ปาฏิหารย์รักจากดวงดาว
วินเซนต์
IP : 203.172.58.155


9 มิ.ย. 2550
เวลา 13:27:49 น.

บทที่ 1

แสงไฟจากโทรศัพท์มือถือกระพริบขึ้นเป็นสัญญาณว่ามีข้อความส่งมาถึง เมื่อเปิดดูก็พบข้อความที่ทำให้ผู้เป็นเจ้าของนั้นอมยิ้ม...
“เพื่อนก็เหมือนดาวบนท้องฟ้า แม้ไม่ได้เห็นตลอดเวลา แต่ก็รู้ว่าบนฟ้ามีดาว”
“ตาบ้า ดึกป่านนี้ยังไม่นอนอีก”ถึงปากจะพูดแบบนั้นออกไปแต่มือก็กดตัวอักษรบนโทรศัพท์ด้วยความเคยชิน
“ตาบ้า!!ดึกป่านนี้ยังไม่นอนอีก นอนได้แล้วนะฝันดีจ๊ะ miss you”
เมื่อส่งข้อความไปแล้วก็กลับไปแล้ว ก็กลับไปเปิดดูข้อความของผู้ที่ถูกเรียกว่าตาบ้า...เป็นครั้งแรกที่อยู่ๆเค้าคนนั้นส่งข้อความมาถึง



“ตี๊ดๆ....”เสียงข้อความจากมือถือ ทำเอาคนที่กำลังนั่งอ่านนิยายอยู่บนชิงช้าถึงกับสะดุ้ง หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากระโปรง
“ส่งมาเล่นๆ ไม่ได้อยากกวนใคร ส่งมาแล้วสบายใจ ตามประสาคนมีตังค์”
“เฮ้อ...ตกใจหมดเลย อืม บ่ายโมงกว่าแล้วเหรอเนี่ย ไปกินข้าวก่อนดีกว่า”พูดจบก็วางหนังสือมือลงบนชิงช้าแล้วเดินออกจากสวนเข้าไปในบริเวณบ้าน สายลมโบกพลิ้ว พัดผ่านไป วูบหนึ่ง...
“พื้นทราย...พื้นทราย...”เสียงเรียกดังก้องทั่วบ้าน เสียงนั้นทุ้มเย็นเยียบจนน่ากลัว แล้วก็เงียบหายไป
“ใคร...นั่นเสียงใครน่ะ”เสียงของพื้นทรายสั่นจนเห็นได้ชัด แต่มือก็ควานหาของเป็นอาวุธ แล้วก็หยิบเจอไม้เบสบอล
“พื้นทราย...พื้นทราย...”เสียงดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เสียงกลับแผ่วลงและยานคางมากกว่าเดิม
“ฉันถามว่าใคร...ออกมาเดี๋ยวนะ”
“........”เงียบ เสียงเงียบหายไปอีกครั้ง
“ตี๊ดๆ...” เสียงข้อความเข้าจากมือถือดังขึ้น เล่นเอาคนกำลังกลัวสะดุ้งโหยง แต่ก็ยังมีแก่ใจหยิบขึ้นมาดู
“คิดถึงเราอยู่อ่ะดิ เราก็คิดถึงพื้นทรายเพื่อนรักเหมือนกันคร้าบ...”หยึย...ตาบ้า ใครเค้ามาคิดถึงนายตอนนี้กันเล่า...พื้นทรายรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวข้างหลัง เธอหันขวับพร้อมกับเงื้อไม้เบสบอลเต็มที่
“โครม...”
“โอ๊ย....”เสียงสองเสียงดังขึ้นเสียงแรกเกิดจากวัตถุกระทบบางสิ่ง ตามมาด้วยเสียงที่สองซึ่งเกิดจากโดนวัตถุกระทบอย่างแรง แล้วตอนนี้เจ้าของเสียงลงไปกองกับพื้นเรียบร้อยแล้ว
“นัท....”เสียงจากพื้นทรายดังขึ้น เมื่อเห็นว่าคนที่เธอตีคือใคร
“นัท...นัทเป็นไงบ้าง เฮ้ย...”
“อูย...พื้นทราย...”เสียงจากคนถูกตีบ่งบอกว่ายังไม่ตายและสมองยังจำความได้อยู่
“นัทลุกไหวมั้ย...อึ๊บ...โอยตัวหนักจัง นั่งก่อนนะเดี๋ยวเรามา”พื้นทรายรีบวิ่งไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลพร้อมกับอ่างน้ำและผ้าขนหนู ซึ่งตอนนี้คนบาดเจ็บกำลังนอนกุมขมับอยู่พร้อมเสียงโอดครวญ
“โอย พื้นทรายทำไมมือหนักอย่างนี้อ่ะ อูย...เจ็บชะมัด”
“ไม่ต้องมาพูดเลยนัท นัทนั่นแหละเล่นอะไรก็ไม่รู้”คนที่บอกว่าตัวเองไม่ผิดลงมานั่งข้างๆโซฟาหยิบผ้าบิดน้ำแล้วมาเช็ดแผล
ในระหว่างที่พื้นทรายทำแผลให้ นัทเองก็แอบมองหน้าพื้นทรายแล้วอมยิ้ม...สวย...พึ่งรู้ว่าพื้นทรายก็สวยเหมือนกันนะเนี่ย พื้นทรายหันมาเห็นนัทอมยิ้มอยู่ก็ถาม
“ยิ้มอะไรฮะ แกนี่ท่าจะบ้านะ เอ้า...เสร็จแล้ว ทีหลังแกก็อย่าเล่นอย่างนี้นะเว้ย ไม่งั้นไม่รับประกันความปลอดภัย”คนพูดผลุบหายไปในห้องครัวแล้วเดินออกมาพร้อมกับน้ำแดงกับน้ำส้มอย่างละแก้ว
“ว่าแต่นัทมาทำไมอ่ะ? มีไรป่ะ...เฮ้ยๆ นั่นน้ำส้มฉัน มั่วแล้วแก”
“แหะๆ โทษที...ก็คืออยากจะมาถามว่าพื้นทรายจะไปเที่ยวกับพวกเรารึเปล่า เดือนหน้าเราจะไปปีนเขาตั้งแคมป์กัน พวกนั้นอยากให้พื้นทรายไปด้วยอ่ะนะ เลยมาหานี่แหละ”
“แล้วไอ้พวกนั้นของนัทน่ะใครมั่งอ่ะ...”
“ก็มี...มี เบท พิมพ์ เปิ้ล มิค โอปอล เรา พื้นทราย อ้อๆแล้วก็มีพี่ของมิคไปด้วยชื่อพี่อาร์ต มีแค่นี้แหละ ก็พวกผู้หญิงเค้าอยากให้พื้นทรายไปด้วยน่ะ ไปนะพื้นทราย ช่วงปิดเทอมด้วย”
“อืม...คงต้องถามพี่พื้นน้ำก่อนนะว่าให้ไปรึเปล่า เดี๋ยวๆรอแป๊บ โทรถามพี่พื้นน้ำเลยดีกว่า...”
“พี่น้ำ พื้นทรายจะ...อ้าวพี่คีย์หรอคะ แล้วพี่น้ำล่ะคะ...ค่ะๆ”
“ว่าไงพื้นทราย...มีอะไรคับพี่อยู่กับพี่คีย์แล้วก็พวกพี่ไอซ์น่ะ...อืมๆ ก็ได้จ๊ะพี่ให้ไป จ๊ะๆ บาย...”
“โอเค พี่พื้นน้ำให้ไปแล้ว เออ ใกล้สอบแล้วนี่นา ยังอ่านหนังสือไม่ครบเลยอ่ะ”
“....งั้นเอาอย่างนี้วันเสาร์หน้าเรามาติวกัน พื้นทรายก็ติวสังคมกับภาษาไทยให้เรา ส่วนเราจะติวคณิตกับวิทย์ฯให้เอง แลกกันไงดีมั้ย”
“จริงๆหรอ งั้นก็ตกลง มาติวที่บ้านเรานี่แหละเดี๋ยวจะเตรียมขนมนมเนยไว้ให้...เออ ว่าไปยังไม่ได้กินข้าวเลยนี่นา แล้วนัทล่ะกินข้าวรึยัง”
“ยังเลยอ่ะ...นัทเองก็หิวอยู่เหมือนกันอ่ะ”คนหิวทำท่าลูบท้อง
“งั้น...เอ่อ...กินด้วยกันมั้ย...นัทจะได้ไม่เป็นลมตายเพราะหิวข้าวไง...เป็นห่วงนะเนี่ย”
“เออ...ก็ดีเหมือนกันเนอะ ไม่เปลืองตังค์”พูดไปก็พลางมองสำรวจรอบๆบ้านไป ก็เพิ่งเคยมานี่นา แต่เคยผ่านมาอยู่ครั้งหนึ่งตอนมาส่งพื้นทรายหน้าบ้านวันนั้น ในบ้านน่ารักเหมือนกันแฮะ..แต่ดูยังไงก็ไม่น่าอยู่กันได้แค่สองคนนะเนี่ย
“งั้น...นัทรอหน่อยแล้วกันเดี๋ยวทรายไปทำกับข้าวก่อน อยากกินอะไรล่ะ”
“อืม...ข้าวผักแล้วกันครับทราย ง่ายๆดี ทรายทำได้ใช่ป่ะ เอหรือว่าทำไม่ได้กันน้า...”ยังไม่ทันที่คนพูดจะแซวเจ้าของบ้านจบ หมอนใบเล็กก็ปลิวหวือไปปะทะกับใบหน้าหล่อๆของคนพูด
“อูย...ทรายอ่ะ โหดจริงๆด้วย ถ้าเกิดนัทเสียโฉมขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบเนี่ย...”คนหน้าตาดีเดินตามเข้าไปในครัว หวังจะหยอกเล่นต่อซะหน่อย แต่...
“โห...ห้องครัว...”นัทเห็นแล้วก็ถึงกับสะดุด ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ก็...ห้องครัวมันน่ารักเกินไปน่ะสิ รูปการ์ตูนเจ้าหญิงในเทพนิยายของดิสนี่ย์อีกแล้ว...เมื่อกี๊ที่ห้องโถงที่กำแพงตรงทางขึ้นบันไดไปชั้นสองก็เห็นวาดเป็นทางขึ้นไปปราสาท...สวยมาก แต่ในครัวนี้เป็นภาพของซินเดอเรลากำลังทำอาหารอยู่กับเจ้าชายพร้อมด้วยเหล่านกน้อย และกวางที่อยู่ด้านนอกหน้าต่าง
“เป็นอะไรไปนัท...เจ็บแผลหรอ”พื้นทรายเห็นนัทยืนนิ่งก็เลยเดินมาหานัทที่ยืนอยู่น่าประตู
“อ๋อ...เปล่าน่ะ...ว่าแต่รูปพวกนี้พี่พื้นน้ำเป็นคนวาดเหรอ”ก็พอรู้อยู่หรอกว่าพี่ของพื้นทรายเก่งเรื่องพวกนี้แต่ไม่นึกว่าจะสวยขนาดนี้ เหมือนมาก วาดได้สวยจริงๆ
“ก็ไม่ใช่พี่น้ำคนเดียวหรอก พวกพี่ไอซ์ด้วยน่ะ พี่ของพี่ไอซ์เขาออกแบบตัวบ้านให้และก็คอยคุมการสร้างด้วยนะ ส่วนการตกแต่งภายในทรายกับพี่น้ำเป็นคนคิดจ๊ะ” พอคนเจ็บบอกไม่เป็นไรก็เลยเดินกลับไปทำกับข้าวต่อ
“งั้นรูปพวกนี้ก็เป็นความคิดพื้นทรายล่ะสิใช่ไหม...”
“ใช่แล้ว...พื้นทรายรักบ้านหลังนี้มากเลย เคยส่งรูปไปให้คุณพ่อดูด้วย พ่อยังบอกด้วยนะว่าชอบมาก แล้วพ่อจะกลับมาดูให้ทั่วบ้านเลย พี่พื้นน้ำก็รักบ้านหลังนี้เหมือนกันเพราะที่นี่ทำให้ความรักของพี่พื้นน้ำเกิดขึ้น....”ระหว่างที่พูดไปมือก็ทำกับข้าวไปทำให้ไม่ได้สังเกตว่านัทกำลังยืนคิดอะไรเงียบๆอยู่คนเดียว
“พี่ของพี่ไอซ์นี่เค้าทำงานเกี่ยวกับพวกนี้หรอพื้นทราย...เก่งจังเลยนะ เราชอบตรงทางขึ้นบันไดนะ แปลกดี ปกติจะเห็นแต่บันไดเป็นขั้นๆ แต่นี่เป็นพื้นหญ้าเรียบๆขึ้นไปแล้วเอาอิฐมีวาง เหมือน...เหมือนทางไปสวรรค์เลย”คนพูดนั้นไม่ได้สังเกตเลยว่าร่างของที่หันหลังให้นั้นสั่นน้อยๆ...
...พื้นทรายไม่ร้องไห้นะลูก แม่จะไปอยู่บนสวรรค์ไง เห็นดาวนั่นไหม แม่จะมองดูหนูจากดาวดวงนั้นนะลูก แม่คงไม่มีความสุขเถ้าหนูร้องไห้แบบนี้ นางฟ้าของแม่...เป็นเด็กดีนะจ๊ะ...แม่รักลูกนะพื้นทราย พื้นน้ำ...มือที่ลูบหัวเด็กน้อยทั้งสองตกลงบนเตียง เด็กทั้งสองต่างรู้ดีว่านั่นหมายถึงอะไร...
เด็กหญิงผู้เป็นน้องโผเข้ากอดพี่ชายคนเดียวที่มีอยู่ เสียงเปิดประตูดังขึ้น มีคนเข้ามาด้วยท่าทางรีบร้อน แล้วก็หยุดอยู่ตรงข้างเตียง เข่าทั้งสองข้างทรุดลงตรงนั้น ร่างกายเหมือนถูกคำสาปให้ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง เด็กหญิงลงจากเตียงไปหาชายคนนั้น เด็กชายลงจากเตียงตามมา เค้ากอดเด็กทั้งสองไว้ในอ้อมอก...
...พ่อ พ่อขา แม่...ไปแล้ว แม่ไปแล้ว ฮือๆๆ...เด็กน้อยพร่ำแต่คำนั้นจนหลับไปในอ้อมกอดของบิดา
...แม่ขาถ้าที่นี่เป็นสวรรค์ แม่คงอยู่ที่นี่ใช่ไหมคะ แม่อยู่ข้างๆหนูรึเปล่าคะแม่...
“พื้นทราย...เป็นอะไรไป”มือที่ดูแข็งแรงนั้นวางลงบนบ่าของหญิงสาว ร่างนั้นสะดุ้งหันกลับมา น้ำตาที่คลออยู่ก็ไหลออกมา
“พื้นทราย...”เสียงเรียกขึ้นอย่างอ่อนหวาน มือของเขาค่อยๆยกขึ้นปาดหยาดน้ำใสๆบนแก้มอย่างแผ่วเบา ใบหน้าของชายหนุ่มค่อยๆเข้ามาใกล้เหมือนกำลังตกอยู่ในภวังค์ ค่อยๆเคลื่อนเข้าใกล้ ต่างคนต่างใจเต้น ใบหน้าหญิงสาวแดงซ่านไปทั่วหน้า ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด
“นัท...อย่า”หญิงสาวผลักเพื่อนชายออกไปเบาๆ เหมือนต่างคนต่างพึ่งได้สติ
“พื้นทราย...เอ่อ นัทขอโทษ...นัทไม่ได้ตั้งใจ”นัทเองตอนนี้ก็หน้าแดงไม่แพ้กัน
“เอ่อ เสร็จแล้วใช่ไหม งั้นเรายกจานข้าวออกไปนะ พื้นทรายถือแก้วน้ำมาแล้วกัน”ชายหนุ่มหยิบจานข้าวแล้วเดินออกไป พื้นรายรินน้ำใส่แก้วแล้วก็เดินตามออกมา...ต่างคนต่างพูดถึงเรื่องอื่น ทำเหมือนไม่มีอะไร....ทั้งที่ภายในใจสับสนอยู่ไม่น้อยเลย

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ความคิดเห็นที่ 1
คนที่ชอบนิยาย
IP : 203.172.58.134

9 มิ.ย. 2550
เวลา 19:42:07 น.
อยากอ่านต่อไวๆจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2
เด็กน่าร๊าก
IP : 203.172.58.134

9 มิ.ย. 2550
เวลา 19:54:40 น.
สนุกอ่ะ รีบแต่งไวๆนะ ชอบมากเลยอ่าอยากอ่านจัง

ความคิดเห็นที่ 3
กะปอม
IP : 203.172.58.239

10 มิ.ย. 2550
เวลา 12:26:37 น.
...ชอบจังเลยคับ..อยากรุคนแต่งเปนคายจัง อ่า..รีบแต่งนะจะคอยอ่านต่อไป เปนกำลังใจให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 4
มิโซระ อิจิกะ
IP : 203.172.58.239

10 มิ.ย. 2550
เวลา 13:52:48 น.
รีบแต่งต่อเข้านะ สนุกดี ไว้จะชวนเพื่อนมาอ่าน

ความคิดเห็นที่ 5
ไก่
IP : 124.121.195.216

11 มิ.ย. 2550
เวลา 18:16:34 น.
บอกคำเดียวว่าเห็นคอมเม้นท์ 4 คอมเม้นท์แล้วเสียอารมณ์มากๆ
ไอพีเหมือนกัน คนเดียวกันแน่ที่โพส!!



ความคิดเห็นที่ 6
เจี๊ยบ
IP : 125.27.17.162

18 มิ.ย. 2550
เวลา 16:14:53 น.
เขียนได้ใช่ได้ทีเดีบยว

ความคิดเห็นที่ 7
เนย
IP : 210.203.179.198

29 มิ.ย. 2550
เวลา 15:00:01 น.
ก็ดีนะแต่งต่อไวๆนะ

ความคิดเห็นที่ 8
เบื่อ
IP : 58.9.139.231

2 ก.ค. 2550
เวลา 15:43:44 น.
ไม่เห็นหนุกเลย แล้วทำไมต้องคอมเม้นเองด้วยอะ เหอ เหอ มะมีครายเค้าเม้นให้เหรอ คนเดียวกานนั่นแหละที่โพสต์ประสาทดีหรือป่าวอะเทอกระทู้ข้างบนเหมือนกันโพสต์เองทำไม่มีครายเค้าตอบอ่ะดิ

ความคิดเห็นที่ 9
น่ารัก
IP : 58.9.139.149

11 ก.ค. 2550
เวลา 21:06:32 น.
หาเจอแววน่าอ่านดีอ่ะ

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 500 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 0 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *