รักรสน้ำผึ้งมะนาว 1
PorPlar
IP : 203.113.50.13

22 ธ.ค. 2550
เวลา 15:13:08 น.
รักรสน้ำผึ้งมะนาว Step 1

ในโลกนี้มีความรักเกิดขึ้นมากมาย ทุกวัน ทุกเวลา...แต่
จะมีใครไหมที่รู้จักคำว่า “รัก”
จะมีใครไหมที่เข้าใจใน “ความรัก”
จะมีใครไหมที่จะรู้ว่า “ความรักบังคับกันไม่ได้”…
...................*-*.................
กริ๊งๆๆ... กริ๊งๆๆ...
“ฮัลโหล ค่ะ”
“เอมเหรอลูก”
“ค่ะ แม่”
“เป็นไงบ้าง อยู่กับคุณป้าดื้อไหม”
“โธ่ แม่ เอมโตแล้วนะ” ( คน’รัยชอบคิดว่าเราเป็นเด็กอยู่เรื่อย)
“จ้า ลูกแม่โตแล้ว ตั้งใจเรียนนะลูก แม่ไม่กวนละเดี๋ยวต้องไปทำอาหารก่อนนะจ๊ะ”
“ค่ะ สวัสดีค่ะ”
ฉันชื่อ เอมมิการ์ เป็นสาวน้อยที่พึ่งย้ายมาจากต่างจังหวัด มาอยู่กับคุณป้า นิสัยออกจะแสบๆไม่ค่อยยอมใคร เรียกว่าหัวรั้นเลยหล่ะ  พรุ่งนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก และเป็นโรงเรียนใหม่ด้วย จะทำงัยดีหล่ะยังไม่รู้จักครัยเลย.....
ตริ๊ดๆๆๆๆๆ..........................................
“โอ้ย...นาฬิกาบ้า ปลุกอยู่นั่น”  
ตุ๊บ! ฉันกดปิดเสียงนาฬิกาอย่างแรง (ขอนอนต่ออีกหน่อยเหอะ....อิอิ)
“เอม! ลูก เปิดเทอมวันแรกไม่ใช่เหรอ” คุณป้าพูดกับฉัน
“ค่ะ”
“อาหารป้าให้ป้าอิ่มจัดให้แล้วนะลูก รีบๆไปโรงเรียนหล่ะ”
“ค่ะ”
“ห๊า!...โรงเรียน!...เปิดเทอม!...7 โมงครึ่ง...โอ้ย!ตายๆๆๆๆๆๆ...” ฉันตกใจสุดๆสายแล้วง่ะ*-*
ฉันรีบอาบน้ำ แต่งตัว ทานข้าวเช้า ด้วยความเร็วเหนือคำบรรยาย ขนาดโบกแท็กซี่ปากยังเคี้ยว
แซนวิชอยู่เลย  ถุงเท้าก็ยังอุตส่าห์เอาไปใส่ในรถ
“ไป โรงเรียนบดินทร์ฯ ค่ะ” ฉันบอกคนขับแท็กซี่
...10นาที ผ่านไป...
(รถบ้าจะมาติดทำไมตอนนี้เนี่ย เดี๋ยวปั๊ด...เตะกลับโรงงานเดิมเลยนี่)
...อีก 20 นาทีต่อมา...
“ไม่ต้องทอน ค่ะ”    กึกๆๆ กึก ๆๆ ฉันวิ่งลงรถ
“โอ้ย 8 โมง จะทันปะเนี่ย แล้วห้องพักอาจารย์ไปทางไหนเนี่ย จาบ้าตาย” ฉันวิ่งไปบ่นไป
“ขอโทษค่ะ เอ่อ...ห้องพักอาจารย์ไปทางไหนคะ” ฉันหยุดถามผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินอยู่
“ตรงไปสุดทาง แล้วซ้ายค่ะ” ผู้หญิงคนนั้นตอบ
“ขอบคุณมั่กๆ นะคะ” ฉันพูด(ตอนเนี๊ย ขอไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอฉันไปถึงก่อนละกัน นี่ขนาด
เฮอร์ริเคนยังต้องสยบ.....เอี๊ยด ถึงแล้ว แฮ่ก!ๆๆๆ  เหนื่อยแทบตาย ต้องดูดีไว้ก่อน จัดทรง สวย!เริ่ด!เชิด!)
“ก๊อก ๆ” ฉันเคาะประตูใจสั่นเป็นบ้าเลย
“เชิญ” มีเสียงคนพูดขึ้นมา
“ขอโทษค่ะ อ.ไพรินทร์ อยู่มั้ยคะ” ฉันถาม
“นักเรียนที่มาเข้าใหม่ ใช่มั้ย”
“ค่ะ”
“งั้นตามครูมาเลย”
(เฮ้อ...ในที่สุดก็ทันเอมมิการ์ซะอย่าง...อิอิ)
“ครูชื่อ ไพรินทร์ เรียกว่า ครูรินทร์ ก็ได้ ครูเป็นครูที่ปรึกษาของ ม.4/A
มีครูอีกคนหนึ่งชื่อ ครูชานนะ”
“ค่ะ”
กึก...ครูไพรินทร์หยุดเดิน
(ถึงห้องแล้วหรอ ตึก!ๆ ตึก!ๆ ตึก!ๆใจสั่นเป็นบ้า)
“เธอ รอครูอยู่ข้างนอกก่อนนะเอมมิการ์” ครูรินทร์บอก
(ตื่นเตร้ว...จาตายอยู่แล้ว....สมองฉันคิดไปเรื่อยเปื่อยเลย...ตอนนี้อะ)
“เอมมิการ์! เอมมิการ์!” ครูรินทร์เรียกฉัน
“คะ...ค่ะ...โอ.เค. ค่ะ”
ครืน...ครูรินทร์เปิดประตูห้อง แล้วเข้าไป “เอาหล่ะ ทุกคนเงียบหน่อย วันนี้...”
“ครูครับ ครูเอาโต๊ะมาเพิ่มทำไมครับ” มีผู้ชายคนหนึ่งตะโกนถาม
“มีนักเรียนมาใหม่เหรอคะครู” แล้วเสียงที่สองก็ตามมา
“ผู้หญิงผู้ชายครับ”  เสียงที่สามก็ตามมา
“เงียบๆ หน่อยฟังครู...วันนี้ห้องของเราจะมีเพื่อนใหม่เพิ่มมาอีก 1 คน เข้ามาสิเอมมิการ์แนะนำตัวให้เพื่อนๆ รู้จักด้วย”
(กึก...กึก...กึก...ทุกย่างก้าวคือความตรื่นเตร้วของฉัน...แบบว่า...เหอๆมันตรื่นเตร้วอะ)
“ค่ะ ชื่อ เอมมิการ์ นะคะ เรียกว่าเอมก้อได้ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนๆ ทุกคนนะคะ ก็พึ่งเข้ามาใหม่ยังงัยก้อขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” ฉันแนะนำตัวให้ทุกคนฟัง
“เอาหล่ะ เอมมิการ์เดี๋ยวไปนั่ง ข้าง ปิยะฉัตร นะ ตรงที่โต๊ะว่างนั่นหน่ะ ปิยะฉัตรดูเพื่อนด้วยนะ”
“ค่ะ”   คนที่ชื่อ ปิยะฉัตร ตอบ ครูรินทร์
“เอาหล่ะ เดี๋ยวจะเริ่มเรียนชั่วโมงแรกแล้ว ตั้งใจเรียนกันหล่ะ” ครูรินทร์บอกทุกคน
“ครับบบบบบบบ”  เสียงนักเรียนชายในห้องตอบ
“ค่ะ....” ตามด้วยเสียงนักเรียนหญิง
ฉันเดินไปนั่งที่โต๊ะที่ครูรินทร์บอก รู้สึกว่าเสียงนักเรียนที่คุยกัลแต่ละคนนี้จาดังมากเลยอะ...สงกะสัยจะไม่ได้เจอกัลมาเป็นชาติละมั้ง หนวกหู...ชิบ....
“ดีจ้า เราชื่อ เอม ยินดีที่ได้รู้จักนะแล้วขอบคุณมั่กๆนะเมื่อกี๊อะ เธอชื่อรัยหรอ” ฉันทักผู้หญิงที่ฉันต้องนั่งด้วย
“เราชื่อ น้ำหวาน ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน” น้ำหวานตอบ
อ๋อที่แท้คนที่ฉันถามทางไปห้องพักอาจารย์ก็คือ น้ำหวานนี่เอง แล้วก็เป็นหัวหน้าห้องนี้ด้วย
“น้ำหวาน เธอหนวกหูพวกนี้ปะ เจี๊ยวจ๊าว กัลสุดๆ”  ฉันชวนน้ำหวานคุย
“เราชินแล้วหล่ะ” น้ำหวานตอบ
“อ๋อ อย่างงี้นี่เอง...”  ฉันพึ่งเข้าใจนะเนี่ย
“ดีจ้า เอม เราชื่อ เวย์”  คนชื่อ เวย์ เข้ามาทักฉัน
“เรา ชื่อ เจน”  ตามด้วยเจน
“เราชื่อ เม”  แล้วก็เม
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ” ทั้งสามพูดพร้อมกัน
“เหมือนกัล จ้า” ฉันตอบ
ครืนนนน.....เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น
“คุยกันเสียงดังจริง เอาหล่ะนักเรียน วันนี้เรามาดูจุดประสงค์การเรียนรู้ ของวิชานี้ก่อนว่ามี…..”
ครูประวิทย์เป็นครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ของ ม.ปลาย พูด
ตริ๊งงงงงงงงงงงงงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ…เสียงกริ่งเวลาพักเที่ยงออก
“ปะ ไปทานข้าวกัน เอม ไปทานข้าวกับพวกเราปะ”  เวย์พูด
“จ้า ไปดิ น้ำหวานไปทานด้วยกัลปะ” ฉันถามน้ำหวาน
“ไม่เป็นรัยจ้า เอมไปก่อนเหอะ”  น้ำหวานตอบ ดูเหมือนน้ำหวานจะไม่ค่อยชอบคบค้าสมาคมกะ
ครัยนะเนี่ย
“อื้ม” ฉันพูด
................*-*................

ณ ที่นั่งข้างสนามฟุตบอล....
“คนสวยครับต้องการเพื่อนเดินด้วยมั้ยครับ...วี้ด...วิ้ว”  นายบอยแซวสาวๆที่เดินผ่านไปมา
“พอเหอะไอ้บอย ไอ้นี่” นายไนซ์พูดว่านายบอย
“ทำไงได้ แกไม่รู้หรอกว่าการแซวคนน่ารักๆสวยๆหน่ะมันมีความสุขแค่ไหนไอ้ไนซ์”
นายบอยตอบ
“แล้วแกหล่ะไอ้พีร์ เจอคนไหนถูกใจมั่ง” นายบอยถามนายพีร์
“ไม่มีว่ะ แต่ปีนี้มีคนน่ารักเยอะจริงๆ” นายพีร์ตอบ
บอย ไนซ์ และพีร์ 3 หนุ่ม Play Boy แห่ง บดินทร์ฯ เรียกได้ว่า เป็นเจ้าพ่อปลาไหลตัวจริง
ปีนี้ อยู่ ม.4/D
“เฮ้ย ครัยวะที่อยู่กับพวกยัยเจน น่ะ ไม่เคยเห็นหน้าว่ะ หรือว่า...” นายบอยพูด
“เด็กใหม่...” ทั้งสามพูดพร้อมกันอย่างมีเลศนัย
“วันนี้ขอชำระแค้นเดิมละกัน” นายพีร์พูด
“ไอ้พีร์แกจะทำรัยวะ” นายไนซ์ถาม
“เฮ้ย เอาลูกบอล มานี่” พีร์บอกให้เด็กที่กำลังเล่นบอลอยู่ส่งบอลมาให้ พีร์ง้างท้าว...แล้วเตะออกไปสุดแรง.....ฟุบ! วิถีบอลหักโค้งจากที่จะโดนเวย์กลายเป็นโดนเอมแทน*-*
ตุ๊บ!..... “เฮ้ยครัยเตะมา….เอมเป็นงัยบ้าง” เวย์ถามฉัน
“ไม่เป็นรัยยย...ยังไม่ตายยย...” ฉันตอบเวย์ (ครัยฟะ...บังอาจ...เตะทีเล่นเอามึนนนน...เป็นบ้า)
“เฮ้อพลาดเป้าว่ะ น้องใหม่โดนดีซะแล้วไอ้ไนซ์ ไอ้บอย” นายพีร์พูด
กึก....กึก...กึก.... ฉันกับเวย์ เจน แล้วก้อเม เดินเข้าไปหาทั้งสามคนนั้น
“พวกนายใช่มั้ยที่เตะบอลมา ไม่เห็นหรอว่าคนเค้าเดินมาอะ” เวย์พูด
“เอ้า...ที่เดินมานี่คนหรอ ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย” นายบอยพูด
“เฮ้ย...มันจะมากไปแล้วนะ พูดงี้มาตีกันเลยดีกว่า” เวย์ เจน เม กำลังจะเข้าไปต่อยกับพวก 3 หนุ่ม
“เวย์...เจน...เม หยุดก่อน อย่าทำแบบนี้” ฉันรั้งทั้งสามคนไว้
“แต่...มันทำเอมนะ” เจนพูด
“ขอโทษนะ...เมื่อกี้ครัยเตะบอลหรอ” ฉันทำท่าถามอย่างน่ารัก และสุภาพสุดๆ
“เราเอง มีปัญหาอะไรไม่ทราบ” นายพีร์ถาม
“ก้อไม่มีอะไรหรอก” ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา แล้วยกมือซ้ายขึ้นไปลูบที่แก้มนายพีร์อย่างนิ่มนวล
“น่านุ่มดีนะ” ฉันยกมือขึ้น...เพี๊ยะ...แรกโดนหน้ามือฉันตบอย่างแรง
“โอ้ย...เธอมาตบหน้าฉันทำไมเนี่ย” นายพีร์ถามอย่าง งงๆ แล้วเอามือกุมหน้าที่เจ็บไว้ ฉันไม่พูดรัย
...เพี๊ยะ....สองตามด้วยหลังมือตบอย่างที่ฉันถนัด
“ก้อฉันตบหน้า คนที่ไร้ยางอาย ที่ลอบกัดผู้หญิงลับหลังหน่ะสิ” ฉันพูดว่าให้นายพีร์
ไนซ์และบอยอึ้งสุดๆ แต่เวย์ เจน และเม กลับยิ้มอย่างมีความสุข
“ไปทานข้าวกันเหอะ เวย์ เจน เม” ฉันพูด รู้สึกสะใจอะ
“อื้ม ท้องพวกเราร้อง ดังเพี๊ยะๆๆเลย...555555555” เมพูด ตามด้วยเสียงหัวเราะอย่างสะใจ
“ฝากไว้ก่อนนะยัยตัวเล็ก” นายพีร์ ตะโกนไล่หลังฉันอย่างโกรธแค้น
“ฝากไว้เมื่อไหร่จะมาเอาคืนหล่ะ ระวังดอกเบี้ยมันขึ้นสูงดังเพี๊ยะๆๆๆเลยนะ..5555+” ฉันตะโกนตอบด้วยเสียงที่กวนที่สุดของฉันก็ว่าได้เลย *-*
“โห..แสบใช่ย่อยว่ะไอ้พีร์ ไอ้ไนซ์ พวกแกว่าไง” นายบอยพูด
“คนนี้*จอง ต้องเอาคืนเป็นเท่าตัว..เซ็งโว้ย” นายพีร์พูด
“แกเอาจริงหรอไอ้พีร์” ไนซ์ พูด
“เออ ทำแสบนักยัยตัวเล็ก” นายพีร์พูดอย่างโกรธแค้น
......................................*-*...................................

“เอม! เอมทำได้แสบมากเลยหล่ะเราสะใจนายพีร์เป็นบ้า” เจนพูดขณะเดินไปที่โรงอาหาร
“โธ่ เจน ถ้าเค้าไม่ทำเอมก่อนเอมก็ไม่ทำเค้าหรอก ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ” ฉันตอบ
(ให้มันรู้ซะมั่ง..บังอาจ...มาทำเรา..น่าจะแถมอีกซักหมัด...อิอิ)
“แต่ เราว่าพวกนั้นต้องเอาคืนแน่” คราวนี้เวย์แสดงความเห็น
“เวย์ เอมยังงงอยู่เลยทำไมพวกนั้นต้องมาแกล้งพวกเวย์ด้วย” ฉันถามเวย์
“ก็ เราเป็นศัตรูพวกนั้นมาตั้งชาติแล้วมั้งมีเรื่องกันเป็นประจำช่ายปะ เจน เม” เวย์พูด
“อย่าพึ่งไปสนใจพวกนั้นเลยไปทานข้าวกันก่อนเหอะ เอม เวย์ เม”  เจนพูด
และแล้วช่วงพักกลางวันก็หมดไปกับการทานข้าวที่แสนจะมีความสุข ....
เรื่องที่ เอม ตบหน้าพีร์คนที่เห็นเอาไปเล่ากันทั้งโรงเรียน ทำให้พีร์รู้สึกอาย และอยากแก้แค้นเอมมากขึ้น ตรงข้ามกันเรื่องนี้ทำให้พวก เวย์ เจน เม อารมณ์ดีได้ทั้งช่วงบ่ายจนเลิกเรียน
“เอม พรุ่งนี้เจอกันนะ...บายนะ” ทั้งสามบอกลาฉันที่หน้าโรงเรียน
“บายจ้า พรุ่งนี้เจอกัล” ฉันบอกลาทั้ง 3 รู้สึกว่าตอนนี้ ฉันจะกลายเป็นสมาชิกกลุ่มนี้โดยAutomaticแล้วหล่ะ
“พี่ครับๆ” มีเด็กคนหนึ่งมาเรียก ฉัน
“มีรัยหรอจ๊ะ”
“มีคนฝาก นี่ มาให้ครับ”
“ใครหรอจ๊ะ”
“ไม่รู้เหมือนกันครับ”
“งั้นฝากบอกขอบคุณ คนที่เค้าฝากมาด้วยละกัลนะ”
มีคนส่งกุหลาบกับกระดาษที่พับเป็นรูปหัวใจมาให้ฉันด้วย คนส่งนี่กินยาลืมเขย่าขวดรึป่าวเนี่ย ;

To…เอม
ขอให้กลับบ้านดีดีหล่ะ ทานข้าวเยอะๆ ดูแลตัวเองดีดีนอนหลับฝันดีนะ...

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ความคิดเห็นที่ 1
L
IP : 125.25.191.75

29 เม.ย. 2551
เวลา 22:59:12 น.
หนุกดีน้า

ความคิดเห็นที่ 2
T
IP : 118.174.186.122

10 พ.ค. 2551
เวลา 12:19:47 น.
สนุกดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
นู๋ยีนส์100%
IP : 61.19.66.68

15 ก.ย. 2551
เวลา 20:20:21 น.
ซาหนุกก

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *