ครูจวบช่วยด้วย
พัฒนศักดิ์ ทรัพย์ทวี
IP : 202.28.47.11

12 มิ.ย. 2550
เวลา 8:29:13 น.
ผมมองเห็นรอยฟัดที่กัดลงบนลูกอมเม็ดใหญ่สีแดงสด ผมใช้มือที่สกปรกและมีแต่ขี้เล็บที่ดำปี๋ หยิบลูกอมอีกครึ่งออกจากปาก ส่งให้กับคู่อริตัวแสบที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ

           เจ้านั่นรีบเอาไปอมในทันที ทั้งที่ยังมีน้ำลายของผมติดอยู่เลย เขายิ้ม...ทั้งที่ก่อนหน้านั่นเราพึ่งต่อยกันจนหน้าตาแหกไปทั้งคู่ สุดท้ายต้องมายืนอยู่ในห้องปกครองด้วยกัน ผมหันไปเห็นครูจวบถือไม้เรียวอันใหญ่ ตรงมา ทำท่าขึงขังยังกะยักษ์วัดแจ้ง พร้อมบ่นพึมพำเหมือนสวดมนต์

           แต่!ไม่กี่อึดใจเราต้องสะท้านสะเทือนไปทั้งตัว แถมหน้าตาบูดเบี้ยว ระคนปนไปกับเสียงไม้เรียวที่กำลังกระทบลงบนก้น ครูจวบบรรจงฟาด ฉายาที่เราตั้งให้ แกฟาดลงมาอย่างไม่มียั้ง ด้วยเจตนาสั่งสอนให้เราทั้งสอง(ตัว)คน สำนึกในความผิดที่ได้กระทำลงไป ผมรู้แล้วละว่าทำไมโบราณต้องเลิกทาส เพราะหากวันนี้เราโดนเฆี่ยนเยี่ยงนั้น ผมคงต้องขาดใจตายเป็นแน่

           ผมวิ่งออกจากห้องปกครองไปเหมือนไฟกำลังไหม้ก้นลิง มันร้อน...ฉ่า จนสุดจะทน ปาก ก็ร้องซี๊ด...ซ๊าด..ด้วยเจ็บระบม ผมเอามือบีบก้นตัวเองอีกทั้งขยี้ และขยำเพราะความเจ็บปวด มันชั่งเผ็ดร้อนยิ่งนัก ตอนนั้นนึกว่าถ้าได้น้ำสักถังก็คงจะดี ไม่ทันไร...ไอ้เด็กบ้าตัวแสบคู่กรณีของผมก็วิ่งมาทัน มันเอามือเล็ก ๆ ของมันมาโอบไหล่และกอดคอผม พรางพูดว่า "*ขอโทษๆ"

           ผมหันไปมองมันอย่างไม่สบอารมณ์  มันยิ้มตอบ..แล้วบอกว่า "โครตเจ็บเลย" ส่วนผมไม่ว่ากะไร ได้แต่ทำพยักพเยิด จำต้องเดินกอดคอกันไป ทั้งน้ำตาก็ไหลพราก ผมเองยังได้กลิ่นลูกอมรสสตอเบอรี่อีกครึ่งที่แบ่งให้ไปอยู่เลย เขาถามผมว่า "ที่ร้องให้คงซึงใจใช่ไหม" ผมรีบตอบกลับไปทันที "ส้นตีน...*นี่ *เจ็บก้นต่างหาก...แล้ว*ล่ะร้องให้ทำไม" เขายิ้มทั้งน้ำตา....แล้วตอบว่า "*ซึ้ง" อ้าย............... เหี้ย ก็เหมือนกันละวะ..ฮาฮาฮา(ผมหัวเราะ)

           แล้วเราสองคนก็เดินกอดคอกันหายไป ในมิตรภาพครั้งใหม่ เหตุการณ์นั้นทำให้ผมลืมความโกรธเสียสิ้น และตั้งใจว่าจะไม่ทำตัวเกเรเช่นนั้นอีกเลย หรือเพราะเกิดเกรงใจไม้เรียวของครูจวบเสียแล้วนั้นเป็นไร

           หลายสิบปีผ่านไปในเช้าวันนี้ ผมมองตรงไปเบื้องหน้า เห็นหญิงสูงวัยท่านหนึ่ง เธอดูดีมีสง่าราศี ในชุดผ้าไหมมันวับ เธอไว้ทรงผมที่ดูแล้วให้เหมือนเอารังนกเอี้ยงไปแปะอยู่ที่หัว เธอวางมาดยังกะคุณหญิงแม่แห่งบ้านทรายทอง แถมทำปากงับๆ เหมือนปลากำลังจะขาดอากาศหายใจ ผมเพลิดเพลินอยู่ในจินตนาการจนลืมตอบคำถามของไปเสียสิ้นเวลานั้น บรรยากาศห้องประชุมชั่งเคร่งเครียดเหมือนไฟบรรลัยกัลป์กำลังแผดเผา ห้องแอร์ที่เย็นฉ่ำกลับรู้สึกร้อนวูบวาบในบัดดล

           ผมเองก็เหมือนนั่งอยู่ในกระทะทองแดง ฟังสัตว์ร้ายในนรกเล่าสู่กันฟังถึงเรื่องราวความชั่วของตนเองในครั้งก่อนเอาล่ะซิ...เธอตั้งคำถามมายังผม เพื่อขอความเห็นบ้างแล้ว ผมนิ่งไปพักหนึ่งเกรงคำตอบที่เตรียมไว้จะไม่ถูกใจ...เธอถามย้ำเป็นครั้งที่สอง เหมือนนางผีร้ายเอาหอกมาแทงก้น ท้าทายให้วิวาทด้วยอารมณ์ นี่มันเวรกรรมอะไร ทำไมต้องส่งผมมาเป็นที่ปรึกษา....แว๊บ..หนึ่ง...ในใจ คิดถึงครูจวบ อยากให้ครูลุกขึ้นมาจากหลุมถือไม้เรียวอันใหญ่ มาฟาดนังแม่มดนี่สักเปรี้ยง จะได้รู้รสชาติและอิทธิฤทธิ์ของครู ว่าคราวหน้าคราวหลังเธอไม่ควรทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกเร ส่วนผมเองก็ยินดีจะแบ่งลูกอมอีกครึ่งในปากให้เธอได้ชิมเช่นกัน หวังว่าน้ำลายของผมจะช่วยเธอให้บรรเทาความเจ็บปวด และเปลี่ยนใจได้ จะได้หายจากอาการบ้าอำนาจ และยโสโอหังเสียที

           ในชีวิตคนเรายามเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ต่างผ่านพบความยากลำบากในแต่ละช่วงเวลาของชีวิต ทั้งต้องใช้ความอุตสาหะ สติปัญญา และเงินทอง เพื่อเดินทางไปสู่จุดหมายที่ตั้งใจ ในบางครั้งมันอาจต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดของตนเอง หรือผู้อื่น

           ในบางเวลาเราจำเป็นต้องแก่งแย่ง และแข่งขัน เพื่อช่วงชิงความได้เปรียบ มันอาจดูโหดร้ายสำหรับผู้ที่อ่อนแอ แต่สังคมนี้ไม่มีที่ว่างพอสำหรับผู้แพ้จริงๆ ดังนั้นการเป็นผู้ใหญ่ของเรา อาจถูกหล่อหลอมขึ้นมา ทีละเล็ก ทีละน้อย จากการแก่งแย่งและแข่งขันโดยไม่รู้ตัว วันหนึ่ง ณ ปลายทางแห่งความฝันของเขาเหล่านั้น ชีวิตได้พลิกผันเป็นไปตามสิ่งที่หมาย มันอาจเป็นความเคยชินไปเสียแล้วที่ต่างคนต่างจ้องแต่จะหาผลประโยชน์เพื่อตนเองโดยอาศัยอำนาจและบารมีที่ดิ้นรนขนขวายมา จนลืมคิดไปว่าผิดชอบชั่วดีนั้นควรเป็นอย่างไร หรือลืมไปแม้แต่กระทั่งตัวเอง

           ถ้าผมฝัน ผมจะกดโทรศัพท์ไปปลุกผีอาจารย์จวบ หรือบรรพบุรุษของเขาเหล่านั้นให้ลุกขึ้นมาจากหลุมเสียที ให้ท่านผู้เป็นที่รักของเขาได้รู้ว่าลูกหลาน กำลังจะคิดคดเนรคุณแผ่นดิน โปรดช่วยโผล่ขึ้นมาตบหัวกระบาลสั่งสอนพวกมันที ไอ้พวกบ้าอำนาจกำลังจะคิดชั่ว ดูซิ..มันจะทำหน้ากันยังไง ผมว่าต้องเปิดฟังเพลงนี้ให้ฟังด้วยนะ...วิญญาณปู่จะร้องให้ลูกหลาน จัญไร ..ๆ

           (เข้าท่าดีไหม)

           ส่วนในตอนนี้เห็นที ก็จะมีแต่ท่านบรรพบุรุษ นี่แหละที่พอจะช่วยแก้ไขได้ ส่วนผมก็ได้แต่ทำตัวเหมือนเต่า.. หดหัว แล้วคลานต้วมเตี้ยมกลับเข้าไปหลบอยู่ในกระดอง แล้วแช่งให้มันแพ้ภัยตัวเอง สาธุ..........

           ยามเป็นเด็ก ทะเลาะกัน เหมือนหมากัด

           ยามเป็นเด็ก เพราะเล่นกัน สนุกสนาน

           ยามเป็นเด็ก ไม่สนใจ เรื่องการงาน

           ยามเป็นเด็ก ชั่งเบิกบาน สำราญใจ

           ยามเป็นเด็ก เจ้าชั่งฝัน ไม่มีจบ

           อาจได้พบ ปลายทาง ตามที่ฝัน

           ยามเป็นใหญ่ น้ำใจแห้ง ไม่แบ่งปัน

           ทั้งเพ้อฝัน สร้างวิมาน (หน้าโง่) สวยสมจริง

           ทั้งทรัพย์สิน ถิ่นที่ มีทั้งหมด

           ข้าไม่ลด แก่งแย่ง แข่งศักดิ์ศรี

           ริษยา อาจม บ่ม...บารมี

           ผิดชั่วดี ข้านี้ ไม่สนใจ


+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 500 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 0 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *