แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

นักข่าวจอมเปิ่น .............ตอนที่ 31
ณัฐณิชา
IP : 203.188.49.135

29 ธ.ค. 2548
เวลา 11:26:04 น.
ตอนที่ 31........กีดกัน อีกหน

**********************

วันนี้เป็นอีกวันที่ ธนกฤตไปบ้านหญิงสาว เจอเจ้าเก่า พี่ชายกับเพื่อนจอมโวยของฟ่าง เพียงแค่จอดรถเทียบ
หน้า รั้วบ้าน แม่สาวจอมโวยรีบแจ้นมาก่อนทันที แต่ไม่เปิดประตูรั้วหรอกนะ ยืนตะเบงเสียงข้ามประตู มา

             “  มาอีกแล้วจะมาทำไมทุกวันก้อไม่รู้ ยัยฟ่างหลับ ไม่อาจจะตื่นมาต้อนรับแขกไม่พึงประสงค์ได้
               แล้วอย่าเสียเวลา ไม่ต้องรอด้วยเพราะทานยาเข้าไป อีกนานกว่าจะตื่น ”

พูดซะยืดยาวแล้ว    ยืนเอามือท้าวสะเอว (  ท่าประจำของเจ้าหล่อน )

              “  พวกผมไม่ได้มาหาคุณก้อแล้วกันนะ คุณทอม…..  เอ้ยคุณจอมโวย พวกเราต้องการพบคุณฟ่างคร๊าบ”

เฮ้อ เกือบหลุดปากไปอีกแล้ว ว่าหล่อนทอมบอย สงสัยโดนสวนหมัด อีกแน่ ๆ    อืมม แต่ดูจากการแต่งตัวของแม่เจ้าประคุณ
วันนี้จะว่าเป็นทอมคงไม่ได้วันนี้เจ้าหล่อนเดาะใส่กระโปรงแฮะ  ท่าทางวันนี้เหมือนผู้หญิงเชียว

              “  เอ๊ะ  นี่ พวกคุณพูดไม่รู้เรื่องหรือไง บอกว่าอย่าเสียเวลาอย่าเสียเวลา พูดหน่ะเข้าใจหรือเปล่า
                    มาอยู่ได้ทุกวัน เจ้าของบ้านหน่ะเค้ารำคาญรู้บ้างมั้ย  คนอะไรไม่มีมารยาท ”

พูดอย่างไม่เกรงใจ  ทำเอาธวัชหมั่นไส้ท่าทางของหญิงสาวมาก ๆ  เฮ้อใครได้เป็นแฟนคงปวดหัวน่าดู

             “  ผมแค่ขอเวลาสักนิดคุยกับคุณฟ่าง ไม่รบกวนเวลาพวกคุณมากนักหรอกครับ ”
เสียงของธนกฤตบอกกับหญิงสาว

               “  น้องสาวผมหลับอยู่ แต่ถึงมันจะตื่น ก้อคงเจอไม่ได้ ผมว่าพวกคุณอย่ามาเสียเวลากับนักข่าว เปิ่น ๆ
                    เงอะ ๆ อย่างฟ่างมันเลย คุณกับฟ่างหน่ะมันคนละแบบกัน  ถึงยังไงก้อไปกันไม่ได้หรอกนะ  
                  เอาเวลาที่คุณมารบกวนเจ้าฟ่างไปหาสาว ๆ สวย ๆ กว่าเจ้าฟ่างจะดีกว่า ”

เสียงของฐิรณัทร บอกกับธนกฤต

                  “  ผมต้องคุยกับคุณฟ่างแล้ว ผมอยากรู้ ว่าทำไม คุณถึงกีดกันผมกับฟ่างให้พบกัน  ”
ธนกฤตเอ่ยถามว่าที่พี่ชาย ฐิรณัทรเฉย

                      “   ถ้าคุณไม่พูดผมก้อคงจะไม่รู้หรอกนะว่าผมทำอะไรให้คุณไม่พอใจ ผมจะพิสูจน์ให้คุณรู้ว่า
                         ผมจริงใจกับคุณฟ่างมากแค่ไหน  ”  

                   “  ไม่จำเป็น ผมคิดว่าผมเลือกทางที่ถูกให้น้องสาวผมแล้ว เอาหล่ะ อย่าเสียเวลาเลย สำหรับคุณ
                      หน้าตาพระเอกแบบนี้คงหา คนใหม่ได้ไม่ยาก ไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลากับเจ้าฟ่าง ผมคงต้องขอตัว ”

ฐิรณัทร บอกก่อนจะเดินเข้าบ้านโดยไม่สนใจคนที่ยืนอยู่นอกรั้ว

                  “  ไปได้แล้ว เจ้าของบ้านเค้า ไล่แล้ว อ้อ ลาก่อน หวังว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกนะ .. คะ  ”
ชัญญานุชเดินแกมวิ่งตาม ฐิรณัทรเข้าบ้าน
ธนกฤต กับ ธวัช ยืนงง อยู่อย่างไม่เข้าใจว่าทำไม อะไร

                   “   แล้วเราจะเอายังไง เฮ้อทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ จะรักสาวทั้งที
                         ต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรอไอ้กฤต ”

ธวัชถามธนกฤตที่ยืนมองเข้าไปในตัวบ้านเผื่อจะเห็นฟ่าง แล้วหัวเราะหึหึ

                  “ข้าก้อเพิ่งรู้นะว่าทำไมต้องมาทนให้พี่ชายกับเพื่อนของคุณฟ่างว่าเอาปาว ๆ  คงต้องกลับไปตั้งหลักก่อนหล่ะ  
                      เจ้าของบ้านเค้าไล่ขนาดนี้ แล้ว ข้าต้องรู้ให้ได้ว่า ทำไมถึงกีดกันนัก ”

ธนกฤตกับธวัชเดินขึ้นรถอย่างเหนื่อย ใจก่อนจะออกรถไป

                 “    เราทำกับพวกเค้าแรงไปมั้ยพี่หมอ  ”  ชัญญานุชถามเมื่อเห็น ธนกฤตกับธวัชขับรถออกไปแล้ว

                “   ไม่หรอก เจ้าฟ่างมันจะเข้าใจเองว่าเราหวังดี ผู้ชายคนนั้น ไม่จริงจังกับเจ้าฟ่างมันหรอก พี่รู้ดี”
บอกกับเพื่อนน้องสาวแล้วมองไปที่เตียงที่ฟ่างนอนหลับอยุ่ในห้อง

               “  พี่หมอรู้ได้ไง ดู ๆ ไปเค้าก้อ ……  แหะ แหะ ไม่มีอะไร ค่ะ ”
กะจะพูดค้านแต่โดนสายตาดุ ๆ ของฐิรณัทรส่งมาเลยหุบปากสนิท
.
                  ”   งั้นวันนี้ นุชกลับก่อนแล้วกัน ฝากสวัสดีคุณแม่ด้วยนะพี่หมอ ไม่รอคุณแม่กลับจากตลาดละ
                   ไปทำงานก่อนดีกว่า ” ชัญญานุชบอกกับฐิรณัทรพร้อมเก็บของ

                “  วันนี้ไปสัมภาษณ์ใครหล่ะ  แต่งซะเหมือนผู้หญิงเชียว ”

ถามเมื่อวันนี้เห็นหญิงสาวแต่งตัวสุภาพกว่าปกติ เพราะปกติแม่เพื่อนน้องจะใส่ยีนต์วันนี้เดาะใส่เสื้อสูทกระโปรงดูเป็นทางการหน่อย ๆ

                “  โหคุณพี่หมอขา นุชหน่ะเป็นผู้หญิงนะคะ โปรดเข้าใจให้ถูกต้องด้วย ที่แต่งตัวสวยเพราะ วันนี้ต้องไปสัมภาษณ์
                   นักธุรกิจ  ส่งออกน้ำผลไม้หน่ะพี่หมอ บริษัทเค้าใหญ่โต แถมเจ้าของหนุ้ม หนุ่ม ล้อ หล่อ ต้อง
                    มาดดีไว้ก่อนเผื่อฟลุ๊ค  ไปแล้วค่ะ  หวัดดีพี่  หมอ  ”

  บอกเสียยืดยาวแล้วเจ้าตัวก้อปรู๊ดไปทันทีอย่างรวดเร็ว
ฐิรณัทรได้แต่ส่ายหัวในความกะเปิ๊ปกะป๊าปของหญิงสาวที่ไม่ต่างไปจากน้องสาวเขาเลย มองเข้าไปที่น้องสาวเจ้าตัว
ที่นอนหลับอยู่เจ้าฟ่างพี่คงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดซะแล้วเจ้าฟ่าง

****************************

ธนกฤตเลี้ยวรถเข้ามาจอดในบริเวณบ้าน เดี่ยว 2 ชั้นของเค้าที่ซื้อไว้ สมัยยังเป็นพระเอกโด่งดัง
หลังจากกลับไปอยู่แม่ฮ่องสอนจึงให้น้องสาวของธวัช ที่เป็นประชาสัมพันธ์ของโรงแรมใหญ่แห่งหนึ่ง
อยู่ แทน เวลาไป ๆ มา ๆ กรุงเทพแม่ฮ่องสอนมักจะแวะมาพักบ้านหลังนี้

ธวัชก้าวลงเปิดกุญแจเข้าไปในบ้านเดินไปเปิดน้ำเย็นมาดื่ม ก่อนจะนั่งพักเหนื่อย ส่วนธนกฤตเดินเข้านั่ง
ที่โซฟา อย่างหมดเรี่ยวแรง   วันนี้ ทั้ง 2  ไปที่บ้านของฟ่างอีกวันนี้ก้อไม่ได้เจอฟ่างเหมือนเคย
เพราะพี่ชายตัวดีของหญิงสาว นั่นแหละ   ตั้งแต่วันที่พี่ชายของฟ่างพาฟ่างหนีมานอนที่โรงพยาบาลที่กรุงเทพ
เขารีบเครียร์งานแล้วตามมาทันทีพร้อมกับธวัช ต้องเสียเวลา*เช็คซะทุกโรงพยาบาลว่าจะรู้ว่าหญิงสาว
นอนพักที่โรงพยาบาลอะไร  รีบบึ่งรถจากแม่ฮ่องสอนไปกรุงเทพทันที พอไปถึง พยาบาลไม่ให้เข้าอีก
เพราะญาติคนไข้สั่งไว้ห้ามเยี่ยม

วันรุ่งขึ้นธนกฤตก้อพยายามมา เจอพี่ชายของฟ่าง อ้อ !!!พร้อมกับเพื่อนซี้ จอมโวย กีดกันไม่ให้เข้าเยี่ยม
วันดีคืนดี ย้ายห้องหนีเสียเลย พอเขาหลอกถามพยาบาลก้อไม่มีใครสามารถบอกได้ว่า ฟ่างไปนอนห้องไหน เหมือนนกรู้

เมื่อหญิงสาว อาการดีถึง กลับบ้านได้ ธนกฤต ก้อ ไปตามถึงบ้านกว่าจะสืบรู้ว่าบ้านอยู่ไหนก้อใช้เวลาพอสมควร
พี่ชายหล่อนไม่ให้เข้า บ้านไม่ให้เจอ เพียรพยายามมาซะหลายวันก้อ ไม่มีโอกาสเข้าถึงตัวฟ่างได้เลย แต่ธนกฤตไม่ท้อสักนิด
ขอแค่ให้ได้เจอฟ่าง อยากคุยให้รู้เรื่องก่อนไม่ใช่ปล่อยไว้ให้คาใจแบบนี้ พี่ชายของฟ่างหรอ เขาไม่กลัวสักนิด จะขู่ จะว่า
ยังไงธนกฤตก้อไม่สนใจ  ยังมีเพื่อนซี้ของ ฟ่างเป็นลูกคู่ คอยกีดกัน

                  “  ไอ้กฤตเอ้ย  ไอ้กฤต ข้าว่า แกถอดใจซะเถอะ โดน พี่ชายหวงซะขนาดนี้  ยังไม่พอดันมีเพื่อน
                      เป็นทอม มาเป็นลูกคู่ ท่าจะงานหนัก”   ธวัช บอกอย่างเหนื่อย ๆ

ธนกฤตไม่ได้ตอบธวัช นั่งจมอยู่กับความคิด ตอนนี้ธนกฤตกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรกับปัญหานี้ดี

**********************

หลังจากหายดีแล้ว ฟ่างลุกขึ้นมาแต่งตัวไปทำงาน จับดูที่สีข้างไม่รู้สึกเจ็บแล้ว สำรวจหน้าตัวเองหน้ากระจก
รอยเขียว ๆ ช้ำ ๆ เริ่มจางลงจนเกือบมองไม่เห็นละ เอาแป้งตบ ๆ หน่อยก้อดูไม่ออก
คิดว่าไปทำงานจะดีกว่านั่ง ๆ นอน ๆ คิดมากอยู่บ้าน มันเบื่อ ๆ หลายครั้งที่ฟ่าง หยิบ*ศัพท์ขึ้นมาคิดจะ*
ไปหาธนกฤต แต่ ต้องวางมันลงทุกที
เราจะคุยอะไรดีหล่ะ จะบอกเค้าว่า *มาทำไมหล่ะ  แล้ว จะบอกว่าอยากเจอ คิดถึงหรอ
เฮื้ย!!!!   ไม่กล้าหรอก  บ้าสิ อายตายเลย  แล้วอีกอย่างธนกฤตไม่เคยติดต่อมา ด้วย *ไปก่อนมันกะไร ๆ อยู่

              “  ไปทำงานแล้วหรอลูก เร็ว ๆ สิจ๊ะ พี่เค้ารออยู่ ”  เสียงคุณฐิติกานต์ เรียกทำให้ฟ่างตื่นจากภวังค์

              “  จะไปแล้วค่ะจะไป เดี๋ยวนี้แล้ว  ” ฟ่างรีบหอบข้าวของ พะรุงพะรัง โยน ๆ ใส่รถพี่ชาย

              “  เร็ว ๆ สิเจ้าฟ่าง เดี๋ยวชั้นก้อสายหรอก แถมยังต้องไปส่งแกอีก  ” พี่ชายเร่ง

             “  ค้า ค้า  เร่งจริงเชียว วัยรุ่นก้อไม่ใช่แก่จนปูนนี้แล้ว ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อน  แม่ขา ฟ่างไปทำงานก่อนนะคะ  ”

สวัสดีแม่หนนึงแล้วเปิดประตูขึ้นรถออกไปทำงาน

พอมาถึงที่ทำงาน เท่านั้นฟ่างถูกตอมจากเพื่อน ๆ ที่ทำงานหึ่งเชียว แต่ละคนถามอาการไม่สบาย
ชัญญานุชบอกเพื่อน ๆที่ทำงานทุกคนว่าฟ่างตกบันได กลิ้งโค่โร่ ทั้ง ๆ ที่คันปากอยากจะเล่าเรื่องจริง
แต่โดนสกัดดาวรุ่ง จากพี่ชายของฟ่างกับบอกอ จึงได้แต่เกาๆๆ ปาก อย่างคัน ๆ

แต่ส่วนใหญ่ที่รุมล้อมฟ่างเนี่ย ถามอาการหน่ะ นิดๆ  หน่อย ๆ ส่วนมากจะถามถึงธนกฤต กันทั้งนั้น ว่าทำได้ไงเก่งจัง
ธนกฤตเป็นไงตัวจริงหล่อมั้ย หยิ่งหรือเปล่า จนฟ่างเวียนหัว กว่าจะหลุดรอดออกมาได้

                 “  ฟ่าง ๆ มาดูอะไรนี่เร็ว  ”  เสียงพี่เมย์ พี่ที่ศูนย์ข้อมูลเรียกฟ่างเมื่อเห็นเดินเข้ามาที่ห้องทำงาน

                “  มีอะไรคะ ฟ่างมาไม่ถามไถ่อาการเลยนะ  ” ฟ่างเดินตามมาถึงเจ้าของเสียง

                  “  ถามทำไม รู้อยู่แล้วว่าสบายดีแล้วไม่งั้นจะมาทำงานได้หรอแต่ นี่ๆๆ มาดูอะไร นี่รูปพ่อพระเอกของฟ่าง
                     เต็มหน้าบันเทิงเกือบทุกเล่มเชียว นะ  ”

พี่เมย์ชี้ชวนฟ่างดูนิตยสาร บันเทิง หลายเล่มที่กอง ๆ ไว้ อยู่บนโต๊ะ

                  “  แหมดังใหญ่เชียวนะ ตั้งแต่พ่อพระเอกของฟ่างลงประวัติ ของเขาหนังสือพิมพ์เรา
                      เดี๋ยวนี้ มีแต่นักข่าวตอมหึ่ง ไปไหนก้อเป็นข่าวไปหมด ขนาดเป็นแค่อดีตพระเอกนะเนี่ย
                        เห็นข่าวบอกตอนนี้ยังอยู่กรุงเทพยังไม่ได้กลับไปกบดานที่บ้านป่าของเค้าเลยนะ  แล้ว
                      ก้อมีเซอร์ไพร์ซะด้วย  อ่านดูสิ  พี่นะ อกหักเลย  ”  

ธนกฤตมากรุงเทพหรอ เขายังไม่กลับด้วยหรอ แล้วทำไมไม่เคยมาเยี่ยมเราเลยสักครั้ง
ฟ่างหยิบหนังสือเล่มหนึ่งที่พี่เมย์วางไว้คั่นหน้าที่มีข่าวของธนกฤต ขึ้นมาไล่สายตาดูรายละเอียดภายในเล่ม


***********************

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
บี
IP : 58.9.172.27

6 ต.ค. 2550
เวลา 17:26:29 น.
อ้วนไปแล้วนะตัวเองลองดูทางนี้สิอาจมีทางแก้

++อึดอัดกับหุ่น++ สุขภาพไม่ดี++ ไม่รู้จะ ทำยังไง++
แก้ปัญหารูปร่างและสุขภาพ ด้วยโภชนาการจากธรรมชาติ
ปลอดภัย100% ผ่านการ อย. 60 ประเทศและประเทศไทย
สามารถลดน้ำหนักได้ตั้งแต่ 5 - 40 กก. ภายในเวลา 1 - 6 เดือน
ได้ผล100% ภายใน 30 วัน รับประกันด้วยระบบคืนเงินเต็มจำนวน
มีผู้ดูแลติดตามผลตลอดระยะเวลาเพื่อไห้ใด้ผลลัพธ์ 200 %
เริ่มต้นจากที่บ้านคุณเอง แค่วันละ 5 นาที
-สนใจอยากรู้รายละเอียด และลงทะเบียน เข้าไปดูที่
http://jtty.com/ceiv

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *