แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

นักข่าวจอมเปิ่น .............ตอนที่ 35
ณัฐณิชา
IP : 203.188.49.135

29 ธ.ค. 2548
เวลา 11:19:35 น.
ตอนที่ 35........ความในใจ


****************

แยกตัวออกไปนั่ง โต๊ะหน้าบ้านคนเดียว  นั่งเงียบ ซึม เหม่อ อยู่แบบนี้ เกือบทุกวัน จนพี่ชายหนักใจ บ่น ๆ กับ แม่

                   “  ตั้งแต่ไอ้เจ้าฟ่างมันไป รักไปชอบไอ้หมอนั่น มันเปลี่ยนไปเลย ผมหล่ะ หนักใจจริง ๆ  ”

คุณฐิติกานต์นั่งอยู่ยิ้มแล้วเงยหน้าขึ้นมาบอกกับลูกชาย

                   “  น้องเค้ากำลังมีความรักนี่ลูก แถมยังโดนกีดกันแบบนี้ เป็นธรรมดาหล่ะ ”

                    “  แหม... ไอ้หมอนั่นไม่รู้มันดีอะไรนะครับ เจ้าฟ่างมันถึงรักถึงหลง จนไม่เป็นอันกินอันนอน
                     นั่งซึมกะทือ อยู่ทุกวัน ผมนึกว่าจะกำจัดมันได้จะหมดเรื่องแล้วนะ ครับ ”   แม่ได้แต่ส่ายหัว

                     “     มันเลือกไม่ได้หรอกนะลูก ว่าจะรักใครหรือไม่รักใคร  น้องก้อโตแล้ว น่าจะให้เค้าพิจรณาเอง นะ
                      แม่ว่า อย่าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวน้องดีกว่า เราหน่ะดูอยู่ห่าง ๆ ไม่ดีกว่าหรอจ๊ะ ”  แม่สั่งสอน หมอหนุ่มซะ

                      “  แต่แหม เจ้าหมอนั่นมันเป็นดารา แถมยังตกอับ ไปทำไร่ทำสวน ผมไม่ค่อยพอใจเลย
                         ตอนนี้ มีรุ่นน้องผมคนนึง นะ ว่าจะแนะนำให้เจ้าฟ่าง มันจะได้สบายหน่อย ” แม่ไม่ค่อยเห็นด้วย

                   “   เรื่องความรักฝืนกันไม่ได้หรอกลูก ตอนนี้รู้สึกน้องจะรักจริงนะ แล้วพ่อคนนั้นก้อ
                            ท่าทางไม่เลวเลยนะดูจริงจัง จริงใจ เป็นผู้ใหญ่ดี  คงจะดูแล ฟ่างได้นะลูก   ”

แม่บอกกับฐิรณัทร หลังจากตลอดเวลาที่เกิดเรื่อง ไม่ได้พูดอะไร

                   “  ฮึ  จริงจัง จริงใจ  ”  ทำท่าไม่น่าเชื่อเท่าไหร่

                      “  ไว้ลูกมีความรักเมื่อไหร่จะรู้เอง  ”  คุณฐิติกานต์ได้แต่ยิ้ม

*********************************

ฟ่างได้แต่นั่งจมอยู่กับความคิด ตลอดหลายอาทิตย์ ฟ่างพยายามทำตัวให้ร่าเริง เหมือนเดิม แต่มัน
เหมือนฝืนใจยังไงก้อไม่รู้ ฟ่างคิดถึงธนกฤตอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าทำอะไรอยู่ เป็นยังไงบ้าง
จะกินข้าวหรือยัง น้ำตารื้นที่ขอบตา พยายาม กระพริบตาถี่ ๆ ไล่น้ำตา ไม่ให้หยด

อยู่ต่อหน้าพี่ชาย พยายามจะไม่พูดถึงเรื่องธนกฤตอีก เพราะรู้ว่าพี่ชายไม่ชอบ จะปรึกษา ชัญญานุช หรอ
นั่นก้อพวก สาวกพี่ชายโดยแท้พี่ชายว่าอะไร ว่าตามกันอาจเพราะชัญญานุชเป็นลูกสาวคนเดียวก้อได้
พอมาเจอพี่หมอ ที่รักชัญญานุชเหมือนน้องสาว ทำให้ฐิรณัทร ว่าอะไร มักจะเออออ เห็นดีด้วยทุกเรื่อง

เสียง*ศัพท์เครื่องเล็ก ดังขึ้นฟ่างตื่นจากภวังค์ ฟ่างหยิบขึ้นมาดูเบอร์ที่โชว์ แปลกใจนิดนึง

                 “  คุณฟ่างหรอคะ นี่ฝ้ายเองนะคะ  ฝ้าย*มารบกวนหรือเปล่าคะ  ” เสียงจากปลายสายทำเอาฟ่างแปลกใจ

                  “  ค่ะ ไม่รบกวนหรกค่ะ คุณฝ้าย มีอะไรหรือเปล่าคะ *มาตอนนี้” ฟ่างดูเวลา 2 ทุ่มกว่าแล้ว

                  “  คืองี้ค่ะ พรุ่งนี้หน่ะวันหยุดของฝ้ายค่ะ แล้วทีนี้เพื่อน ๆ ไม่มีใครหยุดด้วยเลยสักคน
                     ฝ้ายอยากจะชวนคุณฟ่างไปงานหนังสือเป็นเพื่อนหน่อยหน่ะค่ะ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ว่างหรือเปล่า
                     เอ่อ ถ้าไม่ก้อไม่เป็นไรนะคะ ฝ้ายเข้าใจ ว่าเราเพิ่งเจอกัน วันนี้ เอง ”
เสียงจากปลายสายออกเกรงใจนิด ๆ  

                      “   โธ่!!! ไม่รบกวนหรอกค่ะ ฟ่างว่างค่ะ งั้น พรุ่งนี้เจอกันนะคะ ที่ไหนนะคะ อ๋อ ๆ ฟ่างรู้จักค่ะ
                              ค่ะ ๆ สวัสดีค่ะ  ” หลังจากนัดแนะ กันเสร็จ

ฟ่างยิ้มออกนิดนึง หึ นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณฝ้ายเป็นผู้หญิงนะ ฟ่างคงคิดว่า คุณฝ้ายมาจีบฟ่างแน่ ๆ  
นั่งอยู่อีกสักพัก จึงเดินเข้าบ้าน

********

เสียงเคาะประตู ทำให้ฟ่าง รีบเช็ดน้ำตาที่ไหลอย่างลวกๆ

                     “  แม่เข้าไปได้มั้ย ลูก ”  เสียงของแม่ดังมาอีกฟากของประตู

                    “  ได้สิคะ เข้ามาเลยค่ะ ฟ่างไม่ได้ล๊อคประตู ”  เดินไปส่องกระจก ดูหน้าตาตัวเอง แล้ว เช็ดหน้าเช็ดตา

                     “  ทำอะไรอยู่จ๊ะ  ร้องไห้หรอลูก ”  แม่เหลือบมองฟ่าง เห็นเดินไปที่เตียง

                   “  ฟ่างอ่านนิยายอยู่ค่ะ แล้ว แล้ว ทีนี้ คือ มันเศร้าหน่ะค่ะ ฟ่างเลย ร้องไห้ นิดหน่อย   ”  
บอกแม่อย่างตะกุกตะกัก
แม่มองหน้าฟ่างอย่างรู้ทัน เดินเข้าไปโอบฟ่างไว้

                    “  ยังคิดถึงคุณกฤตอยู่หรอ ลืมเค้าไม่ได้ใช่มั้ยลูก  ”

                     “   ปะ เปล่า ค่ะ  ”  ปากปฏิเสธ แต่เห็นแม่มองหน้าเลยได้แต่ก้มหน้า

                    “อย่ามาโกหกแม่เลยลูก แม่เลี้ยงฟ่างมาทำไมจะดูไม่ออก” แม่ ลูบหัวฟ่างเบา ๆ ทำเอาฟ่างกอดแม่ไว้น้ำตาซึม

                     “  ในเมื่อลูกรักเค้าแล้วทำไมต้องปฏิเสธ เค้าหล่ะจ๊ะ ”

แม่ถาม ฟ่างเงยหน้ามองแม่แต่ยังเงียบอยู่ ฟ่างไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
ฟ่างเงียบไปนาน จนแม่คิดว่าคงไม่ได้รับคำตอบ

                     “  ถึงฟ่างจะรักคุณกฤตมากแค่ไหน ฟ่าง ก้อรักพี่ฟิวส์ มากเหมือนกันค่ะ พี่ฟิวส์ เปรียบเสมือน พี่
                             เหมือนพ่อ ดูแลฟ่างมาตั้งแต่  พ่อ  ตาย  ฟ่าง อยากได้อะไร อยากทำอะไร พี่ฟิวส์
                          สามารถหาให้ได้ ฟ่างไม่อยากจะมีปัญหากับพี่เค้าค่ะ ฟ่างรู้ค่ะพี่เค้าห่วงฟ่างมาก รักฟ่างมาก
                          เรามีกันแค่ สองคนพี่น้อง ฟ่าง คิดว่า ถ้าฟ่างจะเลือก ฟ่างคงเลือกพี่ชายค่ะ “

ฟ่างเห็นแม่ส่ายหัว อย่างไม่เห็นด้วย

                     “ แล้ว แล้ว อีกอย่าง ตั้งแต่ฟ่าง กลับมาอยู่กรุงเทพ ไม่เคยเห็นเค้ามาเยี่ยม มาหา หรือ*มาสักหน
                            แล้วยังกลับมาเป็นข่าวกับสาว ๆ คนอื่น อีก ทีนี้เรื่องมันประดังประเด เข้ามา ฟ่างไม่รู้จะทำยังไง
                        ทางที่ดีที่สุด คือตัดใจซะ เพื่อความสบายใจของพี่ฟิวส์   ” ฟ่างหลับตาก่อนจะเอ่ยต่อ

                    “  ฟ่างโง่ ใช่มั้ยคะ ทั้ง ๆ ที่รักคุณกฤต แต่ปฏิเสธเค้า ไป แบบนั้น  ฟ่างคิดว่า เวลา
                        จะทำให้ฟ่างลืมเค้าได้ ก้ออาจจะจริง  แต่ตอนนี้แม้จะผ่านมาเกือบเดือนแต่ฟ่าง ลืมไม่ได้เลยค่ะ
                        หลับตาทีไร ก้อคิดถึงแต่เค้า แม่ขา ฟ่างไม่รู้จะทำยังไงดี  ” ฟ่างร้องไห้ แม่ได้แต่ลูบหัวปลอบ

                    “  ตัดใจไม่ได้ ก้อ กลับไปหาเค้าสิลูก ไปขอโทษเค้า ” ฟ่างมองหน้าแม่

                     “   อย่าเลยค่ะ ฟ่างอยากให้มันจบแค่นี้ แถมตอนนี้เค้าอาจจะมีแฟนใหม่จริง  ๆแล้วก้อได้  ”

ฟ่างนึกถึง ภาพในนิตยสารที่มีรูปธนกฤต กับสาวน้อยหน้าแฉล้ม

                   “  ไม่หรอกลูก แม่ดูแล้ว เค้าจริงใจกับลูกนะ  อย่าเพิ่งด่วนตัดสินอะไร เมื่อยังไม่รู้ความจริง  ”
แม่ยิ้มให้ ก่อนจะบอกต่อ

                   “  ถ้าเป็นแม่นะ จะถามให้รู้เรื่อง แล้วถ้าแม่เจอคนที่รักแม่จริงแบบนี้นะ แม่ไม่ปล่อยเค้าให้หลุดมือไปหรอก ”  

                     “  แม่คะ ฟ่างมันโง่ ใช่มั้ยคะ ” นึกแล้ว โง่จริง ๆ เลยเรา

                    “  เอาหล่ะ ลูกไปนอนคิดซะ ว่าจะทำอย่างไรต่อไป  แม่ไปนอนก่อน ”  

คุณฐิติกานต์ ก้มลงจูบเรือนผมลูกสาว ก่อนจะเดินออกจากห้องแล้วปิดประตูลง  ก่อนจะชะงัก เมื่อเห็น เจ้าตัวปัญหา
ยืนแอบฟังอยู่หน้าประตู

                   “  ผมไม่คิด ว่ามันจะรักไอ้เจ้าหมอนั่นขนาดนั้น ผมไม่เคยรู้ว่าน้องมันนอนร้องไห้ทุกวัน  ”  

เจ้าตัวปัญหา บ่นกับแม่เมื่อเดินตามคุณฐิติกานต์ ข้ามาให้ห้องนอนของเธอ

                       “  ผมนึกว่าจะเหมือนทุกรายที่เคยมาจีบน้อง พอผมไล่พวกนั้นไปได้ น้องมันก้อ เฉย แล้ว
                          ก้อไม่ได้ว่าอะไร แต่ รายไอ้หมอนั่นกลับไม่เหมือนกันเลย ”  บอกอย่างสำนึกผิดนิด ๆ

                         “  ทุกรายที่มาจีบ หน่ะ น้องไม่ได้รักได้ชอบ นะ พอลูกไล่ ไปได้ น้องก้อไม่มีปัญหาอะไร
                          แต่รายคุณกฤต น้องของเราหน่ะ รักเค้าเต็มเปานะลูก มันจึงเสียใจมาก  ”

แม่บอกยิ่งทำให้ ฐิรณัทรรู้สึกผิดไปใหญ่

                    “  เจ้าฟ่างมันห่วงความรู้สึกผมมากขนาดนั้นเลยหรอ ครับ”

                      “   อย่างที่น้องบอกล่ะนะ  ยังไงซะ คุณกฤตเค้าก้อคนอื่น ส่วนฟิวส์นะ เป็นพี่ชาย ยังไง
                        ถ้าฟิวส์ไม่ชอบคุณกฤต  น้องคงต้องตัดใจ ”  

คุณฐิติกานต์บอกฐิรณัทรเหมือนจะบอกว่า ปัญหาอยู่ที่เค้าคนเดียว

                       “  ลูกดูออกมั้ยว่าคุณธนกฤต เป็นคนยังไง  เจ้าชู้หรือเปล่า ” ฐิรณัทรส่ายหัว

                        “  ล่อกแล่ก ไม่จริงใจ ดูแล้วเหมือนเค้ามาหลอกน้องหรือเปล่า  ”

  ฐิรณัทรส่ายหัวอีกรอบ ถ้าไม่จริงใจมันคงไม่กล้ามาหา เค้า เจ้าชู้หรอ เป็นผู้ชายด้วยกันทำไมจะดูไม่ออกว่าเจ้าชู้หรือไม่
จริง ๆ แล้วถ้าตัดความทิฐิ ของตัวเองออก ดู ๆ ไปแล้วไอ้เจ้าหมอนั่นมันก้อ
มาดดี ท่าทางจริงใจดี ดู ๆ แล้ว มันคงจะดูแล เจ้าน้องสาวเราได้  

                   “   แต่ มันควงสาวลงหนังสือพิมพ์ ”  ฐิรณัทรหาข้ออ้างให้ตัวเอง

                     “  แล้วลูกคิดว่าหนังสือพิมพ์เชื่อได้ ขนาดไหนหล่ะจ๊ะ  อันนี้แม่ไม่ได้เข้าข้างใครหรอกนะ
                        ให้ลูกไปคิดดู เหมือนน้องแล้วกัน โต ๆ กันแล้วนี่จ๊ะ  คงรู้ว่าอะไร ดีไม่ดี  อะไรถูกอะไรผิด  ”

                      “  เพราะผมหรือนี่  ”  ฐิรณัทร ล้มตัวลงนอนหนุนตักคุณฐิติกานต์

                    “  ผมต่างหากหรอครับที่ทำให้น้องเสียใจ ” เรื่องที่แอบฟังฟ่างคุยกับแม่ ทำให้ ฐิรณัทร คิดหนัก



*********************

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *