วุ่นนักรักสลับร่าง (ตอนจบ)
Karan
IP : 125.26.75.135


19 ต.ค. 2550
เวลา 21:25:35 น.
สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอฝากเนื้อฝากตัวก่อนนะคะเพราะนี่เป็นผลงานเรื่องแรกน่ะค่ะ ก็ต้องขอให้ติดตามกันด้วยนะคะ แล้วก็พออ่านเสร็จแล้วก็ขอให้ลงความคิดเห็นติชมกันด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ เชิญอ่านได้เลยค่ะ

"นี่ เอาอมยิ้มมาให้ฉันซิ !"
เปยอวิ๋นเฟยวัย 3 ขวบเงยหน้าขึ้นก็เห็นเด็กผู้หญิงรูปร่างไล่เลี่ยกันปีนอยู่บนรั้วกำแพงบ้านของตน อีกฝ่ายสวมเสื้อผ้าสีสดใสแต่กลับเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบฝุ่นมอมแมม
"นี่ได้ยินหรือเปล่า" เด็กหญิงขู่เสียงเข้ม
"ไม่...ไม่เอา นี่อมยิ้มฉันนะ..." เด็กชายตัวน้อยรีบเอาอมยิ้มซ่อนไว้ด้านหลังทันที
ก็...ก็ลูกอมนี้หม่าม้าอุตส่าห์ซื้อมาให้ เรื่องอะไรจะต้องให้กับเด็กผู้หญิงน่ากลัวคนนี้ด้วย !
"หึ ๆ ไม่ให้งั้นเรอะ ? ต้องสั่งสอนซะหน่อยแล้ว" เด็กหญิงพูดจบก็กระโดดตุ้บลงมาจากกำแพงอย่างรวดเร็ว พอเห็นอวิ๋นเฟยอ้าปากค้างมองอย่างตกใจก็หัวเราะเสียงดัง
"มองอะไร ! ไม่กลัวยุงบินเข้าปากรึไง"
"เธอ...เธอไม่เจ็บขาเหรอ"
โอ้โห...กระโดดมาจากกำแพงสูงขนาดนั้น ถ้าเป็นเขาต้องเจ็บมากแน่ ๆ อย่างนี้ต้องรีบกลับไปให้หม่าม้าเป่าแผลเพี้ยง ๆ
"ฮึ ! ซื่อบื้อจัง ฉันไม่ใช่นายนะ" เด็กหญิงฉวยโอกาสตอนเด็กชายอวิ๋นเฟยเผลอคว้าอมยิ้มจากมืออีกฝ่าย จากนั้นก็ส่งเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ
"อ๊ะ...นั่นของฉันนะ เอาคืนมาเดี๋ยวนี้ !" อวิ๋นเฟยรีบปรี่เข้าไปแย่งคืนแต่กลับถูกเด็กหญิงผลักล้มลง
"มีปัญญาก็มาเอาคืนสิ !" เด็กหญิงพูดพร้อมกับส่งสายตาดูถูก
อวิ๋นเฟยลุกขึ้นมาแย่งอีกครั้ง แต่เด็กหญิงก็หลบได้ทุกที หรือไม่ก็ผลักอีกฝ่ายล้มลงไปจนเนื้อตัวสกปรกเลอะเทอะ
ถ้ากลับบ้านแล้วหม่าม้าเห็นเรามอมแมมแบบนี้ต้องถูกดุแน่ ๆ เลยทำไงดี ? พอคิดแล้วเด็กชายก็ทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น ร้องไห้โฮออกมา
"นี่ ! เจ้าเด็กน้อย ร้องไห้ทำไมเล่า ! นายเป็นผู้ชายนะ !" เห็นเปยอวิ๋นเฟยร้องไห้เสียงดัง เด็กหญิงก็ชักจะใจไม่ดี
"อ่ะ...คืนอมยิ้มให้ก็ได้ ฉันไม่เอาแล้ว อย่าร้องเลยนะ"
"เธอ...เธอกินไปแล้วยังจะคืนให้ฉันทำไมล่ะ !" อวิ๋นเฟยยิ่งร้องหนักกว่าเก่า
"เฮ้อ ! เอาเป็นว่า...อย่าร้องไห้น่า ! น่าเกลียดจะตาย เดี๋ยวโตไปก็ไม่มีใครอยากแต่งงานด้วยหรอก"
"ยังจะพูดอีก...ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ"
"เอาละ ๆ ๆ ฉันแต่งก็ได้ ฉันแต่งกับนายเอง หยุดร้องไห้ได้ไหม !"
"จริงเหรอ...เธอจะแต่งงานกับฉันเหรอ" อวิ๋นเฟยเงียบลงในทันทีแม้ว่าตาทั้งสองข้างจะแดงก่ำอยู่เช่นนั้น
"จริง ! จริงสิ !" เด็กหญิงรับปากอย่างช่วยไม่ได้ แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังมีสีหน้าเคลือบแคลงก็ถอนใจยาวออกมา
"มาสิ มาเกี่ยวก้อยสัญญากัน"
"ดี ๆ"
"เกี่ยวก้อยสัญญา ร้อยปี...ไม่ผิดคำพูด..."

จบแล้วค่ะขอบคุณมากนะคะสำหรับคนที่ติดตามอ่านมาแต่ถ้ามีใครคนไหนอยากจะให้มีเรื่องต่อก็เข้ามาบอกกันได้แล้วก็เชิญติชมกันได้เลยค่ะขอบคุณค่ะ

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ความคิดเห็นที่ 1
^-^
IP : 203.146.63.182

22 ต.ค. 2550
เวลา 21:44:42 น.
เคยเห็นในหนังสือของ สนพ.Z-Girl นี่นา ไม่ใช่คนไต้หวันแต่งเหรอ

ความคิดเห็นที่ 2
Karan
IP : 125.26.76.3


25 ต.ค. 2550
เวลา 12:14:03 น.
ใช่ค่ะแต่พอดีเพื่อนของฉันกำลังขายหนังสืออยู่ก็เลยมาขอให้โฆษณาให้น่ะค่ะเป็นตัวอย่างของหนังสือเรื่องนี้ค่ะ

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 500 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 0 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *