แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

นักข่าวจอมเปิ่น .............ตอนที่ 42
ณัฐณิชา
IP : 203.188.49.135

29 ธ.ค. 2548
เวลา 11:08:42 น.
ตอนที่ 42........ลงเอย


********************************

แม่สาวอรจิรา ตั้งใจจะยิง นังนักข่าวแต่ ธนกฤต กลับผลักนังนักข่าว ก่อนที่จะเอาตัวบังมันไว้
เมื่อมองเห็นธนกฤตทรุดตัวลงทั้งตัวมีแต่เลือด แม่สาวอรจิรา ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่โยนปืน ทิ้งไว้
ก่อนที่จะเลิ่กลั่ก

              “  ชั้นไม่ได้ทำอะไร ชั้นไม่ได้ฆ่า คุณกฤต ไม่ ไม่ “
ก่อนจะวิ่งออกไป
คนงานหลายคนได้ยินเสียงปืนวิ่งกรูกันเข้ามา

              “  นายถูกยิง นายถูกยิง พานายไปหาหมอก่อนเถอะ “
หัวหน้าคนงานเข้ามา ยกร่างของธนกฤต ออกไป ที่รถ ฟ่างได้แต่เดินตามพลางร้องไห้

             “  คุณกฤต คุณต้องไม่ตายนะ ฟ่างจะอยู่ยังไง ถ้าไม่มีคุณ “
ฟ่างได้แต่ ร้องไห้ ธนกฤต ผงกหัวขึ้นมา มือที่ฟ่างกุมเขาไว้ ธนกฤตบีบมือฟ่างพลางปลอบคนไม่เจ็บ

             “ ผมไม่เป็นอะไรหรอก อย่าร้องไปเลย ผมไม่อยากเห็นคุณเสียน้ำตา อีก “

             “ ค่ะ ๆ ฟ่างจะไม่ร้องไห้แล้ว “

ธวัชกับชัญญานุช วิ่งตามลงมาเมื่อเห็นคนงานพาธนกฤตขึ้นรถ ไปพร้อมกับฟ่าง ไปโรงพยาบาล

              “  มันบอกรักกัน ดุเดือนเลือดพล่านขนาดนี้เลยหรอ ท่าจะรักรุนแรง “
ธวัช บ่นจนโดน ชัญญานุช ที่เดินตามมาเอาศอกกระทุ้ง เขาอย่างแรง จนสะดุ้ง

              “ คุณนี่จะบ้าหรอ ไปถามคนงานสิ เกิดอะไรขึ้นเหมือนได้ยินเสียงปืนเลย “
คนงานคนนึง วิ่งมา ธวัช เรียก มาถาม

              “  คุณอรครับ คุณอร บุกเข้ามาในไร่ แล้วยิงคุณกฤต ตอนนี้วิ่งหนี เข้าไปท้ายไร่
                  พวกคนงานกำลังตามจับตัวอยู่ คุณวัช *เรียกตำรวจทีครับ “
  หา!!!! แม่สาวพราวเสนห์ ที่หายไปนาน  เพิ่งโผล่มา ก้อทำเรื่องยุ่งซะแล้ว

หลังจากธวัช*หาหมวด ยุทธนา แล้ว ตัวเองจึงไปเยี่ยมเพื่อนที่อยู่โรงพยาบาลพร้อมกับชัญญานุช
เมื่ออยู่ในรถ ด้วยความสงสัยจึงถาม

             “ นี่คุณ อร คุณอร นี่ใครหรอ ทำไมต้องยิงคุณกฤตด้วยหล่ะ มีความแค้นส่วนตัวยังไงหรอ
                  นี่ แบบนี้ไว้ใจไม่ได้แล้วนะให้เพื่อนชั้นมาเสี่ยงกระสุนปืนแบบนี้ ไม่ไหวนะ “
ชัญญานุชบ่น

                “  เฮ้อ นึกว่าจะแฮป ปี๊ เอนดิ้งแล้วนะ มีเรื่องอีกจนได้ “
ชัญญานุชบ่นต่อ ( หวังยืดเรื่องหรอยะแม่ คนเขียน )

ธวัชจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ชัญญานุชฟัง

                 “ อ้อ แปลว่าเพื่อนคุณ หว่านเสหน์ แม่อรนั่น เพื่อ หาข่าวหรอ หึหึ ถึงว่าได้ตุ๊กตาทอง
                     แสดงเก่งจริงนะ “
ชัญญานุชประชดให้ ธวัชจึงได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ไม่อาจแก้ตัวอะไรได้

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ธวัชต้องวิ่งถามไถ่พยาบาลว่าธนกฤตอยู่ห้องไหน ก่อนจะโล่งใจ เมื่อ
รู้ว่าไม่เป็นอะไรมากแล้ว

                 “  เจ้ากฤต เป็นไงบ้างครับคุณฟ่าง “
เปิดประตูห้องพยาบาลเข้ามามองเห็นเพื่อนนอนหลับอยู่ โดยมีฟ่างนั่งกุมมืออยู่ไม่ห่าง

                  “ คุณวัช  นุช  ดีใจจัง ที่มา คุณกฤตไม่เป็นไรแล้วค่ะ กระสุนแค่ โดนหัวไหล่ตอนนี้หมอ
                     ผ่าออกแล้ว ค่ำ ๆ คงจะฟื้นแล้วค่ะ “  

                 “  เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย มีแต่เรื่องยุ่ง ๆ นะวันนี้ “  
ธวัชบ่นอุบ ก่อนจะนั่งลงอย่างเหนื่อยๆ

                  “  ฟ่างแล้วแกเป็นไงบ้าง โดนลูกหลงบ้างเปล่าหน่ะ “
ชัญญานุชเดินเข้ามาสำรวจเพื่อนสาว

             “ ไม่เป็นไรจ๊ะ แค่ถลอก นิดหน่อย เพราะคุณกฤต กระโดดบังกระสุนให้ “
ฟ่าง ยกรอยแผลถลอกให้เพื่อนดู

             “ เออ ดีละ จะได้*หาพี่หมอซะหน่อย “  
ชัญญานุชกด*ศัพท์

             “  อย่าบอกพี่หมอเรื่องนี้นะ ขอร้องหล่ะ “
ฟ่างบอกกับเพื่อน

                “ จ้า ๆ แม่คู๊ณ กลัว พี่หมอจะเจ้น มา พราก แก กับแฟนแกหรอ “
ประชดเพื่อนซะเลย
ฟ่างเลยได้แต่หน้าแดงเมื่อ ชัญญานุช เอ่ย ธนกฤต เป็นแฟนหล่อน

                “ ฮื้ออ  แกนี่ แฟน เฟิน อะไรกันหล่ะ “
  เอามือ ตบไหล่เพื่อนอย่างอาย ๆ

               “ โอ้ยนี่แขนหรือขาเนี่ย ตบที ชั้นเซ เลยหน้ะ “  
ก่อนที่ฟ่างจะหน้ามุ่ย แล้วหัวเราะ พร้อมกันทั้งคู่
เสียง*ศัพท์ของธวัชดังขึ้น เขาขอตัวรับ คุยอยู่นาน ก่อน จะหันมาบอกสองสาว

                “ เจ้าหมวดยุทธมัน*มา บอกว่า จับแม่คุณ อรจิราได้แล้ว คงจะโดนหลายกระทงเลยหล่ะ
                  อาจจะนานกว่าจะได้เจออีก เพราะแค่คดียาเสพติด ก้อพอแรงอยู่แล้ว ยังจะคดี พยายามฆ่าอีก “

                “  ก้อดี ตาย ๆ ในคุกไปเลย ยิ่งดี “
ชัญญานุชบ่น

                  “ แหม แก สงสารคุณอร ออก เค้าคงรักคุณกฤตมาก แหละ ถึงคิดทำแบบนั้น
                 ชั้นว่าเธอน่าสงสารมากกว่านะ “

               “ จ้า แม่คู๊ณ  แม่นางเอ๊ก  นางเอก “

**************

ธนกฤต ลืมตาตื่นขึ้นมา ก้อดึกพอสมควร เจ็บแปลบ ที่หัวไหล่ พยายามพยุงตัวที่จะลุก มองมาเห็น
แม่นักข่าวจอมยุ่ง นั่งฟุบหลับข้างตัวเขา พลางกุมมืออีกข้างของเขาไว้แน่น ธนกฤต ได้แต่ยิ้มส่ายหัว
จากที่คิดจะลุกจึง นอนลงตามเดิมเพราะกลัวเจ้าหล่อนจะตื่น มองเห็นโครงหน้าหล่อนยามหลับ ช่างน่ารัก
ปากนิดจมูกหน่อย อยากจะเอามือดึงจมูกเล็ก  ๆ ของหล่อนด้วยความเอ็นดู แต่ติดที่มืออีกข้างเจ็บ

จึงได้แต่นอนมองหน้า ฟ่างอย่างรักใคร่  ธนกฤต หัวเราะให้กับตัวเอง เจอสาว ๆ สวย ๆ มาเยอะแยะ ทำไม
เขาไม่เคยใส่ใจเลยกับแม่นักข่าว จอมยุ่งคนนี้ ไม่มีอะไรโดดเด่นเลยแม้แต่น้อย ความสวย หรอ ไม่ถึงระดับ
ที่เขาเคยเจอ แต่ละคนสวยระดับนางงาม นางเอกทั้งนั้น แต่พวกหล่อนไม่เคยทำให้เขา สนใจได้แม้แต่น้อย

เขาสะดุดเจ้าหล่อนตั้งแต่วันแรก ที่พาเข้ามาในไร่ ท่าทาง ไร้เดียงสา จริงใจของหล่อน ทำให้เขามีใจให้ทีละน้อย
ยิ่งความเปิ่น ๆ เงอะ ๆ งะ ๆ ของหล่อน แทนที่จะทำให้เขารำคาญ กลับยิ่งทำให้เขาเอ็นดู เสียอีก คงเพราะตลอดมา
เขาไม่เคยเจอเลยความจริงใจ เจอแต่หน้ากาก ปั้นหน้าใส่กันตลอดเวลา จึงทำให้เขารักแม่นักข่าวจอมยุ่งคนนี้ ได้ไม่ยาก
เสียงขยับตัวของ ฟ่าง ทำให้ธนกฤต แกล้งหลับตา

เจ้าหล่อนคงจะตื่น
ฟ่าง ลุกขึ้นบิดตัวไล่ความเมื่อย  ก่อนที่จะ ดึงผ้าห่ม ห่มให้ธนกฤต เมื่อเห็นมันไหลลงไป ที่เอว
ยืนมองหน้าธนกฤต ที่หลับอยู่ ยิ้ม ก่อนจะบ่น

                  “ เวลาหลับเหมือนเด็กเลย ไม่ปั้นหน้า ไม่เก๊ก แต่ยังไงก้อหล่อ เหมือนเดิม นะคะ “

ชโงกหน้าเข้าไปใกล้ เอามือถูคางธนกฤตเบา ๆ

                  “ แต่แหม ไว้หนวด ไว้เคราแบบนี้ หมดหล่อพอดี หายแล้วต้องให้โกนทิ้งดีกว่า“
ไม่ทันตั้งตัว ธนกฤต เอามือรัดหญิงสาว รั้งเข้ามาหาตัว ฟ่างไม่ทันตั้งตัวล้ม โครมลงไปที่ตัวธนกฤต

                 “ โอ๊ย  หนักไม่ใช่เล่นนะ คุณ ตัวแค่นี้ ทำเอาผมเจ็บแผล แย่เลย “

                “ คุณกฤต เล่นอะไรก้อไม่รู้ ฟ่างใจหายหมดเลย “
ก่อนจะทุบอึ๊ก ลงไปที่แขน ข้างที่ไม่เจ็บของธนกฤต
           
                “ โอ๊ย ผมคนเจ็บนะ ไม่ทำแบบนี้จะรู้หรอว่าคุณ ชื่นชมผมอยู่ “

              “ ใคร ชื่นชม คุณกฤตไม่ทราบ  ฟ่างแค่…… แหมคุณ หน่ะ “
ฟ่างได้แต่เขิน ทุบอึ๊กไปที่ ธนกฤตอีกรอบจนเจ้าตัวร้องโอ๊ย
ฟ่างตกใจหน้าซีด

                   “ คุณกฤต เจ็บตรงไหนคะ ฟ่างขอโทษ ฟ่าง … “  

                    “  จะให้ผมยกโทษให้ คุณต้อง….. หอมแก้ม ผมก่อน เป็นการไถ่โทษ “  
ธนกฤตยื่นแก้มให้หญิงสาว
ฟ่างยืนเขินอยู่นานไม่ยอมทำตามคำสั่ง จะบ้าหรอใครจะไปกล้าทำอายตายเลย
             
                 “ เร็ว ๆ สิ คุณหน่ะความผิดเยอะแยะเลยนะ ให้ทำแค่นี้ ไม่มากไปหรอก เร็วสิ ผมรออยู่
                    เร็ว ๆ สิคุณ ไม่งั้นผมงอนจริง ๆ นะ“
ธนกฤตเร่ง
ฟ่าง หน้าแดงอยู่นาน ก่อนจะก้มตัวลง เอาจมูกจรด แก้มธนกฤต เบา ๆ ธนกฤต ยิ้ม ก่อนที่ฟ่างจะทันตั้งตัว
ธนกฤต รั้งฟ่าง เข้ามา จูบ อยู่เนิ่นนาน ก่อนจะถอนริมฝีปาก ปล่อยหญิงสาวเป็นอิสระ

               “ ตอนนี้ มัดจำแค่นี้ก่อน ไว้แต่งงานกันเมื่อไหร่คุณไม่รอดแน่ “
ธนกฤต อมยิ้ม เมื่อเห็นหญิงสาวหน้าแดงก่ำ ยืนบิดไปบิดมาเลาะชายเสื้ออยู่ตรงนั้นด้วยความเขิน

****

หลังจากธนกฤต หายดีออกจากโรงพยาบาลแล้ว บังคับให้ฟ่างลาออกจากนักข่าว เพื่อมาเตรียมตัวแต่งงาน กับเขา
ที่จะมีขึ้นภายในสองเดือนข้างหน้า ฟ่างได้แต่บ่นอุบ ว่าธนกฤต บังคับจิตใจ แต่ก้อไม่จริงจังมากนัก มีแต่ ฐิรณัทร
คนเดียวที่ฮึดฮัด งอนน้องสาว ที่ยอมลาออกจากนักข่าว แล้วรีบแต่งงาน

           “ แกจะรีบแต่งไปทำไม  อยุ่กับแม่กับพี่อีกหน่อยไม่ได้หรอไง ฮึ มันเห็นแฟนดีกว่า ครับแม่“
ฐิรณัทรบ่นอุบ เมื่อ ธนกฤต พาพ่อแม่ของ ธวัช ที่เป็นผู้ใหญ่ ฝ่ายเขามาสู่ขอ ฟ่าง

           “ แหม พี่หมอก้อ คนมันร๊าก จนอดใจไม่ไหวแล้วนี่ ว้า อิจฉา ๆ จังเลย อย่างชั้นจะมีบ้างมั้ยเนี่ย
            วันแบบนี้ “
ชัญญานุชฝันเฟื่อง

           “ อย่างแก จะมีใครกล้ามาขออยู่หรอเจ้านุช มีแต่แผ่นหนี มากกว่า ฮ่าๆๆๆๆ “
  หัวเราะอย่างสะใจทำเอาแม่สาว จอมโวยหน้ามุ่ย

*********

วันที่ฟ่างไปลาออก เพื่อนที่ สำนักพิมพ์ กรี๊ดกร๊าด เป็นการใหญ่ เพราะ มีธนกฤต ขนาบข้างไปด้วย
ทุกคนงง เมื่อรู้ว่าฟ่างจะลาออก แต่ กลับกรี๊ด หนักไปใหญ่ เมื่อฟ่างบอกว่าจะแต่งงาน อะไรไม่ เท่า
แต่งกับธนกฤต ขวัญใจสาว ๆ ในสำนักพิมพ์ วันนั้นทั้งวัน เพื่อน ๆ (  โดยเฉพาะ สาว ๆ )
มารุมมาตุ้ม เป็นการใหญ่ อ้อ ไม่ใช่รุมฟ่างหรอกนะ  รุมธนกฤต ต่างหาก ส่วนฟ่างกลายเป็น หมาหัวเน่าไป
จนตัวเอง ต้องเดินไปคุยกับบอกอ ปล่อยให้ ธนกฤต โดน นักข่าว ในสำนักพิมพ์  รุมล้อม
ถามไถ่เป็นการใหญ่ เรื่องราวระหว่างเขากับฟ่าง

             “ ผมดีใจนะที่ คุณได้เจอคนดี ๆ  “
บอกอ ยิ้มให้ฟ่าง

              “ วันงาน บอกอต้องไปให้ได้นะคะ  ฟ่างจะส่งตั๋วเครื่องบินมาให้ ห้ามเบี้ยวนะคะ “
  ฟ่างกำชับ

…………

ในวันแต่งงานของฟ่างกับธนกฤต จัดแบบง่าย ๆ ในไร่ ซึ่งธนกฤต กับฟ่างมีความคิดเห็นตรงกัน อยากจัดเล็ก ๆ
เชิญแขกคือเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนเท่านั้น มีโต๊ะเพียงไม่กี่สิบโต๊ะ
ฟ่างชอบสีขาว ธนกฤต จึงจัดงานกลางสวน เชิญคนที่มาในงานใส่สีขาวมา ฟ่างอยู่ในชุด เกาะอก กระโปรงสั้น
สีขาว แต่งระบายด้วยดอกไม้ที่เอวเล็กน้อย  สวยน่ารักสม ตัว ธนกฤต เมื่อมองเห็นเจ้าสาวถึงกับ ยิ้ม กว้าง

               “ ผมไม่เคยเห็นคุณสวยเท่าวันนี้เลยนะ ฟ่าง “
ก่อนจะดึงฟ่างมาจูบเรือนผมอย่าง เบา ๆ ฟ่างยิ้มดันธนกฤต ออก ก่อนจะสำรวจ
ชายหนุ่ม

                “ แหม แสดงว่าปกติ ฟ่างไม่สวยเลยหน่ะสิคะ  แต่วันนี้คุณกฤต ก้อหล่อ มากเลยค่ะ “  
ธนกฤตหัวเราะ

               “ เรื่องหล่อ เป็นปกติของผมอยู่แล้วหล่ะนะ “
ฟ่างจึงหัวเราะตาม  

             “ คุณกฤต ขี้โม้จังค่ะ ”

              “ ผมไม่เคยคิดหรอกนะ ว่าผมจะต้องมารักกับนักข่าวทั้ง ๆ ที่ ผมเกลียดนักข่าวเข้าไส้เลย  ”  
ธนกฤตเชยคางหญิงสาวขึ้นมาสบตา
ฟ่างเขิน จึงได้แต่หลบตาธนกฤต

             “ เห็นมั้ยคะ สุภาษิต ที่ว่า เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น หรือ ฟ่างคงไม่เหมือนนักข่าว
               คนอื่นทั่วไปมั้งคะ อาจจิพิเศษ กว่าคนอื่น ”  
อย่างเช่น  สวย  น่ารัก อะไรทำนองนี้หล่ะ
           
              “  ใช่คุณพิเศษ กว่าคนอื่นจริง ๆ  คุณ ทั้ง เฉิ่ม เงอะงะ ชักช้า ซุ่มซ่าม อยู่กับคุณผม              
                  ไม่เคยเบื่อเลยเพราะคุณมีความสามารถทำให้ผม ปวดเศียร เวียนเกล้า ได้ตลอดเวลา  ”
   ธนกฤต อมยิ้ม เมื่อ เห็นหน้าหญิงสาวเริ่มมู่ทู่

               “แสดงว่าฟ่าง ไม่มีอะไรดีเลยหรอคะเนี่ย แหม  ”
เมื่อเห็นหญิงสาวงอนตุ๊บป่อง

                “  ก้อเพราะคุณเป็นแบบนี้ไงหล่ะ ผมถึงรักคุณ อยู่กับคุณแล้วทำให้ผม ตื่นเต้น ตกใจ
                   ได้ตลอดเวลา  กอดแต่ละที เหมือนกอด กระดาน    โอ๊ะ…  ”
ธนกฤตร้องเมื่อโดนฟ่างหยิก แขนเข้าให้

                “  นี่ขนาด ยังไม่ทันแต่งเลยนะ  ใช้วิชามารซะแล้ว ถ้าแต่งเสร็จ ผมมิหวัง น่วมไปทั้งตัวเลยหรอ ”
   ธนกฤต ดึงฟ่างเข้ามากอดไว้เมื่อหญิงสาว งอน จะเดินหนีเขาไปอีกมุมของห้อง

                “   ถึงจะซุ่มซ่าม เซอะซะ เงอะงะ ยังไงซะ ผมก้อรักคุณคนเดียว ”
แค่นี้ ฟ่างจึงได้แต่ยิ้ม

                “  ฟ่างก้อรักคุณค่ะ ”
ฟ่างกอดตอบธนกฤต  ธนกฤตอดใจไม่ไหว เลยให้รางวัลด้วย หอมแก้มฟอดใหญ่

             “ นี่ ๆ ถึงเวลาแล้ว ไปกันเถอะ เพื่อนเจ้าสาวคอยแหง่กแล้ว แขกมากันหมดแล้ว  จ๊าก……..อึ๋ย “
ชัญญานุช โผล่หน้าเข้ามาในห้องเห็นฉากเด็ด จึงได้แต่เอามือปิดตา หน้าแดง  เดินหนีทันที

               “  เร็ว ๆ หล่ะ ”

ฟ่างกับธนกฤต ได้แต่หัวเราะท่าทางของ เพื่อน
ก่อนที่ ทั้งสองจะเดินตาม ชัญญานุช เข้าไปในงาน


**********************

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
เซ็กซี่
IP : 124.121.91.152

5 ต.ค. 2549
เวลา 19:16:09 น.
สนุกมากค่ะอ่านมาตั่งแต่ต้นเลยค่ะอ่านวันเดียวด้วยชอบตอนแรกๆที่ยังอยู่ไร่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2
บี
IP : 58.9.172.27

6 ต.ค. 2550
เวลา 17:26:20 น.
อ้วนไปแล้วนะตัวเองลองดูทางนี้สิอาจมีทางแก้

++อึดอัดกับหุ่น++ สุขภาพไม่ดี++ ไม่รู้จะ ทำยังไง++
แก้ปัญหารูปร่างและสุขภาพ ด้วยโภชนาการจากธรรมชาติ
ปลอดภัย100% ผ่านการ อย. 60 ประเทศและประเทศไทย
สามารถลดน้ำหนักได้ตั้งแต่ 5 - 40 กก. ภายในเวลา 1 - 6 เดือน
ได้ผล100% ภายใน 30 วัน รับประกันด้วยระบบคืนเงินเต็มจำนวน
มีผู้ดูแลติดตามผลตลอดระยะเวลาเพื่อไห้ใด้ผลลัพธ์ 200 %
เริ่มต้นจากที่บ้านคุณเอง แค่วันละ 5 นาที
-สนใจอยากรู้รายละเอียด และลงทะเบียน เข้าไปดูที่
http://jtty.com/ceiv

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *