แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

นักข่าวจอมเปิ่น .............ตอนที่ 39
ณัฐณิชา
IP : 203.188.49.135

29 ธ.ค. 2548
เวลา 11:13:49 น.
ตอนที่ 39........สำนึกผิด ( ของตัวปัญหา)


**********************

ธวัชขับรถมาส่งชัญญานุชที่บ้านของฟ่าง เพราะเจ้าหล่อนคิดว่าขอมาดู  ลาดราว ก่อนดีกว่า
เมื่อขับมาจอดหน้าบ้านฟ่าง เวลาก้อเย็นมากแล้ว    
   ธวัชจอดรถ ที่หน้ารั้ว แต่ไม่ได้ลงไปด้วย หันมาบอกกับแม่จอมโวย ที่นั่งเก๊กอยู่ ธวัชอมยิ้ม

                   “  ผม ดีใจนะครับที่ได้ คุณช่วย ไม่อย่างนั้นผมก้อไม่รู้จะแก้ไขเรื่องนี้ยังไงดี  ”

                    “  งั้นหรอ แต่ ที่ช่วยเนี่ย ไม่เกี่ยวกับพวกคุณ ชั้นช่วยเพื่อนชั้นต่างหากหล่ะ
                      อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ”
ธวัชถอนใจ อุตสาหต์ จะพูดกับเจ้าหล่อนดี ๆ เป็นงานเป็นการ เจ้าหล่อนต้องทำเสียเรื่องทุกที

                   “  เฮ้อ  คุณนี่ ๆ  ชาตินี้จะหาแฟนได้มั้ยหล่ะเนี่ย  เอาหล่ะ ๆ อย่า ชู กำปั้นบ่อยนัก
                      ผมหน่ะกลั๊ว กลัว แล้ว ครับ  ถึงแล้ว โชคดีนะครับ ”
ชัญญนุช เบ้ ปากใส่ ก่อนเปิดประตูรถลง
หลังจากธวัชขับรถออกไป ชัญญานุชยืนคิดอยุ่นานว่าจะเอาไงดีหว่า เริ่มยังไงดีหล่ะ เอาไงดีวะเรา

                   “  ใครมาหน่ะ เห็นได้ยินเสียงรถตั้งนานไม่กดกริ่ง ใคร หน่ะ ”
เสียง ฐิรณัทร ดังออกมา พร้อมเจ้าตัว

                  “  อ้าว เจ้านุช มาแล้วทำไมไม่เข้าบ้านหล่ะ ยืนโชว์หุ่นอยู่ทำไม อายเค้าตายเลย
                    กระดานแบบ นี้หน่ะ ยังกล้ายืนโชว์อยู่ได้  ”
ฐิรณัทร แซว เมื่อเห็นเพื่อนน้องสาวยืนนิ่ง หน้ายุ่งคิด อะไร ก้อไม่รู้อยู่นาน ก่อนเจ้าตัวจะสะดุ้ง
พร้อมกับยิ้ม แหะ แหะ เปิดประตู เดินเข้าบ้าน ตามหลังฐิรณัทร

ฐิรณัทรเดินไปนั่งโซฟา กดรีโมตนั่งดูทีวีต่อ ชัญญานุชเดินไปนั่ง เก้าอี้ใกล้ ๆ มองหน้าฐิรณัทร แล้ว
นั่งเงียบกำลังตัดสินใจจะคุย เริ่มไงดีหว่า

                      “  เอ่อ … เอ้อ… พี่หมอ เจ้าฟ่างหล่ะ  ”
  ว้าไม่ธรรมชาติเลยเรา  ฐิรณัทรที่จับสีหน้าเพื่อนน้องสาวออกหันมา

                       “  เจ้าฟ่างมันนอน อยู่……..เอ๊า ……อยากจะว่าอะไรก้อว่า มาไม่ต้องมาทำ หน้าตา
                       เหมือน ชั้นจะกัดหรือจะกินหรอก”     ฐิรณัทรเสียงเข้ม

                      “  แหม พี่หมอนี่ แสนรู้ เอ้ย ฉลาดจริง ๆ รู้ได้ไง หน่ะว่านุชมีเรื่องจะพูดด้วย  ”  ยิ้มประจบ

                      “  ชั้นรู้จัก พวกแกมากี่ปีละ อย่างแก อย่างเจ้าฟ่างหน่ะทำไมคนฉลาด
                         อย่างชั้นจะดูไม่ออก จริงมั้ย ทำท่าทางลุกลี้ลุกลนแบบนั้นหน่ะมีอะไร”  
แหม โม้จริง ๆ เลย นี่ถ้าไม่ติดจะพูดเรื่องเจ้าฟ่างจะ ประชดซะหน่อย

                     “  เอ๊า พูดมาสิ อมพะนำอยู่นั่นแหละ ”
ชักรำคาญ เมื่อเห็นหญิงสาวอึกอัก

                    “  ก้อ …จะคุยกับพี่เรื่องเจ้าฟ่างนั่นแหละ ”  
ฐิรณัทร เลิกคิ้ว แต่ไม่ได้โต้ตอบอะไร

                    “  ก้อ…. ก้อ เรื่องเจ้าฟ่างกับนายธนกฤตไงหล่ะ พี่หมอ  ”
แค่นั้น ฐิรณัทรตาขวาง แม่จอมโวย ชักเริ่มแหยง ๆ แต่ เอาวะไหน ๆ ก้อไหน ๆ ว่าจะมาแค่ดูลาดราวนะ

                    “  เรื่องอะไรอีกชั้นนึกว่า เรื่องนี้จบแล้วนะ ” ฐิรณัทรหันมามอง

                    “  คือ…ว่า... เอ่อ...พี่หมอ..คิดว่า  …แหะ แหะ  คือ….เอ่อ… แหม….วุ้ย…..จะพูดไงดี”
ฐิรณัทรเริ่มรำคาญ ทำท่าลุกจะเดินหนี จนชัญญานุชเรียกไว้

                    “ เดี๋ยวสิแหม จะรีบไปไหนพี่หมอหล่ะก้อแค่นี้ทำงอนเป็นสาว ๆ ไปได้ เอ๊า เข้าเรื่องเลยนะ  
                      คือว่า..พี่หมอคิดว่า ราสองคนนี่ ทำผิดหรือเปล่า ที่ทำให้ สองคนนั่นหนะ  ก้อ  คือเจ้าฟ่าง
                       กับนายธนกฤต นั่นหน่ะ เสียใจ  ”

                   “ หึหึ  นึกว่าอะไร   ชั้นคิดว่าชั้นทำถูกต้องที่สุดแล้ว หว่ะ แล้วแกอย่ามาพูดอีก รำคาญ ”
ฐิรณัทรเสียงเข้มไม่ยอมรับ

                    “  พี่หมอ ยอมรับความจริงเหอะนะ ว่าเราสองคนหน่ะทำร้ายเจ้าฟ่างมัน พี่หมอสังเกตุ
                       น้องสาวตัวเองหรือเปล่า เดี๋ยวนี้มันเป็นยังไงมันหงอยเหงา เศร้าซึมไม่ร่าเริง สดใส
                        เหมือนเมื่อก่อน วัน  ๆ เอาแต่นั่งเหม่อ ซึม บางทีแอบไปร้องได้ตาบวม บ่อย ๆ นุชรู้นะ
                       ที่มันพยายามทำตัวร่าเริง มันฝืน ๆ ยังไงชอบกล  เห็นแล้วสมเพช เอ้ย สงสารเพื่อน ”
เห็นฐิรณัทรนั่งฟังเฉยไม่ค้าน จึงพูดต่อ

                       “ จริง ๆ แล้วมันเป็นแบบนี้ เพราะพวกเรา ไม่เกี่ยวกับนายธนกฤตเลย   นุชดู ๆ แล้ว
                         น ายนั่นหน่ะ จริงจัง จริงใจนะ ไม่งั้น ไม่มาตามเจ้าฟ่าง ถึงกรุงเทพหรอกนะ มาหาทุกวัน
                           เช้าเย็น มีแต่พวกเราคอยกีดกัน ไม่ให้เจ้าฟ่างมันรู้ ไม่ให้มันเห็น คอยหลอกมัน แถม
                          เป่าหูให้มันเกลียด นายธนกฤต ซึ่ง ดู ๆ แล้วขนาดเจ้าฟ่างคิดว่านายนั่นเป็นคนไม่ดี
                          มันก้อยังตัดใจไม่ได้เลย ”

                      “  ฮึ อย่างงั้นหรอ แล้วทีไอ้หมอนั่นไปควงสาวลงหนังสือหล่ะ  ”  
ฐิรณัทค้าน
                     “  ผู้หญิงคนนนั้นเป็นน้องสาว ของนายธวัช ไม่ได้เป็นแฟนนายธนกฤต หรอก ก้อเหมือนกับ
                         นุช กับพี่หมอ ที่นุชหน่ะ รักเคารพเหมือนพี่ชายแท้ ๆ ไงหล่ะ  ”  

                        “  รู้สึกแกจะรู้ทุกเรื่องดีเลยนะ พวกมันมาเป่าหูอะไรแกหล่ะ ถึงอยู่ดี ๆ แปร พักต์
                         ไปเข้าข้างพวกนั้น ”

                       “  เค้าไม่ได้เป่าหู เพียงแต่ตาสว่างเห็นความจริง แล้วนุชก้อคิดดีแล้ว ว่าเรา สองคนทำผิด อยู่นะ
                           ในเมื่อคนเค้ารักกันจะไปขวางทำไม นายธนกฤต ใช่จะไม่ดีไปกว่า หมอหนุ่ม ๆ ของพี่ซะหน่อย
                             มีกิจการ ไร่ ใบชา แถม ยังจะขยาย ต่อไปอีกเรื่อย ๆ นุชว่านะ คนที่โชคดีหน่ะ เจ้าฟ่างต่างหากหล่ะ
                        ที่ ได้นายธนกฤต หน่ะ มาเป็นแฟน อย่างเจ้าฟ่างมันจะหาดี ๆ แบบนี้ได้อีกหรือเปล่าก้อไม่รู้  ”  
สีหน้าของฐิรณัทรอ่อนไปมาก เค้ารู้สึกผิดมาตั้งแต่แอบฟังน้องสาวคุยกับแม่ แล้ว

                         “  นุชว่าเราควรจะทำให้มันถูกต้องนะ ”
ชัญญนุช มองหน้าฐิรณัทรที่ยังนิ่งเงียบ คิดเรื่องของฟ่าง

เสียงเก้าอี้ ล้มโครม พร้อมกับเสียงสะอึกสะอื้น ที่เจ้าตัวพยายามฝืนไว้ ชัญญานุช กับ ฐิรณัทรหันไปมองต้นเสียง
มองเห็นฟ่าง วิ่งกลับขึ้นไปบนห้อง ปิดประตู

                       “  แย่แล้ว  พี่หมอ เจ้าฟ่างมันรู้เรื่องแล้ว ทำไงดี  ”
ชัญญานุชลุก วิ่งตามฟ่างไป

                     “  เฮ้อ  อะไรจะเกิดก้อต้องเกิดหว่ะ ”
ฐิรณัทรลุกตาม ขึ้นไปเหมือนกัน

ห้องของฟ่างล๊อคประตู  เมื่อเปิดไม่ได้ เลยได้แต่ร้องเรียก

                    “  ฟ่าง ๆ  เปิดประตู ออกมาหน่อยสิ ชั้นเองนะ แก เปิดหน่อย ”
ชัญญานุชเคาะประตูหน้าห้อง

                     “  เจ้าฟ่าง เปิดประตูหน่อยสิ อย่าทำแบบนี้”
ตามดว้ยฐิรณัทร    เงียบ ไม่มีเสียงตอบรับ

                  “  เอาไงดีพี่หมอ พังประตูเลยดีมั้ย เงียบแบบนี้ไม่รู้มันทำอะไร อาจจะ …  อึ๋ยไม่กล้าคิด  ”  

                   “  ฟ่างเปิดประตูออกมาเถอะนะ พี่ขอร้องอย่าทำแบบนี้เลย ออกมาคุยกันเถอะ
                      ชั้นยอมรับนะ ว่าชั้นผิด ก้อได้ ”

เงียบ ทั้งสอง เรียกอยู่หน้าประตูอยู่นาน จนท้อใจ ไม่รู้จะทำยังไง พอดีกับที่คุณฐิติกานต์ กลับมาจากตลาด
ชัญญานุช จึง เล่าเรื่องให้ฟังทั้งหมด คุณฐิติกานต์ได้แต่ตำหนิ ฐิรณัทร ชอบทำแต่ปัญหา

                    “  โธ่แม่ครับ ผมรู้แล้วว่าผมผิด แม่ทำให้มันหายโกรธผมได้ผมยอมทุกอย่างเลย ครับ ”
ฐิรณัทร อ้อนคุณฐิติกานต์หน้าจ๋อย ๆ

                   “ จริงหน่ะ พี่หมอ ยอมทุกอย่างจริงหน่ะ  ” ชัญญานุชทำหน้าเจ้าเลห์

                  “  เออ…. จริงสิ”   บอกกับเพื่อนน้องสาวอย่างรำคาญ
คุณฐิติกานต์ เดินขึ้นไปเคาะประตูห้องนอนฟ่าง

                  “  แม่เองนะลูก เปิดให้แม่เข้าไปได้มั้ย ”  
เงียบไปนานกว่าฟ่างจะเดินมาเปิดประตู ฐิรณัทรมองเข้าไปเห็นน้ำตานองหน้าน้องสาว ยังสะอึก สะอื้นอยู่
แถมยังไม่ยอมมองหน้าเขาอีกต่างหาก ทำให้เขาไม่กล้าเดินตามคุณฐิติกานต์เข้าไปในห้อง
ได้แต่ยืนอยู่หน้าห้องหน้าสลด

                  “  ฟ่างโกรธพี่หรือเปล่าที่พี่เค้าหลอกฟ่าง ”  แม่เดินมา โอบฟ่างไว้

                 “  โกรธหรอคะ ไม่หรอกค่ะ ฟ่างเสียใจ เสียใจต่างหาก หึ พี่ชายที่ฟ่างรักที่สุด
                      กลับโกหกฟ่าง ทำให้ฟ่างต้องทุกข์ทรมานใจมาตลอดเกือบสองเดือน
                    ทุก ๆ วันฟ่างต้องแอบร้องไห้ กลัวพี่หมอจะเป็นห่วง ทำตัวให้เหมือนเดิม แต่จริง ๆ แล้ว
                     พี่หมอ กลับเป็นคนที่ทำให้ฟ่างเจ็บที่สุดด”

ฟ่างหันไปมองหน้าพี่ชายอย่างผิดหวัง
ฐิรณัทรที่ยืนฟังหน้าห้อง ซึมไป มองเห็นสายตาของน้องสาวที่มองมาที่ตัวเองอย่างผิดหวังอย่างแรง
ฐิรณัทรไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้ ฟ่างเคยมีแต่มองเขาด้วยสายตาชื่นชมมาตลอด  ชัญญานุชที่ยืนข้าง ๆ
บีบมือเขาไว้ ดันให้ฐิรณัทรเข้าไปในห้อง    
ฐิรณัทรเดินเข้ามาในห้องมายืนตรงหน้าน้องสาว

                   “  ชั้น…. ขอโทษแก นะเจ้าฟ่าง ที่ทำแบบนี้ไป  ชั้นสัญญา ว่าจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวแกอีก
                        ถึงแกจะรักไอ้หมอนั่นชั้นก้อจะไม่ห้าม ชั้น รู้สึกผิด ที่ ทำให้แกเสียใจ จะยกโทษให้พี่ได้มั้ย  ”
มองไปที่น้องสาวที่ยังนั่งน้ำตาซึม ไม่ยอมตอบกลับมา ไม่แม้แต่จะหันมามองเขา

                    “  ชั้นก้อต้องขอโทษแกเหมือนกันนะฟ่าง ชั้นมันไม่ดีเป็นเพื่อนไม่ดีเลย ยกโทษให้ชั้น นะ นะ นะ
                       ถ้าแกไม่ยกโทษให้หน่ะ ชาตินี้แกจะหาเพื่อนดี ๆ อย่างชั้นได้อีกที่ไหน ”
ชัญญานุชมองหน้าเพื่อนอย่างสำนึกผิด ( แน่นะ)

                     “  เอาหล่ะ ในเมื่อพี่เค้าเสียใจ ยอมรับผิด ฟ่างจะยกโทษให้พี่เค้ามั้ย จ๊ะ ”
  แม่พยายามไกล่เกลี่ย

                     “  ยกโทษให้ก้อได้ค่ะ แต่ พี่หมอ ต้องออกค่ารถ ให้ ฟ่างมันไปหานายธนกฤต ที่แม่ฮ่องสอน ”
เสียงชัญญานุชแทรกมา
ฐิรณัทรส่งสายตาดุ ให้ชัญญานุช แหม เจ้านี่แทรกมาได้ตอนนี้ แต่มีหรือแม่จอมโวยจะกลัว

                        “ ว่าไงคะพี่หมอ ถ้าให้เจ้าฟ่างยกโทษให้ พี่หมอต้อง ยอมให้มันไปแม่ฮ่องสอนไป
                              ตามนายธนกฤต  ยอมออกค่าตั๋วเครื่องบินให้มันไปออกค่าที่พักให้เจ้าฟ่าง…เอ
                             อะไรอีกน้า  ”

                       “ เฮ้ย ทำไมงั้นหล่ะ ”   แต่เห็นน้องสาวมองมาที่ตัวเอง จึงเสียงอ่อย

                        “  เออ …เออ  ชั้นยอมรับข้อเสนอ แล้วกัน  ยอมรับไอ้หมอนั่น ถ้ามันจะมาเป็นน้องเขยจริง ๆ
                         ไม่ขัดขวาง ไม่ กลั่นแกล้ง มันอีก พอใจหรือยัง ครับ คุณผู้หญิง  ”  
เพียงเท่านั้น ฟ่างลุกเดินเข้ามาหาพี่ชายยิ้มพร้อมน้ำตา

                         “  ฟ่างขอบคุณพี่มากนะคะ ที่เข้าใจฟ่าง ฟ่างรู้ ว่าคุณกฤต อาจไม่ถูกใจพี่นัก
                             แต่ฟ่างไม่สามารถตัดใจจากเค้าได้จริง ๆ ฟ่างรักเค้า และฟ่างก้อคิดว่าเค้าเป็นคนดี
                           ด้วยค่ะ ฟ่างดีใจที่พี่หมอเข้าใจ ”
ฟ่างมองหน้าพี่ชาย

                     “ ทำไงได้หล่ะ ในเมื่อแกรักมันแล้ว ชั้นก้อต้องทน ๆ ไป ” ฐิรณัทรทำท่าจำยอม

                     “  เอางี้สิพี่หมอ ในเมื่อพี่ไม่ชอบแต่ขัดไม่ได้ พี่ก้อเรียกสินสอดแพง ๆ เลยสิ สัก 20 ล้าน
                       เอาให้ นายธนกฤตไม่กล้ามาขอเจ้าฟ่างเลยดีป่าว ” ชัญญานุช แนะนำ

                      “  เออ มันก้อจริงของแกนะ เจ้านุช หึหึ  ในเมื่อชั้นเสียน้องสาว แล้ว ต้องเรียกให้แพง ๆ ไปเลย ”

ทำเอาฟ่าง หน้าแดง เอามือทุบไหล่พี่ชาย

                       “  พูดอะไรเนี่ย ฟ่างยังไม่รู้เลย ว่าจะทำยังไงต่อไปดี  ไม่รู้เค้าจะโกรธ จะเกลียดฟ่างแค่ไหน ”
แม้จะดีใจที่ พี่ชายยอมให้แล้วแต่ยังมีปัญหาหนักใจ เรื่องธนกฤต ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี

                        “  เอางี้สิ เราก้อ บินไปแม่ฮ่องสอนพรุ่งนี้ ซะเลย ไปหานายธนกฤต
                         โดยที่มีพี่หมอเป็นคนออกค่าตั๋วเครื่องบินให้อยู่แล้ว หล่ะน่าจริงมั้ย”
ชัญญานุชออกความเห็น  ฐิรณัทรหันมามอง เพื่อนน้องสาว

                          “ เฮ้ย  แล้วทำไมชั้นต้องเป็นคนออกค่าตั๋วให้แกทั้งสองคนด้วยหล่ะ ในเมื่อ… ”
ฐิรณัทรจะพูดต่อ แต่เมื่อโดนสายตาอาฆาต ส่งมา 3 คู่ จึงต้องจำยอม

                          “  เออ เออ  ชั้นเห็นแก่ แก นะเจ้าฟ่าง ”
เมื่อเห็นน้องสาวสีหน้าดีขึ้นกว่าเดิม
คุณฐิติกานต์ที่นั่งฟังมานาน จึงเอ่ยขึ้น

                         “  เอาหล่ะ ทีนี้ เข้าใจกันแล้วใช่มั้ย แล้วฟ่างจะเอายังไงต่อไปดี หล่ะลูก”
หันมามองหน้าฟ่าง

                        "  แม่ไม่รังเกียจคุณกฤตหรอคะ "  ฟ่าง หันมาถามคุณฐิติกานต์

                       "  ไม่หรอกจ๊ะ ลูกรักใคร แม่ไม่ว่า ขอให้เค้าเป็นคนดี แล้วรักลูกแค่นี้แม่ก้อดีใจแล้ว"
ฟ่างเดินเข้าไปกอดคุณฐิติกานต์ แล้วยิ้ม

                        " ขออนุญาติแทรกนะคะ... แล้วเราจะเอาไงต่อไปดีหล่ะแก "  ชัญญานุชแทรกขึ้นมา

                        “  ยังไม่รู้เลยคงต้องไปแม่ฮ่องสอน ก่อน แล้วค่อยเข้าไปที่ไร่ ไปหาคุณกฤต
                           ชั้นยังไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดีเลยแก  ”   ฟ่างหนักใจ

                        “แบบนี้ชั้นคิดว่า เราคงต้องใช้กำลังเสิรม ”  
ทั้งหมดมองมาที่ชัญญานุชพร้อมเอ่ยพร้อมกัน

                      “  กำลังเสริม ”  

                       "  ใช่!!!!    กำลังเสริม "

ชัญญานุชได้แต่พยักหน้ากอดอกยิ้มๆ



***************************

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
ฟ้า
IP : 124.121.91.152

5 ต.ค. 2549
เวลา 18:35:18 น.
หนุกดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2
กาน
IP : 124.121.91.152

5 ต.ค. 2549
เวลา 18:35:45 น.
น่าสงสารพระเอกน่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
ลัง
IP : 124.121.91.152

5 ต.ค. 2549
เวลา 18:36:22 น.
สงสารความรักน้อ

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *