แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

นักข่าวจอมเปิ่น .............ตอนที่ 33
ณัฐณิชา
IP : 203.188.49.135

29 ธ.ค. 2548
เวลา 11:23:01 น.
ตอนที่ 33 * ทางเลือกที่เจ็บปวด


**************

ธนกฤตกับธวัช ขับรถมาจอดเทียบหน้าบ้านของฟ่าง ธวัชเดินลงไป กดกริ่งหน้ารั้วบ้าน ธนกฤตที่เดินลงมาทีหลัง
บ่นกับเพื่อน

              “วันนี้ต้องคุยให้รู้เรื่องข้าต้องเจอฟ่างให้ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ข้าไม่อยากให้คาใจอยู่อย่างนี้แล้ว  “
ธวัชตบบ่าเพื่อนให้กำลังใจ

               “ สู้* ....  เพื่อน   “

สายตาของธวัชมองเห็นพี่ชายฟ่างเดินอย่างกับ เหาะ มาที่ประตู มองเห็นแม่สาวจอมโวยวิ่งตามมาติด ๆ หน้าตาถ*ทึงทั้งคู่

                 “  เฮ้ย วันนี้  ว่าที่พี่ชาย  ของแกวิ่งมาเปิดประตูให้ด้วยแฮะ คงเริ่มใจอ่อนแแล้วหว่ะที่แกมา ตื้ออยากเจอ
                     น้องสาว เค้าอยู่ทุกวัน “  

ฐิรณัทรพอได้ยินชัญญานุชบอกว่า นายธนกฤตมาแค่นั้นเขาเดิน แทบวิ่งออกไปหน้ารั้วบ้าน เปิดประตูรั้วกระชาก แรง ๆ
อย่างโมโห ก่อนจะดึงคอเสื้อธนกฤตที่ยืนงงอยู่มา  ไม่พูดพล่ามทำเพลงชกธนกฤตอย่างแรง เสียหลายหมัด ธนกฤต กำลังงง ๆ อยู่
จึงเซไปนิดนึง

                     “  เดี๋ยว ๆ อะไรกันครับ เกิดอะไรขึ้นคุยกันดี ๆ ก้อได้ทำไมต้องใช้กำลังกันด้วย โอ๊ะ….........“

ธวัชเดินเข้ามาห้าม เลยโดนหมัดแม่สาวจอมโวยที่ตามฐิรณัทรมาติด ๆ ไปอีกทีนึง  ดีที่เขากระโดดหลบได้ทันจึงไม่โดน
อีกหมัดที่กำลังจะสวนมา อะไรกันคนบ้านนี้เอะอะ  ๆ ก้อใช้แต่กำลัง อันนี้ธวัชคิดในใจ หึ ถ้าพูดไปคงโดนอีกหมัดแน่

                     “ ยังมีหน้ามาบ้านนี้อีกหรอ ยังกล้าอีกนะ ชั้นนับถือพวกคุณจริง ๆ ถึงว่าหล่ะนะ  เป็นถึงพระเอกตุ๊กตาทอง
                      แสดงละครได้เก่งแบบนี้  “    
ชัญญานุช โวยอย่างโมโห

                   “ เกิดอะไรขึ้นช่วยบอกให้ผมเข้าใจหน่อยสิครับ มาถึงคุณชกเอาชกเอา แล้วไม่อธิบายพวกเราจะรู้ได้ยังไง
                     ว่าเกิดอะไรขึ้น คุณฟ่างเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้นกับเธอ  “
ธนกฤต ถามอย่างร้อนรน  เมื่อตั้งหลักได้

                   “ เก่งจริงนะ พ่อพระเอก เนียนจริง ๆ แหม ทำเป็นไม่รู้เรื่อง เชอะ  ไม่สำเร็จหรอกนะ นู่นไปหลอกเด็กเถอะไป๊ “
  ชัญญานุช เค้นเสียง

                      “ นั่นหน่ะสิ เกิดอะไรขึ้น อยู่ดี ๆ มาชกเอา ๆแบบนี้ พวกผมไม่เข้าใจ  เนียนอะไรหลอกอะไร
                        ไม่รู้เรื่องอะไร อธิบายให้พวกเราเข้าใจสักนิด “  ธวัชเอามือกุมปากตัวเอง ที่โดนหญิงสาชกตะกี้

                      “ ออกไปจากบ้านผมได้แล้ว และไม่ต้องมาอีก บ้านนี้ไม่ต้อนรับพวกคุณไม่ว่ากรณีใด ๆ ทั้งสิ้น
                         มิฉะนั้นผมคงต้องพึ่งตำรวจ “
ฐิรณัทรระงับอารมณ์ เค้นเสียงบอก

                      “ ผมไม่เข้าใจ ทำไม “ ธนกฤตถามฐิรณัทร

                    “  ทำไม ทำไม ถามอยู่ได้   ไม่ต้องมาทำเป็นไม่ เข้าใจอะไรทั้งนั้น หน้าหนังสือบันเทิงทุกฉบับมันบอกอยู่ทนโท่
                         ชั้นไม่สงสัยเลยนะ  ว่าทำไมคุณถึงได้ตุ๊กตาทอง แสดงละครได้เก่งแบบนี้นี่เอง ไอ้เพื่อนชั้นมันโง่ มันซื่อ
                        ไม่ทันเลห์เหลี่ยมพวกคุณ  “  ชัญญานุชเหวใส่

                    “  ผมไม่เคยอ่านหนังสือบันเทิง ใด ๆ และผมไม่เคยคิดจะอ่านมัน  มีแต่ไร้สาระ “ ธนกฤตบอกกับชัญญานุช

                       “  อ้อหรอ !!!!  “    ชัญญานุชเสียงสูงขึ้นจมูก

                     “  งั้นไปอ่านซะนะ แล้วจะได้เข้าใจ  ว่าเวลาไปทำอะไร ๆ อย่านึกว่า ใครๆ จะไม่รู้ “  ชัญญานุชเบะปากใส่ ธนกฤต

                       “  เอาหล่ะ งั้นพวกคุณก้อออกไปจากบ้านผมได้แล้ว  “   ฐิรณัทรไล่

                        "  ผมไม่ไป ยังไงซะ วันนี้ผมต้องขอเจอคุณฟ่างให้ได้ก่อน "  ธนกฤตยืนนิ่ง บอกกับฐิรณัทร
                         
                         "  หน้าด้าน คนเค้าไล่แล้วยังไม่ยอมไปอีก  "  แม่จอมโวย โวยใส่ธนกฤต

                        "  คุณจะด่าจะว่ายังไงก้อตาม ผมจะต้องเจอคุณฟ่าง ให้ได้ "  ธนกฤตยืนกราน

                       "  อยากโดนอีกหมัดหรอไง "  แม่จอมโวยตั้งท่า  

                 
                      “ พอได้แล้ว ทุกคน “  
เสียงของฟ่างทำเอาทุกคนหันมาทางเจ้าของเสียง

                   “ คุณฟ่าง “ ธวัชเรียก  ดีใจที่เห็นหญิงสาว

                    “  เจ้าฟ่างออกมาทำไม “ ฐิรณัทร ถามน้องสาว

                   “  ยัยฟ่าง ออกมาทำไม “ เสียงของชัญญานุช พูดขึ้นพร้อมกับฐิรณัทร

                    “ ฟ่าง คุณเป็นยังไงบ้าง ไม่ได้เจอเสียนาน คุณหายดีแล้วหรอ ผมเป็นห่วงคุณแทบแย่ “

ธนกฤตดีใจรีบเดินเข้ามาหาหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง ตั้งแต่หญิงสาวกลับมาจากแม่ฮ่องสอนเค้าเพิ่งเห็น ก้อตอนนี้เอง
ตอนนี้ฟ่าง ตาบวม หน้าแดง จมูกแดง เหมือนผ่านการร้องไห้มา ธนกฤตอดไม่ได้ เดินเข้าไปหา เอามือจะคว้า
ฟ่างถอยห่างออกไปนิดนึง ทำหน้าตาเฉยชา มือของธนกฤตตกลงไปแนบตัวอย่างไม่เข้าใจ  ทำไม

                    “  ทุกคนคะ ฟ่างขอเวลาส่วนตัวคุยกับคุณธนกฤต “ ฟ่างเอ่ยน้ำเสียงเรียบ

                     “ ไม่ได้ “ ฐิรณัทรสวนขึ้นมา

                   “ พี่หมอคะ  ฟ่างขอเถอะค่ะ ฟ่างขอคุยกับคุณธนกฤต ตามลำพังนะคะ “  บอกกับพี่ชาย

                   “  ไปเหอะพี่หมอ  ”

ชัญญานุชดึงกึ่งลากพี่ชายเข้าบ้าน ฐิรณัทรทำท่าฮึดฮัดไม่พอใจ กลัวไอ้เจ้าพระเอกพูดไม่กี่คำ น้องสาวจะ ใจอ่อน

ธวัชจึงเดินไปรอทีรถ ปล่อยให้ 2 หนุ่ม สาวยืนคุยกันตามลำพัง ที่สวนหน้าบ้าน
เมื่ออยู่กันตามลำพัง ธนกฤตยิ้มดีใจ มองเห็นหญิงสาว ยืนนิ่งเฉย เขาเดินเข้าไปหา เห็นหน้าตาท่าทางแล้ว น่าสงสารมาก
ฟ่างผอมไปมากหน้าตาซีดเซียว ตอนนี้ดูอ่อนแอไม่ร่าเริงสดใสเหมือนปกติที่เขาเคยเห็น

                    “  ฟ่างคุณเป็นยังไง  ผมเป็นห่วงคุณใจผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตั้งแต่ คุณมานอนพักที่กรุงเทพ
                       จะไปหาก้อไม่ได้ “
ฮึ จะมาหาคงไม่ได้หน่ะสิ เพราะ มาถึงก้อไปควงกับแม่สาวหน้าแฉล้มแฟนคุณ อยู่  แต่ฟ่างเฉยเสียไม่ได้ตอบโต้อะไร

                        “ ผมตามคุณมาถึงนี่ ไม่มีใครยอมให้ผมพบคุณ ผม ว้าวุ่นใจจะแย่อยู่แล้ว เป็นห่วงคุณสารพัดไม่รู้ว่า
                          อาการคุณเป็นยังไงทำเอากินไม่ได้นอนไม่หลับเลย อยากรู้ว่าคุณสบายดีหรือเปล่า “

เสียงของธนกฤต ร้อนรน แกมดีใจที่ ได้เจอหญิงสาว  เอื้อมมือ จะคว้ามือหญิงสาว ฟ่างกลับสะบัดมือ หนี
ทำเอามือของธนกฤต ตกลง ข้างตัว อย่างไร้เรี่ยวแรง

                         “ ผมไม่เข้าใจ ทำไม คุณเปลี่ยนไป“

เสียงธนกฤตอ่อนลงไปมากน้ำเสียงมีแววสงสัย  หญิงสาวไม่เคยมีท่าทีแบบนี้ ท่าทีเฉยชา หน้าเรียบเฉย
ไม่มีแววตาของสาวน้อย คนเดิมสายตาที่มองธนกฤต มันว่างเปล่า เหมือนคนไม่รู้จัก

                        “  เกิดอะไรขึ้น ตั้งแต่คุณกลับมาอยู่กรุงเทพ ทำไมท่าทีของคุณเปลียนไป “
ธนกฤต ตอนนี้ มองหน้าหญิงสาว ไม่วางตา เค้นความจริงจากหญิงสาว

                       “ ฟ่างไม่ได้เป็นอะไรแล้วค่ะ หายแล้ว สบายดี อย่าลืมนะคะ ฟ่างมีพี่ชายเป็นหมอ
                          พี่หมอคงไม่ปล่อยให้ฟ่างเป็นอะไรไปง่าย ๆ หรอกค่ะ “
  เหมือนอย่างคุณ ฟ่างต่อให้ในใจ

                      “ ฟ่าง ผม แคร์คุณมากเลยนะ ผมเป็นห่วง คุณน่าจะรู้ว่าผมคิดกับคุณยังไง ถ้าไม่รักไม่ห่วงผมคง
                       ไม่ตามมาหาคุณถึงนี่หรอก “ บอกกับหญิงสาวโดยไม่ปิดบังความรู้สึก

ถ้าเป็นเวลาอื่น ฟ่างคงดีใจที่เค้าพูดอย่างนี้ แต่ตอนนี้ฟ่างต้องกล้ำกลืนมันไว้ สมองสั่งไว้ เค้าหลอกเรา เค้าหลอกเรา

                       “ ฟ่างมาทบทวนดูแล้ว ที่ผ่าน ๆ มา มันเป็นเพียงความหลงรูป ฟ่างคิดว่า เราคงไม่เหมาะกันหรอกค่ะ
                            คุณกับฟ่างต่างกันมาก ที่ผ่านมาฟ่างเข้าใจดี ว่าฟ่างอาจเผลอไปนิดนึงเพราะความไม่ประสีประสา
                           ของตัวเอง ฟ่างมานั่งทบทวนตัวเองแล้ว ฟ่างคิดว่า ขอให้เราสองคนจบกันแค่นี้ดีกว่า
                           อย่าได้ข้องเกี่ยวกันอีกเลย ฟ่างไม่อยากให้คุณเสียเวลากับคนอย่างฟ่าง “

เพราะฟ่างไม่ใช่ตัวสำรองของใคร ในใจอยากจะพูด  แต่หยุดแค่นั้น ฟ่างพยายามกลั้น สะอื้นที่จุกอยู่ที่ลำคอ

                       “ ทำไม “
ธนกฤตจับบ่าของหญิงสาว หันมาตรงหน้าเขา สายตาของธนกฤตมองเข้าไปในตาของฟ่าง ตอนนี้ ฟ่างตาแดงก่ำ

                        “ ถ้าคุณไม่บอกผมไม่รู้ ว่าผมทำอะไรผิด บอกมาสิผมจะได้อธิบายผมแคร์คุณมากเลยนะฟ่าง “
ธนกฤต ไม่หลบตาหญิงสาว กลับจ้องลึกลงไป มีแต่ฟ่าง ที่เส หลบตา หันหน้าหนี

                        “ คุณกฤตคะ อย่าคาดคั้นฟ่างอีกเลย ฟ่างไม่อยากจะพูดอะไรอีก ฟ่าง ฟ่าง บอกแล้วว่าเราสองคน
                            ต่างกันมาก ไม่มีอะไรเหมือนกันสักอย่าง ฟ่างขอเสียใจตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า อนาคตต้องมานั่งทุกข์
                             ทรมานใจมากกว่านี้ “    
   
หญิงสาวกระพริบตาถี่ ๆ เพื่อไม่ให้น้ำตาหยดลงมา

                      “     ขอให้เราจบกันแค่นี้นะคะ “  หญิงสาวบอกกับธนกฤต ด้วยนำเสียงที่พยายามไม่ให้มันสั่น

ธนกฤตมองหน้าหญิงสาวนิ่งอยู่นาน

                        “  เข้าใจละ  ผมเข้าใจอะไรง่าย ๆ ในเมื่อคุณ ไม่อยากให้ผมมายุ่งเกี่ยวกับคุณ ผมจะทำ “

ธนกฤตปล่อยมือจากไหล่ของหญิงสาว

                         “ เอาหล่ะ ผมคงไม่รบกวนคุณอีกแล้ว ผมเสียใจทุกเรื่องที่ทำให้คุณต้องเจ็บ ต้องเสียน้ำตา
                            ผมเสียใจที่ตลอดเวลาที่คุณอยู่ใกล้ผม ผมไม่สามารถดูแลคุณได้ ผมอยากบอกว่าเสียใจจริง ๆ
                               ลาก่อนครับ คุณฐิตาพร“  

ธนกฤตยืนนิ่งมองหน้าหญิงสาวอยู่สักครู่ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป ที่รถไม่หันมามองอีกเลย ก่อนที่ธวัชจะเป็นคนขับรถออกไป

ฟ่างยืนมองตามรถของธนกฤตที่ขับออกไป ไม่เหลียวกลับมามอง   น้ำตาที่กลั้นไว้ มันทะลัก หยุดไม่อยู่ได้แต่ยืนเอามือซบหน้าร้องไห้
อยู่ตรงนั้นเรา เรา ทำถูกแล้ว  เสียใจเสียตั้งแต่ตอนนี้ ดีแล้ว  

เสียงฝีเท้าเบา ๆ  เดินมาโอบฟ่าง  เงยหน้าขึ้นมอง  

                       “  แม่ขา  ฟ่างทำถูกแล้วใช่มั้ยคะ “  ก่อนจะสะอื้นในอกแม่  

                      “ เรื่องความรักไม่มีใครทำถูกทำผิด เพียงแต่ลูกต้องเปิดใจรับฟัง ไม่ใช่หูเบาเชื่ออะไรง่าย ๆ
                           ไม่อย่างนั้นลูกจะเสียใจ “ แม่ได้แต่ปลอบฟ่าง

                     “ แต่เมื่อลูกตัดสินใจว่าลูกทำถูกแล้ว ก้ออย่าเสียใจกับสิ่งที่ทำ ถ้าลูกคิดว่าทำถูกก้อคงต้องตัดใจให้ได้ “

                     “ ค่ะแม่ ฟ่างจะตัดใจให้ได้ ” ฟ่างได้แต่ยืนกอด แม่ร้องไห้ จนหนำใจ วันนี้ วันนี้ขอวันเดียวที่ฟ่างจะร้องไห้


                       “  พี่หมอ  พี่หมอ  “   ชัญญานุชที่ยืนแอบดูเหตุการณ์ กับฐิรณัทรอยู่ด้านใน เรียกชายหนุ่ม

                     “  อะไร เรียกอยู่ได้ มีอะไร “ ฐิรณัทรหันมาเอ็ด เพื่อนน้อง

                     “  เรา ทำถูกแล้วหรอ มันยังไง ยังไงก้อไม่รู้ เหมือนรู้สึกผิด ๆ แผนของพี่หมอป่าวเนี่ย“

  ชัญญานุช บอกกับฐิรณัทร

                      “  พูดมากน่า ไอ้แผน 3 ชั้นยังไม่ได้เริ่มเลย ไอ้เจ้า พระเอกนั่นมันดัน ออกลายเองต่างหาก  “  

ฐิรณัทรคิดถึงเรื่องแผนการที่ 3 ของตัวเอง ที่ตั้งใจจะทำแต่ยังไม่ได้เริ่ม

                        “ มันเสียใจตอนนี้ก้อดีแล้ว ต่อไปอนาคต มันแต่งงานแต่งงานเกิดมีลูกมีเต้าไป เจอเจ้าพระเอกนั่น
                            ไปควงหญิงอื่น ไม่อาการหนักกว่านี่อีกหรอไง แล้วนี่มันออกลายเองด้วยนะ ไม่ใช่ฝีมือชั้น “  

มองน้องสาวตัวเองแล้วถอนใจ เฮ้อ เรามันพี่ชายใจร้ายไปหรือเปล่า ไม่หรอก เราต้องเลือกสิ่งดี ๆ ให้น้องสิ
อุตสาหต์ จะติดต่อหมอรุ่นน้องให้มัน หนุ่ม หล่อ มีตังค์ด้วย แถมเจ้าพระเอกนั่น อยากออกลายก่อนทำไม
เล่นควงสาวลงหนังสือบันเทิงเกือบทุกฉบับ มันผิดเองนี่หว่า

ทั้งชัญญานุช กับ ฐิรณัทรได้แต่ยืนมอง ฟ่าง ด้วยความเป็นห่วง แต่ต่างคิดในใจ อีกไม่นานเดี๋ยวมันก้อดีขึ้นเอง

************************

                       "   เกิดอะไรขึ้นวะไอ้กฤต อยู่ ๆ ทำไมแก เดินออกมาแบบนั้น แล้วคุณกับคุณฟ่างรู้เรื่องแล้วหรอไง
                            คุณฟ่างว่าไงบ้าง “

ธวัชถามเพื่อนเมื่อออกมาจากบ้านของฟ่างได้สักพัก ทำเอา ธนกฤต ตาขวางใส่ธวัช อย่างจะบอกว่า อย่าจุ้น

                      “ เฮ้ย อะไรวะ ข้าถามดี ๆ นะเว้ย อย่ามาทำตาขวางจะกัดข้าแบบนั้นสิ “ ธวัชมองเพื่อน ที่นิ่งเงียบ

                      “ คุยกันไม่รู้เรื่องหรอไง คุณฟ่างเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าเดี๋ยวข้าไปช่วยอธิบายให้เอง “  

                     “  ไม่ต้อง กลับแม่ฮ่องสอนกันเถอะ ข้าเหนื่อยเต็มทน“
ธนกฤต นั่งหลับตาเงียบตลอดทาง อย่างหมดแรง

                    “  มีรักที่ไหนย่อมมีทุกข์ที่นั่น ” ธวัชเอ่ยลอย ๆ

ธวัชขับพาธนกฤต มาถึงบ้าน เขาบีบแตรเบา ๆ หน้ารั้วบ้านแม่สาวน้อย หน้าตาแฉล้มวิ่งมาเปิดประตู

                         “  พี่วัช พี่กฤต หวัดดีค่ะ ทำไมวันนี้กลับมาเร็วจัง เสร็จธุระแล้วหรอคะ “  

สาวน้อยปิดประตูรั้วบ้านแล้วเดินตามรถที่วิ่งเข้าไปจอดในบ้านก่อนแล้ว
   
                       “  วันนี้ไม่ไปทำงานหรอ ฝ้าย “ ธวัชถามน้องสาว

                        “ โหคุณพี่ หลับหูหลับตาไม่รู้เรื่องเลยหรอไงคะ วันนี้วันหยุดค่า ใจคอจะให้ฝ้ายทำงานทุกวันหรอคะ “

ฝ้าย หรือ  ธารินี น้องสาว ของธวัช บ่นกับพี่ชายเบา ๆ มองเห็นเพื่อนของพี่ชายหน้าตา ขวาง ๆ ต่างจากเมื่อเช้าที่ออกจากบ้าน
ไปยังอารมณ์ดี ๆ อยู่

                      “ พี่กฤต เป็นไงมั่งคะ ไปปรับความเข้าใจกับสาวไม่สำเร็จหรอ ทำไมหน้าตาบึ้งตึงจัง “  

ประชาสัมพันธ์ สาว ถาม ธนกฤต ทำเอาธวัช เอานิ้วชี้ ชู่ว ววว !!!!  สายตาบอกให้น้องสาวเงียบ มีหรือ ฝ้ายจะเฉย

                    “ เกี่ยวกับข่าว ที่ลงในหนังสือพิมพ์หรือเปล่า เนี่ยน้า เพราะข่าวนี้แหละ ทำให้ฝ้ายดังใหญ่เชียวค่ะ
                          เพื่อน ๆ ที่ทำงาน ถามใหญ่เลย ว่าฝ้ายหน่ะเป็นแฟนพี่กฤตหรอ “  
ธวัชขยิบตาน้องสาวให้หยุดพูด

                 “  หนังสือพิพม์อะไร “

ธนกฤตถาม ฝ้าย เดินไปหยิบหนังสือบันเทิง 2*3 ฉบับ เปิดหน้าบันเทิงยื่นให้ธนกฤต กับธวัชดู

                      “  นี่ไงคะ ใคร ๆ ก้อหาว่าฝ้ายกับพี่กฤต เป็นแฟนกัน แหม เรานะได้เป็นสาวน้อยหน้าแฉล้ม
                          ดีจัง ใคร ๆ ก้อลงว่าฝ้ายน่ารัก “  พูดแล้วทำตาลอย ๆ จนโดนพี่ชาย สับมะเหงกให้ หมั่นไส้ นัก

                      “  โอ๊ย  พี่วัชใจร้าย ทำกับน้องสาวสุดสวยได้ลงคอ “ บ่นไม่จริงจังก่อนจะหันไปทางธนกฤต

                       “ เนี่ยน้า เพื่อน ๆ ที่ทำงานของฝ้าย ถามใหญ่เชียว ฝ้ายต้องคอยแก้ข่าว จนเหนื่อยแหนะ “
น้องสาวช่างจ้อ พูดไม่หยุด

                       “ ข้ารู้แล้วหล่ะไอ้กฤต ว่าทำไม คุณฟ่างถึงเข้าใจผิดเพราะไอ้หนังสือพวกนี้แน่ ๆ “  ธวัชบอกกับเพื่อน

                     “  เดี๋ยวข้าจะไปอธิบายให้คุณฟ่าง ฟังดีกว่า “ ธวัชลุกขึ้น โดนธนกฤต ดึงไว้

                       “  ไม่ต้อง พอไม่จำเป็นจะต้องคุยกันอีก คงจบกันแค่นี้หล่ะ ข้าเหนื่อย ข้าไม่อยากจะยุ่งแล้ว  “  

                     “ แล้วเราจะทำไงหล่ะ จะเอาไง “ ธวัชถาม หนักใจแทนเพื่อน

                       “  กลับแม่ฮ่องสอนกันเถอะ กลับไปอยู่อย่างเดิม  พี่คงต้องกลับก่อนนะฝ้าย คงอีกนาน จะได้เจอ กัน
                        หรืออาจจะไม่ได้เจอเลย ก้อเป็นได้  “  ธนกฤตหันไปบอกน้องสาวเพื่อน

                       “ ข้าจะไปเก็บของก่อน เรากลับเย็นนี้เลย “
ธนกฤตเดินขึ้นห้องไปเก็บข้าวของ อย่างเงียบ ๆ ไม่เอ่ยอะไรอีก ทำเอา 2 พี่น้อง มองหน้ากัน

                        “  เกิดอะไรขึ้นหรอพี่วัช  พี่กฤตเค้าอกหักหรอ  ท่าทางเหมือนคนซังกะตาย  ”
ถามธวัชที่ยังนั่ง งง ๆ เหมือนกันตามอารมณ์เพื่อนไม่ทัน

                    “  ท่าจะอกหัก อาการแบบนี้ โธ่ ไอ้กฤตเอ้ยไอ้กฤต ทำไปได้ “  บ่นใส่เพื่อนก่อนจะหันมาทางน้องสาว

                          “เอาหล่ะ ชั้นคงกลับเลย แกอยู่บ้านคนเดียวหน่ะต้องระวังตัวหล่ะ แล้วอย่ากลับดึก ๆ ดื่น ๆ
                              อย่าเที่ยวแตร่มาก อย่าโหมงานหนัก อย่าไปไหนมาไหนกับผู้ชายตามลำพัง
                              อย่า  ……………….    ไม่งั้นชั้นจะฟ้องพ่อกับแม่  “

ธวัชสั่งสอนน้องสาว เสียหลายยก ก่อนจะกลับ แม่ฮ่องสอน ทำเอาแม่น้องสาวนั่งพนมมือ แล้ว สาธุ ให้ พี่ชาย ตัวดี



*****************
ตอนนี้ยาวหน่อยค่ะ เพราะตัดออกไม่ถูกเลยเอาหมดเลย

จะให้ซึ้ง ๆ ซะหน่อย แต่แหม ไม่ยักกะซึ้งเลยค่ะ

บรรยายไม่ค่อยดี ทน ๆ อ่านหน่อยนะค้า

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
บี
IP : 58.9.172.27

6 ต.ค. 2550
เวลา 17:26:34 น.
อ้วนไปแล้วนะตัวเองลองดูทางนี้สิอาจมีทางแก้

++อึดอัดกับหุ่น++ สุขภาพไม่ดี++ ไม่รู้จะ ทำยังไง++
แก้ปัญหารูปร่างและสุขภาพ ด้วยโภชนาการจากธรรมชาติ
ปลอดภัย100% ผ่านการ อย. 60 ประเทศและประเทศไทย
สามารถลดน้ำหนักได้ตั้งแต่ 5 - 40 กก. ภายในเวลา 1 - 6 เดือน
ได้ผล100% ภายใน 30 วัน รับประกันด้วยระบบคืนเงินเต็มจำนวน
มีผู้ดูแลติดตามผลตลอดระยะเวลาเพื่อไห้ใด้ผลลัพธ์ 200 %
เริ่มต้นจากที่บ้านคุณเอง แค่วันละ 5 นาที
-สนใจอยากรู้รายละเอียด และลงทะเบียน เข้าไปดูที่
http://jtty.com/ceiv

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *