รักรี้ไม่มีวันลืม 08
เด็กบ้าเกาหลี
IP : 222.123.78.27

8 ก.ย. 2550
เวลา 16:07:49 น.
“แม่ว่าถึงเวลาที่แกควรจะมีแฟนได้แล้วนะจุงวาน แกน่ะปิดกั้นตัวเองตั้งแต่ตอนเกิดเรื่องหนูเชยองนั่นแล้ว” แม่ของจุงวานพูดขณะที่ตระ*ลคังนั่งทานมื้อเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากัน จุงวานนิ่งไปในทันทีผู้เป็นยังคงพูดต่ออย่างใจเย็นพลางทาแยมลงบนแผ่นขนมปัง “ แม่รู้ว่าแกน่ะรักเด็กคนนั้นมาก แต่เค้าก็ตายไปแล้วนี่ อย่าเสียเวลารอเลย แล้วก็นะลูกสาวของตระ*ลคิมน่ะก็เพิ่งกลับมาจากนอกแม่อยากให้แกได้รู้จักกันไว้ เค้าเป็นคนดีแกน่าจะชอบ “
“ ไม่มีทางครับแม่ยังไงผมก็จะไม่มีวันลืมฮันเชยอง แล้วผมก็ไม่มีทางมองใครอีกต่อไปแล้วเชยองยังไม่ตายเธอยังอยู่ในใจผมเสมอ ”เขาพูดอย่างดื้อรั้นแม่ของเขาท่าทางไม่พอใจแต่ไม่พูดอะไรออกมาขณะที่พ่อของเขาสั่งให้จุงวานขอโทษแม่ซะจุงวานจึงเอ่ยขอโทษเสียงอ่อยแต่ยังไม่วายพูดว่าเขาจะไม่พบไม่รักใครอีกแล้ว จากนั้นก็ลุกเดินจากไปเขาเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถตุ๊กตาแมวเหมียวที่เป็นตัวแทนของเชยองนั้นนั่งอยู่ตรงเบาะหลัง จุงวานเอื้อมมือไปหยิบมาถือไว้พลางจ้องมองอย่างอ่อนโยน “ เธอยังไม่ตายจากใจฉันนะ เธอยังอยู่กับฉันเสมอ ”
ชางฮุคนั่งเช็ดกล้องของเขาอยู่ในมุมของตนขณะที่มิรันกำลังนั่งตัดเล็บอยุ่ใกล้ๆ แล้วมิรันก็บอกให้ชางฮุคยื่นมือมา เขาถามว่าทำไมพลางยื่นมืออกไปมิรันไม่ตอบแต่ตัดเล็บให้เขาอย่างระมัดระวัง  “ พี่ทำทุกอย่างให้ฉันเยอะแล้วฉันก็อยากจะตอบแทนพี่บ้าง ฉันอยากตัดเล็บให้พี่ โกนหนวด นวดเท้าให้พี่จนกว่าพี่จะกลายเป็นคุณตา ” มิรันพูดอายๆทำเอาคนฟังถึงกับอึ้งไป “ เธอชอบฉันงั้นเหรอมิรัน ” เขาถามอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูด มิรันยิ่งเขินหนัก “ โธ่เอ๊ย พี่นี่ทำไมชอบเข้าใจอะไรยากจัง คนอุตส่าห์พูดไปตั้งเยอะยังไม่เข้าใจอีก  ” “ ขอบใจนะมิรันขอบใจมากที่ชอบฉัน ” ชางฮุคพูดพลางเอามือโยกหัวมิรันเหมือนกำลังโยกหัวเด็กๆมิรันยิ้มคล้ายจะรอคำตอบจากเขา “ ฉันเองก็ชอบเธอมากๆเหมือนกัน ”  มิรันยิ้มออกมา “ พรุ่งนี้พี่ไปส่งฉันที่บริษัทได้มั้ย ฉันอยากเดินตอนเช้าๆกับพี่ “ เธอว่าอย่างเอาแต่ใจชางฮุคทำท่าจะปฏิเสธแต่ก็ใจอ่อนตามเคย  ส่วนจุงวานเขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนก้มๆเงยๆดูเครื่องยนต์ที่จอดอยู่ริมถนน เท่าที่เขาสังเกตดูผู้หญิงคนนี้ท่าทางจะไม่คุ้นเคยกับเครื่องยนต์พวกนี้เลย  เขาจึงจอดรถลงไปให้การช่วยเหลือเธอ “ มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ ” หญิงสาวคนนั้นเงยหน้าขึ้นมา ผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มที่ดัดเป็นลอนนั้นปลิวสยาย ใบหน้าเรียวเล็กนั้นมีเหงื่อซึม เธอคนนี้ท่าทางจะเป็นลูกผู้ดีเพราะแม้แต่รถนั้นก็ยังดูดี “ อ๋อ ค่ะพอดีอยู่ดีๆรถก็หยุดเอาดื้อๆแถมยังมีควันโขมงเลยค่ะ “
“ เออ ผมว่าน้ำกลั่ยคุณหมดนะครับเดี๋ยวผมจะไปหาน้ำกลั่นมาให้นะครับ ” จุงวานพูดขึ้นหญิงสาวคนนั้นท่าทางรีบร้อนบอกกับเขาว่า “ อย่าเลยค่ะฉันกำลังรีบเดี๋ยวฉันเรียกแท๊กซี่ดีกว่าส่วนรถเดี๋ยวแนให้ที่บ้านมาเอาไปก็แล้วกัน ” เธอพูดพลางหยิบโทรศัพท์มากดโทรออก “ ถ้าไม่รังเกียจให้ผมไปส่งเอามั้ยครับ ” เธอเบิกตาขึ้นแล้วพุดว่า “ขอบคุณมากค่ะงั้นฉันไม่กรงใจนะคะ ” หญิงคนนั้นเปิดปะตูเข้าไปนั่งในรถจุงวานนึกถามตัวเองในใจนี่เขากลายเป็นคนชอบช่วยเหลือคนอื่นมาตั้งแต่เมื่อไหรกันหนอ  
“ คุณจะไปที่ไหนครับ ” เธอบอกว่าบริษัท t เขาก็บอกว่าอยู่ใกล้ๆกับบริษัทเขา หญิงสาวพึมพำอย่างน่าเอ็นดูว่าบังเอิญจังนะคะที่บริษัทเราใกล้กัน “เฮ้อวันนี้เริ่มงานวันแรกแท้ๆแต่รถก็ดันมาเป็นแบบนี้ดวงซวยจังเลย ”
เธอพูด ผู้หญิงคนนี้ดูเป็นคนเรียบร้อยมากคงจะเติบโตมาในครอบครัวที่ดี  “ ฉันชื่อซังมีนะคะ คุณชื่ออะไรเหรอ “ “ ผมชื่อจุงวานครับ ” ถึงที่ทำงานของเธอแล้วซังมีเปิดประตุรถลงไปโค้งให้จุงวานอย่างสวยงาม
“ ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง หวังว่าเราคงได้พบกันอีก ” จุงวานพยักหน้าแล้วขับรถมาจอดที่ชั้นจอดรถใต้ดินของบริษัท เขาเดินมาทางหน้าบริษัทก็พบมิรันซ้อนท้ายจักรยานมากับผู้ชายคนที่เขาได้เจอเมื่อวาน จุงวานยืนมองคนสองคนนั่นยืนคุยกันจนกระทั่งชายคนนั้นถีบจักรยานผ่านไป มิรันหันมารอยยิ้มยังไม่หายไปจากใบหน้าของเธอ แต่พอเธอเห็นหน้าเขาเธอก็หุบยิ้มแล้วโค้งให้เขาอย่างลวกๆต่างจากการโค้งทำมุมสวยงามเมื่อหลายวันก่อน
“ อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านรอง ” เธอทักเขาอย่างเสียมิได้จุงวานทำเป็นเมินเธอ มิรันซึ่งไม่ได้สนใจอยุ่แล้วก็เดินจากไป จุงวานมองแผ่นหลังเล็กๆของมิรันไปอย่างเย็นชาแต่ลึกๆนั้นมีร่องรอยของความปวดร้าวอยุ๋ไม่น้อย
“ เธออย่ามาทำให้ฉันหวั่นไหวได้มั้ย เช..มิรัน ”
“ ชื่อเชมิรันค่ะจากนี้ไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ”  มิรันว่าเธอทำงานอยู่แผนกตรวจสอบสินค้า ยองจีเพื่อนคนแรกในแผนกบอกกับเธอว่า ท่านรองประธานคนนี้ใจดีแถมยังจบจากนอกที่สำคัญหล่อมาก มิรันเบ้ปาก
“ ใจดีหรอ อยากจะบ้า หยิ่งมากกว่านะ “ เธอพูดแต่ยองจีไม่สนใจยังคงเคลิ้มไปกับใบหน้าหล่อๆของคังจุงวาน
“ วันนี้ท่านรองใจดีจะเลี้ยงต้อนรับเราด้วยที่บาร์* ใครจะไปบ้าง ” หัวหน้าแผนกพูดทุกคนร้องเฮยกเว้นมิรัน เธอไม่อยากไปเลยแต่ทนลูกยุของเพื่อนๆไม่ได้เธอก็ยอมไป
ที่บาร์* ทกคนต่างดื่ม เต้น และร้องเพลงกันอย่างเต็มที่ แต่มิรันเอาแต่นั่งเงียบตรงข้ามเธอคือคังจุงวาน เขาเอาแต่จิบเหล้าไปเรื่อยๆอย่างใจเย็น
“ ท่านรองครับร้องสักเพลงหน่อยครับ ”
จุงวานลุกขึ้นอย่างเสียมิได้เขารับไมค์มาแล้วพูดขึ้น “เพลงนี้ผมขอมอบให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่จากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ ผู้หญิงที่ผมรักเธอที่สุดครับ ฮันเชยอง... “ เขาพูดพลางมองมาทางมิรันแล้วร้องเพลง
“ฉันรู้ว่าเธอจำเป็นต้องไปฉันจะไม่รั้งเธอไว้  ฉันจะยอมให้เธอจากไป แต่ฉันก็จะยังมีความสุขกับความทรงจำอันมีค่าที่สุด แม้ว่าเธอจะอยู่แห่งไหนขอให้เธอรุ้เอาไว้ว่าเธอยังคงอยู่ในใจฉันเสมอ  จะไม่ลืมว่าครั้งนึงเราเคยรักกันได้โปรดอย่าพูดคำลา เธอเป็นดั่งชีวิตของฉัน ลองสัมผัสความรักที่ฉันมี แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไร ฉันจะยังมีเธอเสมอ” เสียงร้องของจุงวานไม่ได้ไพเราะอะไรนักหนาแต่ก็ทำให้มิรันน้ำตาไหลเป็นทางยาวอย่างที่ตัวเธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องรู้สึกเศร้าเหลือเกิน ยองจีพึมพำว่า “ ไม่อยากเชื่อเลยว่าท่านรองจะรักผู้หญิงที่ชื่อฮันเชยองมากขนาดนี้อยากรู้จังว่าหน้าตาของยัยนั่นเป็นยังไงท่านรองถึงรักมากขนาดนี้ “ มิรันไม่ฟังเธอเอาหลังมือปาดน้ำตาทิ้งแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ  “ เราร้องไห้ทำไม หมอนั่นเสียงยังกะเป็ดทำไมเราต้องร้องด้วย “ เธอถามตัวเองพลางเดินออกมาจุงวานยืนหันหน้าเข้ากำแพงร้องไห้อยู่มิรันมองแล้วสงสารเขา เดินเข้าไปทัก
“ ท่านรองคะเป็นอะไรมากมั้ยคะ “  จุงวานยังคงร้องไห้อยู่ไหล่ของเขาสั่นไหวยวบยาบทำเอามิรันรู้สึกเศร้าไปด้วย “ คุณคงคิดถึงผู้หญิงคนนั้นสินะคะ อย่าร้องไห้เลยนะคะ “ มิรันตบไหล่เขาปลอบเบาๆ แต่ทว่าจุงวานกลับรวบตัวเธอไปกอดแล้วจูบ “ อย่าไปจากฉันเลยนะเชยองฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ “ มิรันอึ้งแล้วดันตัวเขาออก เธอเอามือเช็ดริมฝีปากอย่างรังเกียจ “ คุณมันน่ารังเกียจที่สุด “ เธอว่าแล้ววิ่งจากไปทิ้งไว้เพียงแค่จุงวานที่ยืนสะอื้นอย่างน่าสงสารอยุ่ตรงนั้นตามลำพัง

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 500 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 0 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *