รักนี้ไม่มีวันลืม 11
เด็กบ้าเกาหลี
IP : 222.123.220.164

28 ก.ย. 2550
เวลา 22:52:11 น.
มิรันเริ่มรู้สึกแปลกๆกับจุงวานขึ้นมา บางทีเขาก็ทำท่าเหมือนจะสนใจเธอแต่บางครั้งเธอก็รู้สึกว่าเธอคิดไปเอง ยิ่งตอนนี้เขามีซังมีเป็นแฟนเอก็ยิ่งต้องรักษาระยะห่างเข้าไว้เดี๋ยวจะซวย แต่ซังมีก็ทำให้มิรันรู้สึกได้ว่าหล่อนไม่ชอบขี้หน้าเธอย่างไรก็ไม่รู้  วันนี้ก็เช่นกันซังมีใช้ให้เธอสรุปรายการสินค้าที่ทำรรายได้ดีที่สุดในแต่ละสาขามาให้เธอ ในขณะที่คนอื่นๆในแผนกต่างได้งานเล็กๆน้อยๆทั้งนั้น  พอเธอถามว่าทำไมต้องให้เธอทำงานนี้คนเดียวด้วยซังมีก็ยิ้มออกมา
" ก็ฉันมั่นใจว่าคุณต้องทำได้น่ะสิคะ " เธอยิ้มยั่วอารมณ์มิรันรู้ว่าถูกแกล้งแต่ก็ยิ้มรับ " ขอบคุณมากนะคะสำหรับงานที่ให้ทำ ฉันจะทำอย่างดีเลยล่ะค่ะ "
"ฉันชอบคนแบบคุณจังเลยค่ะคุณเชมิรัน ฉันว่าเราคงจะเป็นเพื่อนกันได้ "
มิรันรู้สึกว่าที่ซังมีพูดนั้นเชื่อไม่ได้อย่างไรชอบกล "ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ " พอมิรันเดินออกไปแล้วรอยยิ้มในหน้าก็เปลี่ยนไปกลายเป็นบึ้งตึงแทน
" ใครจะอยากเป็นเพื่อนกับเธอกันเล่ายัยบ้า ฉันพูดไปได้ไงเนี่ย "  ซังมีบ่นเบาๆพลางชะเง้อมองมิรันที่กำลังนั่งกุมขมับกับเอกสารปึกใหญ่ตรงหน้าซังมีก็พึมพำเยาะๆ " ขอให้สนุกกับงานที่ทำนะคะคุณเชมิรัน "
ยองจีเดินมามองดูงานที่มิรันได้รับมอบหมายให้ทำก็บ่น " อะไรกันเนี่ยให้งานยังกะว่าทั้งแผนกมีอยู่คนเดียวไม่รู้ยัยนั่นคิดอะไรอยุ่ "
" นั่นสิแถมระบุต้องเสร็จภายในพรุ่งนี้เช้าด้วย ฆ่าให้ตายก็ทำไม่เสร็จหรอกเยอะขนาดนี้ " มิรันบ่นอุบอิบพลางปรายตามองซังมีที่สวมหูฟังอย่างสบายใจเฉิบ
" ขอให้ยัยบ้านั่นหูหนวกทีเถอะ " เธอแช่งซังมีในใจ ทันใดทั้งคู่ก็ประสานสายตากันต่างก็ยิ้มให้กันหวานหยดย้อยแต่พอลับหลังต่างก็อยากจะดึงทึ้งกระชากผมกันซะให้รู้แล้วรู้รอด มิรันนั่งทำงานอยู่จนค่ำพนักงานต่างก็กลับกันไปหมดแล้ว รวมทั้งยัยหัวหน้าแผนกจอมแสบคิมซังมีนั่นก็ไปแล้วทั้งห้องเลยเหลือแต่มิรันนั่งง่วนอยู่คนเดียว  " จะเสร็จทันมั้ยเนี่ย " เธอบ่นขึ้นมาก่อนจะเหลียวหันไปมองรอบๆตอนนี้ทั้งแผนกเหลือเธออยู่คนเดียว ความรู้สึกโหวงๆเริ่มเกิดขึ้น มิรันหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านแต่ชื่อเรื่องกลับทำให้เธอยิ่งรู้สึกกลัวขึ้นมา สยองขวัญในออฟฟิศ  เออ่านไปเรื่อยๆก็สนใจแต่เรื่องราวสยองขวัญในหนังสือ เสียงฝีเท้าดังสวบสาบจากไกลๆทำใหสติของมิรันแตกกระเจิง ฟ้าผ่าเปรี้ยงพร้อมประตูห้องเปิดออกมิรันร้องกรี๊ดแล้วรีบลงไปหมอบอยู่ใต้โต๊ะ ที่แท้จุงวานมานั่นเองเขานึกขึ้นได้ว่าลืมของเลยย้อนกลับมาเอาและเขาเห็นว่าที่แผนกนี้ไฟยังเปิดอยุ่ก็เลยแวะมาดูก็ได้พบมิรันนอนร้องกรี๊ดๆอยู่ใต้โต๊ะ เขามองแล้วหัวเราะออกมา
" ใครหัวเราะน่ะผีหรือคน " เธอถามเสียงสั่นๆพอรู้ว่าคนที่มาคือจุงวานเธอก็อายที่เขาต้องมาเห็นเธอในสภาพอย่างนี้ "มีอะไรหรือคะ " เธอถามเขาขณะที่ชายหนุมทำหน้ากลั้นหัวเราะสุดๆ "ไม่มีอะไร " "ไม่มีแล้วหัวเราะทำไมคะ  "   ทันใดฟ้าก็ผ่าไฟดับพรึบมิรักรี๊ดลั่นแล้วโผกอดจุงวาน "พอแล้วกลัวแล้วฮือๆ " เธอร้องอย่างเด็กๆ " พอแล้วคุณเชมิรันแค่ไฟดับจะร้องไห้ทำไม "  " ก็ฉันกลัวนี่คะฉันเป็นแบบนี้มาตลอด7 ปีแล้วทุกครั้งที่ฟ้าร้องเลย "  
" หมายความวายังไง "
มิรันนึกขึ้นได้เอรีบปฏิเสธว่า "เปล่าค่ะช่างมันเถอะ " แล้วเธอก็แกล้งร้องไห้กลบเกลื่อนเขาจุงวานเริ่มสงสัยในคำพูดแปลกๆของมิรันแต่พอเอร้องไห้เพราะกลัวฟ้าร้องเขาก็รู้สึกเอ็นดูขึ้นมา " หยุดร้องเถอะผมอยู่นี่ทั้งคนไม่ต้องกลัวอะไรหรอก " มิรันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาดมันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นแม้กับชางฮุค ความรู้สึกที่คุ้นเคย น้ำเสียงปลอบโยนที่คุ้นหุคล้ายกับเคยได้ยินจากไหนแต่เธอก็จำไม่ได้ไฟยังไม่มาจนมิรันบ่น จุงานพยักหน้าอย่างใช้ความคิด  " ตามผมมานี่สิ " เขาว่าพลางลากแขนมิรันให้เดินตามเขา ทั้งคู่เดินมายืนดาดฟ้า แสงสว่างของพระจันทร์ส่องลงมากระทบร่างของทั้งคู่ หมู่ดาวมากมายลอยเกลื่อนฟากฟ้าสีดำสนิท  " สวยจังเลยนคะ"  มิรันว่าแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นจุงวานยืนอยู่ " วิวที่โซลก็สวยดีนะคะแต่สู้ที่เกาะนามิไม้ได้เลย "
" ถ้าผมโดดลงไปผมจะตายมั้ย " เขาถามขึ้นเศร้าๆอย่างทำลายบรรยากาศ
"คุณพูดอะไรแบบนั้นคะ "  "ผู้หญิงที่ผมรักที่สุดเธอตายจากผมไปเมื่อ7ปีก่อนในวันที่ผมจะไปเรียนต่อที่อเมริกา เธอถูกรถชนในวันคริสต์มาส " เขาพูดเศร้าๆ มิรันรู้สกเศร้าไปกับเขาด้วย " ฉันเสียใจด้วยนะ แต่คนๆนั้นก้ตายไปแล้วคณก็ควรตัดใจแล้วมองหาคนใหม่เถอนะคะ "  
" มันไม่ง่ายอย่างนั้นสิครับระหว่างผมกับผู้หญิงคนนั้นน่ะเรามีความทรงจำร่วมกันมากมาย และที่สำคัญเธอตายจากผมไปในวันที่ผมตั้งใจจะบอกรักเธอ ผมรู้สึกผิดมาตลอดว่าตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ทำไมผมไม่บอกรักเธอไป ทำไมต้องปล่อยให้เธอตายไปแล้วถึงได้บอก  "  มิรันหน้าหมองรับรู้ถึงความเศร้าของเขา " ผมขอโทษที่ผมพูดอะไรก็ไม่รู้ให้คุณฟัง ขอโทษนะ "
" ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันอยากฟังทุกๆเรื่องที่คุณพูด ทุกความรู้สึกของคุณฉันอยากจะรับรุ้ด้วยคน "

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ความคิดเห็นที่ 1
เด็กบ้าค่ะ
IP : 222.123.220.164

28 ก.ย. 2550
เวลา 22:54:04 น.
ไม่ได้โพสตั้งนาน ลืมกานยังคะเพื่อนๆ ตอนที่11 รู้สึกมันแปลกๆยังไงก็ไม่รู้เนอะ

ความคิดเห็นที่ 2
โปรแกรมแฮกอีเมล
IP : 222.123.98.78

1 ต.ค. 2550
เวลา 20:58:19 น.
ดาวโหลดโปรแกรมแฮกอีเมล ได้ที่เว็บนี้สุดยอด TH-E.BLOGSPOT.COM

ความคิดเห็นที่ 3
บก.จิ๊บ
IP : 124.157.165.5

27 พ.ย. 2550
เวลา 12:52:41 น.
สำนักพิมพ์bookberry ขอเชิญส่งสำเนาต้นฉบับเพื่อพิจารณาจัดพิมพ์
โดยสำนักพิมพ์จะพิจารณา ในวันพุธ ทุกสัปดาห์ สนใจส่งต้นฉบับที่มาที่
bookberrypub@yahoo.com
ดูรายละเอียดได้ที่  http://*.com/

ขอบคุณนะคะ
บก.จิ๊บ

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 500 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 0 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *