แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

นักข่าวจอมเปิ่น .............ตอนที่ 38
ณัฐณิชา
IP : 203.188.49.135

29 ธ.ค. 2548
เวลา 11:15:21 น.
ตอนที่ 38........สำนึกผิด( ของแม่จอมโวย )


***********************

  “  ทำไมกลับมาเร็วจังลูก ไม่มีงานหรอวันนี้  ”  แม่ทักเมื่อเห็นฟ่าง เดินเข้ามาในบ้าน

                   “  ค่ะ วันนี้ฟ่างปวดหัวนิดหน่อย อยากนอนพักค่ะ เลยลางานกลับมาก่อน  ”
เสียงของฟ่างล้า เหนื่อยอ่อน

                  “  เป็นอะไรมากมั้ยลูก ทานยาหรือยัง ปวดตรงไหน มั่งจ๊ะ  ”  
เแม่เดินเข้ามาลูบหัวฟ่างจับแขน ฟ่างเลยกอดแม่

                  “   เป็นอะไรจ๊ะไม่สบาย แล้วทำอ้อนแม่ ” คุณฐิติกานต์มองหน้าลูกสาว

                 “   เปล่าหรอกค่ะ ฟ่างแค่อยากกอดแม่ เอง ฟ่าง ขึ้นไปนอนซักงีบดีกว่าค่ะ ตื่นมาจะได้สดชื่น ”

                  “  จ้าๆๆ  ไปเถอะ  เดี๋ยวเย็น ๆ แม่จะไปปลุกมาทานข้าวนะ ”

มองตามลูกสาวที่เดินหงอย ๆ ขึ้นห้องตัวเอง

ที่ตั้งใจ ขึ้นมาจะนอนไม่คิดอะไร เอาเข้าจริง ๆ ฟ่างได้นอนคิด เรื่องธนกฤต กับ ธารินี ไม่รู้จะมองหน้าธารินียังไง
ถ้ารู้ก่อนจะไม่ทำตัวสนิทสนมกับเธอขนาดนี้แน่ ๆ ฟ่าง โอ้ย ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว
ธารินีดู ๆ แล้ว  ออกจะจริงใจกับฟ่างเหมือนกัน
ทำไม ๆ สวรรค์ ถึงได้กลั่นแกล้งเราขนาดนี้นะ โอ๊ย  ฟ่างเอามือยีหัวตัวเอง อยากจะร้องกรี๊ด ๆ ๆๆ  

เสียง*ศัพท์ดังขึ้น ฟ่างถึงได้สติ  ใคร*มานะ เดินไปหยิบ*ศัพท์ ในกระเป๋า
คุณฝ้าย*มา
ไม่อยากรับเลยไม่อยากคุยเลย ทำไมต้อง*มาตอนนี้ด้วยนะ
ฟ่าง ปล่อยให้เสียง*ศัพท์ร้องอยู่หลายหน จนตัดสินใจกดรับ

                “  คุณฟ่างคะ ฝ้ายเองนะคะ ตะกี้*ไปที่ทำงาน ที่นู่นบอกว่าคุณฝ้ายไม่สบายหรอคะ
                  กลับมาบ้าน เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ ”
เสียงร้อนรน ปลายสาย ทำเอาฟ่างรู้สึกผิดนิด  ๆ เกี่ยวกับเรื่องธนกฤต

                 “  เอ่อ…คือ….ฟ่าง ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ฟ่าง…แค่ ปวดหัวนิดหน่อย คุณฝ้าย….
                    มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ คือฟ่างเหนื่อยหน่ะค่ะ ”
กว่าจะพูดกับธารินีโดยเสียงไม่สั่น ฟ่างต้องควบคุม ตัวเอง

                  “  ว้า แย่เลยนะคะ ฝ้ายว่าจะชวนคุณฟ่างไปดูหนังซะหน่อย เลยอดเลยค่ะ ”

                “  เอ่อ…  ค่ะ  ”  ฟ่างตะกุกตะกัก

                 “สงสัยฝ้าย*มากวนแน่ ๆ เลยค่ะ งั้นวันหลังฝ้ายค่อย*มาใหม่นะคะ
                      นอนเยอะ ๆ นะ หายไว ๆ  นะะคะ  ”  
ธารินี วางสายอย่างแปลกใจ

                    “ เอ่อ…. ค่ะ..  ”  
ฟ่างไม่รู้จะพูดอะไรกับธารินีดี ความรู้สึกตอนนี้ฟ่างสับสนไปหมดแล้ว  ถ้าธารินีรู้ เรื่องธนกฤตกับฟ่าง
เธอจะเป็นยังไง จะทำหน้ายังไง คงจะเกลียดฟ่างแน่ ๆ  ฟ่างได้แต่ล้มตัวลงซบกดหน้ากับหมอน

               “  เฮ้ยไอ้ฟ่าง แกเอาหน้ากดหมอนแบบนั้น เดี๋ยวก้อหายใจไม่ออกตายหรอก
                 คิดจะฆ่าตัวตายหรือไงวะ ”
ฐิรณัทรเปิดประตูห้องฟ่างโดยไม่เคาะ ตั้งแต่ตอนชัญญานุช*มาบอกฟ่างมันกลับก่อนเวลา
เขารีบบึ่งรถกลับบ้านทันทีถามไถ่คุณฐิติกานต์บอกว่ามันไปนอนพักบนห้องแทบ วิ่งขึ้นมาบนห้อง  
มาดูอาการ  มองเห็นน้องสาว นอนนิ่งหน้ากดซบลงกับหมอน

                   “  เฮ้ยๆๆ  ชั้นถาม นอนเงียบอีกแหนะ หายใจออกได้ไงนอนแบบนั้น“
เดินเข้าไปหาน้องสาวที่เตียง

                  “  พี่หมอนี่ ไม่มีมารยาทเลยนะ เข้าห้องผู้หญิงไม่รู้จักเคาะ “
ฟ่าง พลิกตัวมานอนหงายมองหน้าพี่ชาย เหนื่อยใจนิดหน่อยเมื่อเห็นหน้าพี่ชาย

                 “  เอ๊าใครจะรู้ หล่ะว่าแกเป็นผู้หญิง แล้วเข้าห้องแกต้องเคาะประตูด้วย แกเป็นไงบ้าง “

                 “ สาย คงรายงานหมดแล้ว ยังจะถามอีก แหนะ “ ฟ่างประชดพี่ชาย กับ เพื่อนซี้

                “ ก้อแหม ชั้นมีน้องสาวคือแกคนเดียว ถ้าไม่ห่วงแก จะให้ห่วงหมาที่ไหน “

                 “ ฟ่างง่วงแล้วหล่ะพี่หมอ ขอนอน ดีกว่า พี่หมอมีอะไรทำก้อไปทำเหอะไม่ต้องห่วงฟ่างหรอก“
ฟ่างพลิกตัวหันหลังให้พี่ชาย เหมือนตัดบทเมื่อน้องสาวนอนหันหลังให้เจ้าตัวปัญหาเลยถอนใจ

                  “ เออ ถ้าไม่เป็นไรก้อดีแล้ว ชั้นจะได้กลับไปทำงานต่อ “

ฐิรณัทร ยืนดูน้องสาว ตัวเอง ที่เดี๋ยวนี้ผอมลงไปเยอะ ข้าวปลาอาหารเดี๋ยวนี้มันก้อกินเหมือนแมวดม
ถอนใจนิดนึงก่อนจะออกจากห้องไป
ฟ่างพลิกตัวมองประตูที่พี่ชายเพิ่งเดินออกไป น้ำตาที่คิดว่าจะไม่ไหลแล้ว กลับทะลักออกมาเหมือนเดิม

*************

                  “   นี่คุณ …..  นี่คู๊ณ   เรียกหน่ะไม่ได้ยินหรอไง ห๊า ……หูตึงไปแล้วหรอไง”  ชัญญานุชขึ้นเสียงสูง

                  “  มีอะไรอีกหล่ะครับ ผมหน่ะหูชา ตั้งแต่คุณขึ้นรถมาแล้ว ตอนนี้หูคงจะหนวกไปแล้วมั้ง
                   ตั้งแต่คุณขึ้นมานี่ยังไม่หยุดพูดเลยนะ ” ธวัชค่อนขอดหญิงสาว

                “  นี่ ชั้นถามคุณคำเดียวตอบกลับมาเป็นกิโล เชียวนะ ” ชัญญานุชเหว ใส่

                “  แล้วที่เรียกผมนี่ มีอะไรอีกหล่ะครับ ”

                   “  ชั้นถาม ว่าจะพาไปไหน วกไปเวียนมาอยู่นั่นแหละ เมื่อไหร่จะถึงซะที “
พอธวัชจอดรถหน้าบ้านหลังหนึ่ง ชัญญานุชรีบโวยทันที

                   “ เฮ้ย !!!   นี่แล้วบ้านใครเนี่ย ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าคิดจะทำมิดีมิร้ายกับชั้นหล่ะก้อ
                    เสียใจ  ชั้นหน่ะ คาราเต้ ยูโด มวยหญิง อ้อ เตะผ่าหมากได้ดี ก้านคอได้สูง แถมยิงปืนแม่น
                     ด้วยนะจะบอกให้ ”  
มั่ว ๆ ข่มขู่ไว้ก่อน แต่สีหน้าเจ้าหล่อนเริ่มจะไม่ค่อยสู้ดีแล้วตอนนี้

                     “  ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า แค่นี้ผมก้อกลัวคุณจะแย่อยู่แล้ว ครับ ”

  ธวัชบีบแตรสองสามหน ก่อนจะมีสาวน้อย วิ่งออกมาเปิดประตู
ชัญญานุชจำได้ สาวน้อยคนนั้น ก้อคนเดียวกับที่เพิ่งพูดกับฟ่าง ตะกี้เอง

                    “  คุณฝ้าย !!!!!  นี่คุณ พาชั้นมาบ้านแฟนใหม่ นายพระเอก นั่นทำไม  ”
ชัญญานุช งง พร้อมโวยวายใหญ่

                    “  พวกคุณเล่นตลกอะไรกันอยู่  ต้องการอะไรห๊า ชั้นไม่ตลกด้วยหรอกนะ“  
เสียงเจ้าหล่อนแหลมปรี๊ด ธวัชจุ๊ ๆๆ ปาก ก่อนจะเปิดประตู ลงเดินอ้อม มาเปิดประตูฝั่งหญิงสาว
ผายมือเชื้อเชิญให้ลงมาพร้อมทำหน้าเหมือนจะบอกกับหล่อนว่าจะนั่งอยู่ทำไมเชิญลงมาได้แล้ว
ฮึ !! ในเมื่อมาถึงนี่แล้วทำไมจะไม่กล้า หล่ะคนอย่าง ชัญญานุช ไม่เคยกลัวอะไร
เดินลงจากรถ มายืนทำหน้าปั้นปึ่งอยู่ จนธารินีเดินมาถึง

                 “  คุณ นุช สวัสดีค่ะ จำฝ้ายได้มั้ยคะ ”  
ธารินีทักทาย ยิ้มให้ชัญญานุชอย่างคุ้นเคย
ฮึ  ชัญญานุช เฉยเสีย ไม่ตอบอะไร

                   “ เอ๊า คุณเข้ามาก่อนสิ จะได้คุยกัน หรือจะยืนอยู่ตรงนั้น ”
ธวัช ถามหญิงสาวเมื่อเห็นยืนหน้าตาบึ้งตึงพร้อมเดินนำเข้าบ้าน

                  “   ฮื้อ พี่วัชนี่ พูดแบบนั้นกับคุณนุชได้ไง คุณนุชคะ เข้าบ้านก่อนเถอะค่ะ
                    ฝ้ายมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณนะคะ  เยอะแยะเชียวค่ะ”
ธารินี ดึงแขนของชัญญานุช พาเดินเข้าบ้าน
หลังจากเดินเข้ามาในบ้าน อย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ชัญญานุชนั่งลงที่ชุดรับแขก อย่างกระแทก กระทั้นแบบไม่พอใจ

                  “  เอาหล่ะ พวกคุณมีอะไรจะพูดก้อพูดมา  ชั้นไม่มีเวลามากหรอกนะ ”

                  “  ผมอยากทราบเหตุผล ว่าทำไม คุณ กับพี่ชายคุณฟ่างถึงไม่ชอบหน้า เจ้ากฤตเพื่อนผมนัก”
ธวัชถามหญิงสาว ทันทีเมื่อเดินมาถึง

                  “  หึหึหึ  ” ชัญญา นุชหัวเราะ พร้อมทำหน้าอย่างไม่เชื่อ
 
                  "  นี่ถามจริง ๆ เหอะ พวกคุณไม่รู้จริงหน่ะ หรือแกล้งโง่กันแน่เนี่ย ”

                   “  คุณนี่….. เฮ้อก้อ บอกมาสิผมกำลังฟัง ”

ธวัชหมั่นไส้หญิงสาวนัก ตั้งแต่เจอมาไม่เคยสักครั้งเจ้าหล่อนจะพูดถนอมน้ำใจเขาสักครั้ง
อยากจะพูดตอกกลับ นักแต่ ธารินี ดึงแขนเขาไว้ ส่งสายตาว่าเฉยเสีย
ชัญญานุช มองดู ธวัช กับธารินี จับมือถือแขนอย่างสนิทสนม แปลกใจ ฮึ สรุป เป็นแฟนนายกฤต
แต่ทำตัวสนิทกับนายธวัช

                   “ เอาหล่ะจะบอกตรง ๆ แล้วกันนะ  พี่หมอ พี่ชายเจ้าฟ่าง ไม่ชอบ มีน้องเขยเป็นดาราตกอับ
                    เอ้ย !!! อดีตดาราสิ อ้อ แล้ว ทำไร่ทำสวนแล้วก้อไม่มีอนาคตหรอก เค้าอยากให้เจ้าฟ่างหน่ะ
                        มีแฟนเป็นหมอ ที่อนาคตไกลมากกกกก  ”  
ปรายตามอง ธารินีนิดนึงก่อนจะพูดต่อ

                  “ แล้วอีกอย่าง นายธนกฤต ก้อมีคุณฝ้ายแล้วนี่ เห็นลงข่าวออกหรา ทุกฉบับ แล้วยังจะมายุ่ง
                    วุ่นวายกับเพื่อนชั้นทำไมหล่ะ ”  ทำเอาธารินี
สำลักน้ำที่ยกขึ้นดื่ม ไอค๊อก ไอแค๊ก จนธวัชต้องลูบหลัง ให้เบา ๆ

                  “  แต่ตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้วนะคะ ว่าคุณฝ้ายจะเป็นแฟนใครกันแน่ ”

                   “ พวกคุณนี่ ไม่ถามไม่คุยกันให้รู้เรื่องแบบนี้ ฟังมาผิด ๆ ก้อเอาไปคิดเป็นตุ เป็นตะไปหมด ”  ธวัชส่ายหน้า

                   “  นี่คุณ พูดให้มันดี ๆ นะ หรือไม่จริง ชั้นไม่ได้คิดเอง ก้อ หนังสือเค้าลงกันทุกฉบับแบบนั้น ”

                   “ แล้วคุณคิดว่า มันเชื่อได้สักกี่เปอร์เซ็นต์หล่ะ คุณเป็นนักข่าวคุณน่าจะรู้นะ ว่าควรเชื่อได้แค่ไหน
                     แล้วเรื่องแค่นี้ ทำไมไม่ถามกันให้รู้เรื่อง  เฮ้อ!!!   รุ้มั้ย พวกคุณทำให้คนถึงสองคนต้องเสียใจ ”

                     “  ใช่ค่ะ คุณนุช ไม่จริงเลยนะคะ เรื่อง ที่ลงหนังสือหน่ะค่ะ ฝ้ายยังหัวเราะก๊ากเลย
                      ที่เห็นข่าวลงแบบนั้น  ” ธารินี ช่วยเสริม

                    “  แล้ว ยังไงหล่ะคะ ” ชัญญานุชทำหน้าเฉย

                   “  เอาหล่ะผมจะ บอกนะ ฝ้ายหน่ะ มันเป็นน้องสาวของผม อ้อ น้องสาวแท้ ๆ คลานตามกันมา ”
ชัญญานุชเลิกคิ้วแบบแปลกใจ แต่ยังฟรอม์ ทำหน้าเฉย  ฮึ พี่น้อง หน้าไม่เห็นจะเหมือนกันเลย

                     “ ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ถึง หน้าตาจะไม่เหมือนกันแต่ก้อเป็นพี่น้องกัน แน่ ๆ  
                       ใคร ๆ ก้อว่าแบบนั้นแหละ แต่ไหนแต่ไรแล้ว ซึ่งไม่จำเป็นที่พี่น้องต้องหน้าเหมือนกัน
                         อ้อ แล้ว บ้านหลังนี้ก้อเป็นบ้านเจ้ากฤต
                        สมัยที่มันอยู่กรุงเทพ ซื้อไว้ พอน้องสาวผมมาทำงานที่นี่ มันเลยยกให้อยู่จะได้
                      ไม่ต้องไปอยู่ คอนโด หอพัก แล้วข่าวที่ลงว่ามันออกมาจากบ้านแต่เช้าตรู่ มันก้อจริง
                         แต่ก้อไม่เห็นแปลก เพราะผมก้ออยู่ด้วย เจ้ากฤตหน่ะมันเห็นฝ้ายแค่น้องสาวเท่านั้นแหละ
                      เห็นกันมาตั้งแต่ อุแว้ ๆ แก้ผ้าอาบน้ำ นู่นแหน่ะ”
ธวัชพูดเสียยืดยาว

                     “ ใช่ค่ะ ฝ้ายหน่ ะ รักพี่กฤตเหมือนพี่ชายคนนึงเท่านั้น ไม่มีอะไรในกอไผ่เลยนะคะ
                     คุณนุช เข้าใจยังคะ ”
ธารินีเสริม

                      “  แล้วผม ขอบอกคุณอีกอย่างนึงนะครับ ถึงแม้ว่าเราจะทำไร่ ทำสวน นายกฤต
                         จะเคยเป็นอดีตพระเอก แต่ไม่ตกอับ ไร่ของเรากำลังขยายไร่ของเรา กำลัง
                            ขยาย ธุรกิจ เพื่อส่งออก รับรอง ว่านายกฤต สามารถ ทำให้คุณฟ่างไม่ลำบาก
                        แถมอยู่อย่างสบาย ๆ มากกว่า อาชีพ หมอ ที่พี่ชายพวกคุณกลัวแน่ ๆ ครับ ”
ธวัช สีหน้าจริงจัง
ตอนนี้ ชัญญานุช หน้าหวอหน่อย ๆ  แหม ไม่รู้จะทำตัวยังไงตอนนี้ ได้แต่เอานิ้วชี้ ไปที่ ธวัชกับ ธารินีอย่างงง ๆ

                      “  เอ่อ.. เอ่อ.. คือ พวกคุณ 2 คนเป็นพี่น้องกัน ”

                       “  ใช่  “     ธวัชกับธารินี พยักหน้าพร้อมกัน เอ่ยพร้อมกัน  
     
                      “ เอ่อ … แล้ว .. แล้ว คุณ ฝ้ายกับนายธนกฤต ไม่ได้เป็นแฟนกัน “

                     “  ใช่  “              ธวัช กับ ธารินี พยักหน้า

                     “  แปลว่า พี่หมอ กับ ชั้น เข้าใจพวกคุณผิด  ”  ธวัชกับธารินี พยักหน้า

                   “  ทีนี้ คุณนุชเข้าใจแล้วใช่มั้ยคะ ”  ธารินี ย้ำ
ชัญญานุชหน้าจ๋อง อยุ่นานกว่าจะ เอ่ยออกมา

                     “ เอ่อ ค่ะ คือ ต้องขอโทษ คุณฝ้ายด้วยที่ พวกเราเข้าใจคุณผิด กับ
                     เข้าใจนายธนกฤตผิดมาตลอด เลย .. เลย  ทำเรื่องวุ่นวายไปหมด”
ชัญญานุช ชักติดอ่าง เมื่อจะพูดถึงความผิดตัวเอง

                      “  เอาหล่ะครับถ้าคุณเข้าใจดีแล้ว    ทีนี้ก้อถึงทีของคุณแล้ว ที่จะทำให้ คุณฟ่าง
                     กับพี่ชาย ได้เข้าใจถูกเสียที เพื่อเป็นการแก้ไขในสิ่งที่คุณทำ”
ธวัชมองหน้าหญิงสาว

                   “  ว่าไงคะ คุณนุช พวกเราหน่ะ ห่วงพี่กฤต ตอนนี้หน่ะ ไม่เป็นอันกินอันนอน
                         ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ซูบไปมาก สงสารพี่กฤตมากค่ะ ”
ธารินี ใช้สายตา เว้าวอน
ชัญญานุช นั่งเงียบ มันก้อจริงหน่ะ นะ เราทำผิดเรื่องนี้ เราก้อควร แก้ไข เห็นเพื่อนแล้วสงสาร
นายธนกฤตดู ๆ ก้อไม่เลว ..เอ่อ ให้พูดตามจริงแล้ว ดีมากต่างหาก ดูแล้วนายธนกฤตเค้าก้อรักเพื่อนเราจริง ๆ
แถมหน้าตาก้อหล่อ ระดับพระเอก  มีกะ ตังค์ อนาคตไกล ไม่รู้ชาตินี้เจ้าฟ่างมันจะหาได้อีกที่ไหน
มองหน้าสองพี่น้องที่ นั่งรอคำตอบอย่างตั้งใจ
ชัญญานุชถอนหายใจ

                    “  จะทำไงได้หล่ะคะ  นุชก้อคงต้อง แก้ไข ในเมื่อนุชเป็นคนก่อ ”

                    “ ไชโย ดีใจจังค่ะ คุณนุชยอมเป็นพวกเราแล้ว ”
ธารินี ลุกขึ้นกระโดด พร้อม จับมือ ชัญญานุช เขย่า อย่างดีใจ แม่จอมโวย เลยได้แต่ยิ้มแหย ๆ

                     “  ผมก้อดีใจ ”
ทำท่าจะจับมือชัญญนุช แต่ต้องชะงัก  เมื่อ โดนชัญญานุช ส่งสายตาดุ กลับมา พร้อมกำหมัด ชู ขึ้น มือที่ ยื่นมาหดลง
อย่างอัตโนมัติทันที   หึหึ หมัดเจ้าหล่อน เคยโดนหลายหน ซึ้งใจ  แล้ว


*******************

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
กี้
IP : 124.121.91.152

5 ต.ค. 2549
เวลา 18:33:38 น.
ยังไงยังไงก็สนุกดี

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *