แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

แผนรัก&l*;ฉบับ 2&g*;[[สายสืบหัวใจ]]..........ตอนที่ 1 ( เริ่มต้น สายสืบจำเป็น )
ณัฐณิชา
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 13:59:10 น.
++++  เข้ามา บอกข่าวค่ะ และฝากนิยายเรื่องใหม่++++++

สืิบเนื่องมาจาก มี สนพ แห่งหนึ่ง สนใจนิยายเรื่องแผนรักฯ  ของณัฐค่ะ และตอนนี้ก็กำลังอยู่ระหว่าง
การพิจารณาอยู่ ณัฐ ก็เลยขออนุญาติ ลบ ตอนจบ ออกนะคะ เพราะ ทาง สนพ เขาบอกมาค่ะ

ต้องขอโทษเพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่านตอนจบไม่ได้ด้วยนะคะ



เมื่อความจำเป็นบังคับ ทำให้หญิงสาวต้องกลายมาเป็นนักสืบจำเป็นโดยไม่ได้ตั้งใจ โดยมีนายบ๊วยสุดหล่อ
(จากแผนรักฉบับแรก) ที่หญิงสาวเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเกย์ เรื่องราวจะวุ่นวาย
ป่วนปั่นขนาดไหน ต้องติดตามค่ะ



สำหรับเพื่อน ๆ ที่ชื่นชอบน๊ายบ๊วยสุดหล่อ หลังจากที่เป็นแค่เพื่อน หรือผู้ช่วยนางเอก
หรือเบ๊ประจำตัว ของนางเอกจากตอนที่แล้ว ตอนนี้ขอให้นายบ๊วยเป็นพระเอกเต็มตัว
สักหน

อย่าลืมติดตามอ่านเรื่องราวของนายบ๊วยต่อนะค๊า





ตอนที่ 1 (เริ่มต้น สายสืบจำเป็น )

++++++++++++++++++++++++++++++++



 

"  เขาชื่อ  ก้องภพ บริบูรณ์พิทักษ์   "

รินลดา มองดูนิตยสารหลายเล่มที่อินทุอรกางหน้าที่ต้องการเอาไว้ให้หล่อนดู รินลดาหยิบขึ้นมาสำรวจคร่าว ๆ
คนนี้เหรอ ก้องภพ บริบูรณ์พิทักษ์ เจ้าของนิตยสาร 2เล่ม "มาดาม"    สำหรับผู้หญิงวัยทำงาน   กับนิตยสารแนว
วัยรุ่น   "  ร้อยฝัน "

ชายหนุ่มดูหน้าตาดี แต่งตัวทันสมัยสมกับเป็นเจ้าของนิตยสาร แทบทุกเล่มที่อินทุอรเปิดคั่นหน้าไว้จะมีรูปเขา
ลงหน้าซุบซิบนินทา พร้อมกับสาว ๆ อาจจะดาราห
รือนางแบบที่แต่ละคนสวย ๆ ทั้งนั้น ไม่ซ้ำหน้ากันเลย
หน้าตาดีแบบนี้เองมิน่าล่ะถึงได้เจ้าชู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น  รินลดาเหยียดยิ้มที่มุมปาก หล่อนเกลียดนักแหละ
ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้แบบนี้
รินลดาเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนสาวที่ยืนนั่งอยู่ตรงข้ามหล่อน อินทุอรเรียกได้ว่าเป็นสาวสวยคนหนึ่งเลยทีเดียว
ใบหน้าออกเหลี่ยม ผิวคล้ำนิดๆ แต่ก็ดูสวยแปลกตาเหมาะกับอาชีพนางแบบ รับกับความสูง 175  จมูกโด่ง
ตาโตผมซอยสั้นทันสมัยทำให้หญิงสาวดูคล่องแคล่วปราดเปรียว เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ก็ทันสมัยสมกับอาชีพของ
เจ้าหล่อน

ทำเอารินลดาเปรียบเทียบกับตัวเองที่เกิดมาวาสนาช่างต่างกันอย่างลิบลับ ใบหน้ารูปหัวใจ ผมที่ซอยสั้นเพราะ
รำคาญการเซ็ตผมบ่อย  ( ที่จริงไส้แห้งไม่มีตังค์เข้าร้าน)ก็เลยซอยสั้น ๆ ให้รู้แล้วรู้รอดไป กับความสูง 165
ที่แทบจะไม่สมดุลกับน้ำหนัก 48 เหยียบ 50 ของหล่อน  ผิวขาวหน้าตาก็รึออกจะหมวยตาชั้นเดียวเสียจน
อยากจะไปกรีดตาให้รู้แล้วรู้รอดติดอยู่ที่กลัวเจ็บเท่านั้นแหละ   รวม ๆ แล้วหน้าตาธรรมดาเสียจนอยากจะถาม
บิดาหล่อนว่าทำไมไม่รู้จักส่งส่วนดี ๆ มาให้ หล่อนเสียบ้าง  คิดแล้วเฮ้อ ! อนาถใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเพื่อน
ที่นั่งอยู่ตรงหน้า

"  แล้วยังไงเหรออิน เธอจะมาบอกฉันทำไมล่ะ* "  

รินลดารู้จักอินทุอรมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่ไม่สนิทกันนักเพราะ พออินทุอรเข้าเรียนปี 1 หล่อน
ก็โดนแมวมองชักชวนไปถ่ายแบบ ถ่ายปกหนังสือ จนโด่งดัง แทบไม่มีเวลาที่มานั่งเรียน แต่สุดท้ายหล่อน
ก็เข็นจนเรียนจบจนได้พร้อมกับรินลดาและเพื่อน ๆ  จากนั้นหล่อนก็ไม่ได้เจอหน้าอินทุอรอีกเลยหลายเดือน
จนกระทั่ง ..........เมื่อหลายวันก่อนหน้านี้

ขณะที่รินลดากำลังหาซื้อหนังสือสมัครงานอยู่ จู่ ๆ หญิงสาวก็เข้ามาทักหล่อนราวกับเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกัน
มานานแรมปี  พร้อมขอเบอร์*ของหล่อนไว้ รินลดาให้ไปอย่าง งง ๆ จนกระทั่งวันนี้ อินทุอรกำลังนั่งบีบน้ำตา
อยู่ต่อหน้าภายในคอนโดของรินลดา

"ตอนนี้ฉันกำลังคบอยู่กับคุณภพ  แต่เขาเจ้าชู้มากเลย ทั้ง ๆ ที่รับปากกับฉันไว้แล้วว่าจะมีฉันเพียงคนเดียว
แต่เปล่า เขากลับคบผู้หญิงอีกหลายคนนอกจากฉันจนฉันไม่รู้ว่าใครบ้างที่ตอนนี้คุณภพเขากำลังคั่วอยู่ เธอก็รู้
อาชีพแบบเขาวัน ๆ ต้องเจอแต่คนสวย ๆ  จนฉันไม่ไว้ใจ ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันถึงได้มาให้เธอช่วยตามสืบ
ให้หน่อยว่าวัน ๆ  เขาไปไหนกับใครบ้าง ฉันจะได้หาข้ออ้างเพื่อเลิกกับเขาโดยที่มีหลักฐานแน่นอนยังไงล่ะ
  เธอก็รู้ฉันเป็นถึงนางแบบชื่อดังขนาดนี้ถ้าจะไปจ้างนักสืบเอกชน อายเขาตายเลย ถ้าพวกนักข่าวรู้ล่ะก็ไม่รู้
ว่าฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ส่วนเพื่อน ๆ นางแบบคนอื่น ๆ ก็หวังจะเขี่ยฉันทั้งนั้น ไม่มีใครจริงใจสักคน
ไม่มีใครช่วยฉันหรอก ฉัน.... ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนมากนัก "

อินทุอรไม่พูดเปล่าหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าขึ้นมาซับน้ำตาที่กำลังร่วงเผาะ ๆ  แล้วบิดใส่พื้นคอนโดของรินลดา
จนเจ่งนอง ตอนนี้พื้นแทบจะเต็มไปด้วยน้ำตาของหญิงสาว รินลดามองอย่างทึ่ง ๆ กับน้ำตา ที่ปานก๊อกน้ำของ
นางแบบสาว

รินลดาพอจะรู้สาเหตุของอินทุอรที่ไม่ค่อยจะมีเพื่อน ก็เจ้าหล่อนมักคิดว่าตัวเองสวยเริ่ด เด่นเสียเต็มประดา มอง
ใคร ๆ ก็ต่ำต้อยด้อยค่าไปเสียหมด จนสมัยเรียนไม่มีใครอยากจะคบ หรืออีกอย่างหล่อนไม่คบใครที่ไม่เด่น ไม่ดัง
หรือไม่รวย

"  ถ้าเธอบีบน้ำตาเสร็จแล้วก็บอกมาว่าที่เธอมาหาเพื่อนที่ไม่สนิทอย่างฉันเพื่ออะไร ในเมื่อเธออยากเลิกกับเขา
เธอก็บอกไปคำเดียวก็สิ้นเรื่องสิ้นราว ทำไมจะต้องมาเสียเวลาสืบนู่นสืบนี่"
คำพูดที่รู้ทันของรินลดา ทำให้คนที่กำลังบีบน้ำตาอยู่ชะงัก

ต๊าย อินทุอรคิดว่าแก้วน้ำที่หล่อนซ่อนอยู่ เอาไว้จุ่มผ้าเช็ดหน้าให้ชุ่มๆ นั้นรินลดาจะไม่เห็นแล้วนะนั่น  
ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติอย่างไม่รู้ไม่ชี้

"  มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นนี่นา เขาไม่ยอมปล่อยฉันไปง่าย ๆ หรอกนะ เขาน่ะ " อินทุอรนึกเขาเป็นอะไรหว่า อ๊อ!

" เป็นพวกซาดิสต์  ชอบทำร้ายร่างกายผู้หญิง ภายนอกหน้าตา ท่าทางดูดีแบบนั้นน่ะ แต่จริง ๆ แล้ว"
อินทุอรหยุดคิดนิดหน่อย

"เขา ๆ เป็นเกย์อีกต่างหากเรียกว่าคบหญิงเพื่อปิดบังตัวตนที่แท้จริง ทำให้ ฉันรับไม่ได้ ที่วันนึงเขาอยู่กับฉัน
แต่อีกวันนึง กลับไปอยู่กับผู้ชายอีกคน   แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยฉันไป เขาคงจะเอาฉันไว้บังหน้าเพื่อปกปิดฐานะที่
แ้ ท้จริงของเขา  ฉันก็เลยอยากให้เธอหาข้อมูล "
อินทุอรเริ่มจะบีบน้ำตาอีกแหมะ แต่เผอิญหันไปมองหน้าที่รู้ทันของเพื่อนจึงพูดต่อ

"  ฉันจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าเธอเคยอยู่ชมรม คลับนักสืบ  อะไรประมาณนี้แหละ  เธอคงจะช่วยฉันได้ "

"  ไอ้ชมรมคลับนักสืบน่ะ มันเป็นชมรมสำหรับคนที่ชอบอ่านนิยาย หรือชอบหนังประเภทสอบสวน สืบสวน ไม่ใช่
พวกอาชีพนักสืบเสียหน่อย " น้ำเสียงของรินลดาติดจะรำคาญเพราะนั่งฟังหญิงสาวตรงหน้าพล่ามมานาน

"  แต่แหม เธอช่วยฉันหน่อยไม่ได้เหรอ พรุ่งนี้ฉันต้องบินไปถ่ายแบบที่สวิส เป็นอาทิตย์แหนะ แล้วยังต้องไป
ถ่ายชุดว่ายน้ำที่ฮาวายอีกอาทิตย์ แล้วไปถ่ายหนังเรื่องใหม่ต่ออีกที่ลอนดอน ถ้าไม่มีเธอเป็นหูเป็นตา ฉันคง
จะหาข้อมูลเพื่อบอกเลิกเขาไม่ได้แน่ ๆ "     อินทุอร*วอนสีหน้าเศร้า

"  ฉันไม่เคยเป็นนักสืบฉันคงทำไม่ได้  " รินลดาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อไย ทำเอาคนฟังรีบบอก

"  แต่ฉันไม่ได้ให้เธอช่วยฟรี ๆ นะ จะจ่ายค่าเสียเวลาด้วย  "

" ไม่ดีกว่า ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว ถ้าถูกจับได้แย่แน่ ๆ "  รินลดายืนกราน

"  5000 พอมั้ย ฉัั นรู้มาว่าช่วงนี้เธอยังหางานไม่ได้  "  

" ถึงอย่างนั้นก็เถอะ  อย่าเสียเวลาเลยนะอิน ฉันคงทำงานนี้ให้เธอไม่ได้หรอก   "
รินลดา ก็ยังยืนกราน คำเดิม

"  หมื่นนึง"   รินลดาเฉย

" เอ๊า หมื่นห้า  "  
อินทุอรใจป้ำเพิ่มค่าตัวให้หลังจากหมื่นนึงหญิงสาวก็ยังคงกอดอกเฉย จนเจ้าตัวชักจะหมดหวัง

"  ค่าน้ำมันรถ ค่าฟิมส์ ค่ากล้อง ค่าเสื้อผ้าสำหรับปลอมตัว จิปาถะ เธอต้องออกเองทุกอย่าง ถ้ายังมีนอกเหนือ
จากนั้นจะส่งบิลไปให้เธอ หมื่นห้านี่ถือเป็นค่าจ้างของฉันแล้วกัน  เริ่มงานเมื่อไหร่ล่ะ อุ๊ยลืมไป เงินมางานเดินนะ
เพื่อน อ้อ! อีกอย่าง หมื่นห้าเนี่ย ฉันทำงานให้เธอแค่เดือนเดียวนะจ๊ะ ถ้าเกินนั้นต้องจ่ายเพิ่ม"  

อินทุอรเพิ่งจะรู้ตัวว่าหล่อนเสียรู้แม่เพื่อนจอมงก เมื่อหันมาเห็นรอยยิ้มพราวระบายทั่วหน้าได้แต่กัดฟัน หยิบข้อมูล
หนึ่งปึกส่งให้รินลดา ก่อนจะตอบ

" พรุ่งนี้   "


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เสียง*ศัพท์เครื่องเล็ก ทำให้รินลดาเงยหน้าจากข้อมูลปึกใหญ่ ของก้องภพ บริบูรณ์พิทักษ์ ที่อินทุอรเพิ่งทิ้งไว้
ให้หล่อนก่อนสะบัดก้นกลับออกไป อย่างเสียรู้ หึหึ โชคดีที่เจออินทุอรพอดี ไม่เช่นนั้นเดือนนี้หล่อนคงไม่แคล้ว
มาม่าเป็นอาหารหลัก และโดนตัดน้ำตัดไฟอย่างแน่นอน รินลดาอมยิ้มตบกระเป๋าที่มีเงินหมื่นห้าอย่างเป็นสุข

"  ฮาโหลวววว  "
  รินลดากรอกเสียงยียวนลงไปเมื่อกดรับ*ศัพท์แล้วเห็นเบอร์ที่โชว์

"  อากิมย้ง ลื้อไม่ต้องมาทำเสียง  แอคโค่ววววว  ใส่อั๊ว  ว่ายางงาย เมื่อไหร่ลื้อจะกลับบ้านเสียที รู้หรือเป่า
ว่าโรงงานน้ำปลาตราแมวอมยิ้ม ของเรากำลังรอลูกสาวสุดที่รักกลับมาช่วยอยู่นา"
เสียงปลายสายที่พยายามอย่างยิ่งจะพูดไทยให้ชัด

" ป๊า!  กิมย้ง เอ้ย รินบอกป๊ากี่ทีแล้ว ว่าให้เรียกหนูว่า ริน ริน ริน ป๊าจำได้มั๊ย  ถ้าขืนป๊าเรียกหนูว่ากิมย้งอีกหนูจะ
ไม่กลับบ้านเลยคอยดู "   รินลดาฮึดฮัดมาตามสาย

"  อั๊วลืมปาย ชื่อกิมย้งที่อั๊วตั้งให้ก็เพราะอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าลื้อจะเปลี่ยนเป็นรินลาดา ทำมาย ไม่เห็นจะเพราะเลย
เรียกก็ยาก "

รินลดาขี้เกียจต่อปากต่อคำกับบิดาเรื่องชื่อ ที่หล่อนอับอายมานานแสนนาน ตั้งแต่ประถมจนเรียนมัธยมเพื่อน ๆ
ในห้องชอบล้อหล่อนอยู่เป็นประจำ นางสาวกิมย้ง  ก้องเกียรติสกุลชัยวัฒนา ยี้น่าเกลียด  จนหล่อนต้องแอบหนี
ไปเปลี่ยนชื่อเป็นรินลดาโดยไม่ให้บิดารู้

" ป๊า*มามีธุระอะไรคะ "

"  อั๊วจะบอกลื้อว่า อาตงลูกชายอาเต็งเพื่อนป๊าที่ทำโรงงานซอสพริกตราเรือแจว ที่ติดกับ โรงงานน้ำปลาของเรา
กำลังจะกลับมาจากเมืองนอกแล้ว ป๊าอยากให้ลื้อมาเจอกันหน่อยนาซี  "

อีกแล้วเรื่องเดิม ๆ อีกแล้ว เรื่องจับคู่ให้หล่อนอีกแล้ว ป๊านะป๊า

" ถ้าป๊าคิดจะจับคู่ให้หนูอีกคนเหมือนกำลังจับคู่ให้เฮียเล้ง ล่ะก็ หนูขอบอกไว้เลยว่าไม่มีทาง ถึงแม้ป๊าจะไม่ส่งเงิน
ให้หนูใช้ หนูก็ไม่แคร์ เพราะตอนนี้หนูได้งานทำแล้ว ฮ่าๆๆ  "
  คำพูดกับเสียงหัวเราะอ่างสะใจของรินลดาทำเอาเสียงปลายสายชะงัก ไปนิดหน่อย ก่อนจะล้งเล้งกลับ

" อาราย ลื้อหางานได้แล้ว ได้ยังไง ก็อั๊วให้อาเล้งไปคอยใส่ไฟลื้อกับบริษัททุกที่ ๆ ลื้อไปสมัครงานไม่ให้เขา
รับลื้อนี่นา อุ๊บ "  

"  ป๊า! " เสียงร้องอันดังทำให้คนปลายสายแทบอุดหู

" อ๋อ ถึงว่าล่ะ หนูไปสมัครงานที่ไหน ไม่มีใครรับเข้าทำงาน ถึงจะรับทำได้ไม่กี่วันก็ต้องออก ก็เพราะป๊ากับเฮียเล้ง
คอยกลั่นแกล้งหนูอยู่นี่เอง   ป๊าใจร้าย  ๆ ที่สุด   ม๊า! ไม่น่าเลยไม่น่าจากไปโดยทิ้งหนูเอาไว้กับป๊าใจร้ายกับพี่ชาย
ใจยักษ์เลย  "       พอพูดถึงม่าม๊าของหล่อน ป๊าเสียงเริ่มอ่อน

"  ก็ป๊าเป็นห่วงลื้อนี่นา เรียนจบแล้วก็กลับมาทำงานที่โรงงานน้ำปลาตราแมวอมยิ้ม ของเราดีกว่านา  ป๊าเป็นห่วงผู้หญิง
คนเดียวไปอยู่ไกลแบบนั้น " ถ้าไม่ติดเรื่องที่ ป๊าหล่อนคิดจะจับคู่ หล่อนคงคิดว่าป๊าหล่อนเป็นห่วงหล่อนจริง ๆ แน่ ๆ

"  ไม่หนูไม่เชื่อป๊าอีกแล้ว แล้วตอนนี้หนูก็มีงานทำแล้วด้วย เป็นตายยังไงหนูก็ไม่กลับ  ฝากบอกเฮียเล้งด้วยนะว่า
หนูโกรธเฮียเล้งแล้ว แค่นี้นะคะ "
รินลดาวางสายอย่างงอน ๆ โดยไม่รอฟังเสียงปลายสายที่ยังเรียกอยู่ พร้อมกับบ่นงึมงัม

" ป๊านะป๊า เฮียเล้งก็อีกคนก็บ้าจี้ไปกับป๊าด้วย คิดหรอว่าคอยแกล้งไม่ให้หางานได้ ไม่ส่งเงินให้ใช้ คนอย่างกิมย้ง
เอ้ยรินลดา จะซมซานกลับไปที่โรงงาน ไม่มีทาง รู้จักรินลดาน้อยไปเสียแล้ว  "
หญิงสาวยิ้มอย่างมาดมั่น ก่อนจะทำหน้าเศร้าเมื่อนึกถึงมารดา

นี่ถ้า 4 ปีก่อนม๊าไม่ด่วนตายไปเสียก่อนจากเครื่องบินตกเพราะตั้งใจจะไปเยี่ยมญาติที่ซัวเถานะ หล่อนคงไม่ต้องนั่ง
ให้ป๊ากับเฮียเล้งพี่ชายหล่อนมาบงการชีวิตอย่างนี้หรอก รู้ ๆ อยู่ว่าป๊ากลัวม๊ายิ่งกว่าอะไร สมัยเรียนหล่อนจบม.6
ที่สมุทรสงคราม ป๊าหล่อนคัดค้านหัวชนฝาไม่ให้ รินลดาเข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพหาข้ออ้างเพราะหล่อนเอ็นท์ไม่ติด

" เป็นผู้หญิงเดี๋ยวก็แต่งงานแล้ว โรงงานของเราก็มีลื้อจะเรียนไปทำไม๊ "
  เสียงของป๊ายังลอยอยู่ในโสตประสาทของรินลดา

แต่ยังดีที่หล่อนแอบไปสอบจนติดมหาลัยเอกชนxxx ชื่อดัง ม๊าจึงซื้อคอนโดใกล้มหาวิทยาลัยไว้ให้หล่อน พร้อมกับ
รถคันเล็กหนึ่งคัน ให้พอขับไปไหนมาไหนได้ พอม๊าตายไปทำเอารินลดาเสียใจไปพักใหญ่

หลังจากที่เรียนจบแล้วป๊าของหล่อนขึ้นมาบังคับจิตใจให้กลับไปช่วยงานโรงงานน้ำปลาตราแมวอมยิ้ม แต่รินลดา
ดึงดันอยากจะทำงานที่กรุงเทพ ตะเวนไปสมัครงานโดยไม่ง้อป๊าเมื่อป๊าประกาศว่าถ้าหล่อนไม่กลับบ้านจะไม่ส่งเงิน
ให้สักบาท

รินลดาไปสมัครงานหลายที่จนท้อ พึ่งจะมารู้ตอนนี้นี่เองเพราะเฮียเล้งพี่ชายหล่อนนี่เองที่คอยขัดแข้งขัดขา

อ้อลืมบอกไปว่าหล่อนมีพี่ชายอีกคนอายุมากกว่า 2 ปี ชื่อ ภานุวัฒน์ ก้องเกียรติสกุลชัยวัฒนา
(โธ่ว่าแต่เขาตัวเองก็ไปเปลี่ยนชื่อจากนายกิมเล้งเป็นภานุวัฒน์เหมือนกันนั่นแหละ  ฮ่า ๆ )
ตอนนี้คุมกิจการโรงงานน้ำปลาตราแมวอมยิ้มแทนป๊าอยู่หลังจากที่เรียนจบจากเมืองนอกเมืองนามา

  รินลดารู้ดี ที่ป๊าหล่อนอยากให้หล่อนกลับบ้านเพราะหวังจะให้หล่อนกับเฮียตง ลูกชายเพื่อนสนิทที่อยู่โรงงานข้าง ๆ
จับคู่กันเรียกได้ว่าลูกเพื่อนกับลูกเพื่อน อะไรทำนองนั้นแหละ ไม่มีทางเรื่องคู่หล่อนต้องเป็นคนหาเอง


+++++++++++++++++++++++++++++


"นายเกย์ เอ้ย ก้องภพ วันนี้คนใหม่อีกแล้วนะนาย...."
รินลดาบ่น เอานิ้วดันกรอบแว่น กับวิกผมบ๊อบที่เอามาใส่เพื่อพรางตัว ก่อนจะเดินตามคนที่เดินเข้าไปภายในร้านอาหาร
กับผู้หญิงสวย  ก่อนหน้า

เมื่อคิดว่าทิ้งระยะห่างโดยเป้าหมายไม่สงสัยแล้ว  รินลดาเดินเฉียดโต๊ะที่ชายหนุ่มกับหญิงสาวนั่งคู่กัน  ยิ้มอย่าง
สมเพชให้กับผู้หญิงสวย ไม่ใช่สิ เรียกได้ว่าสวยจัดมาดดี เลยทีเดียวที่นั่งคู่กับเขา หล่อนจะรู้หรือเปล่านะว่าผู้ชาย
ที่หล่อนกำลังควงอยู่นั่นน่ะ เป็นเกย์ ซาดิสม์ อีกต่างหาก  ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อปกปิดฐานะที่แท้จริง

รินลดารู้สึกเสียดายความสวยของผู้หญิงคนนั้น เสียจริง ๆ ก่อนจะเดินไปนั่งโต๊ะที่ที่มองเห็นทั้งคู่ได้ชัดเจนแต่ไม่
สะดุดตามากนัก  หลังจากนั่งเสร็จเรียบร้อยสายตาเหลือบไปที่โต๊ะเป้าหมายเห็นหญิงสาวที่มากับก้องภพ เจ้าหล่อน
กำลัง บีบแขนนวดแขนผู้ร่วมโต๊ะอย่างเอาอก เอาใจ สนิทสนมขนาดนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า ต้องเป็นแฟนกันหรือเรียก
อีกอย่างว่าเหยื่อรายใหม่เพราะตั้งแต่รินลดาตามก้องภพมาร่วมอาทิตย์ หล่อนเพิ่งจะเห็นผู้หญิงคนนี้ก็วันนี้เอง
นอกเหนือจากน้องลูกเกตุนางแบบชื่อดังที่ควงอยู่ 2 วัน กับน้องโดนัท นางเอกละครที่ก้องภพควงอยู่ 3 วัน  

  รินลดาหยิบกล้องดิจิตอลเครื่องเล็ก ขึ้นมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะกดเป็นวิดิโอคลิปถ่ายภาพที่ชายหนุ่มกำลังคลอเคลีย
กับหญิงสาวสวยที่นั่งอยู่โต๊ะใกล้ๆ

" นี่ ๆ ๆ  นายบ๊วย นายรู้ป่ะ ผู้หญิงคนเมื่อกี้ ใส่แว่น ที่เดินเข้าไปเมื่อกี้น่ะ เขามองนายตาขุ่นเชียว สายตาแบบว่า
ไม่เป็นมิตรเลยแถมยังส่งสายตาสมเพชฉันยังไงก็ไม่รู้ นายไปสร้างศัตรูหรือว่าไปไข่แล้วทิ้งไม่รับผิดชอบไว้ที่
ไหนหรือเปล่า "  

" เฮ้ยพูดบ้า ๆ ระดับฉันไม่เคยพลาด  เออแล้ว ใครวะไอ้น้ำ ไหน ๆ สวยหรือเปล่า ถ้าไม่สวยไม่ต้องมาพูดกัน "
  ก้องภพเงยหน้าจากเมนูอาหารที่กำลังเลือกมองตามหญิงสาวชี้ชวน

" นู่นไปนู่นแล้ว ช่างเถอะ อย่าไปใส่ใจเลย  "
น้ำใสเลิกสนใจหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้าไปเมื่อกี้  หันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างสายตาอ้อน

"  มีอะไรก็ว่ามา ไม่ต้องทำสายตาน่าขนลุกตรงนี้ "
ก้องภพอดแขวะหญิงสาวข้างตัวไม่ได้

จริงอยู่ที่น้ำใสคือเพื่อนที่จำเป็นต้องซี้ของเขานั้น หล่อนจัดว่าเป็นสาวสวยคนนึงทีเดียว ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเห็น
สายตาอ้อนของเจ้าหล่อนเข้า คงใจละลายไปแล้ว แต่ไม่ใช่คนอย่างก้องภพ เขารู้นิสัยของเจ้าหล่อนดี การเป็น
เพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่จำความได้ เรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาลยันมัธยม แถมบ้านยังติดกันอีกไม่เท่านั้น ยังมี
นิสัยประหลาด ๆ ของหญิงสาวที่ หลงตัวเองเป็นที่สุด ความโอเวอร์ไม่ต้องพูดถึงเกินร้อยอย่างแน่นอน น้ำใสจะ
เห็นเขาดีเฉพาะเวลาที่หล่อนต้องการเบ๊ประจำตัวกับมีปัญหากับแฟนหล่อนเท่านั้น เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไม
ปราณนต์เพื่อนรักของเขาถึงไปชอบเจ้าหล่อนได้

ก้องภพได้แต่สมเพชเวทนา เพื่อนอย่างเต็มทน เมื่อรู้ว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน แต่ก็เป็นโชคดีของเขาอย่างหนึ่ง
หลังจากที่น้ำใสกับปราณนต์เป็นแฟนกันแล้ว เบ๊ส่วนตัวของหญิงสาวก็ถูกโอนถ่ายไปเป็นปราณนต์แทนเขา
ที่ต้องทนเป็นเบ๊ประจำตัวของน้ำใสมาตลอด เกือบทั้งชีวิตของเขา

" แหม โสดไร้คู่อย่างนายจะไปเข้าไปคนกำลังมีความรักได้ยังไง "
น้ำใสไม่ถือสา เป็นเรื่องปกติที่ก้องภพไม่เคยจะพูดดีกับหล่อนเลย หล่อนชินเสียแล้ว

"  ไม่ต้องโยกโย้ อยากใช้เบ๊  ให้ทำอะไรอีกแม่คุณ ฉันนึกว่าหน้าที่นี้ย้ายไปเป็นของนายณนต์แล้วเสียอีก "

" อย่าพูดถึงผู้ชายคนนั้นอีก   "  

" ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ รู้สึกว่าตั้งแต่แกเป็นแฟนกับเจ้าณนต์มานี่ ทะเลาะกันแทบจะเช้ากลางวันเย็นเลยนะ
เอ๊าทีนี้อยากจะพูดอะไรก็พูดมา  "
ก้องภพรู้สึกเฉยชา กับเรื่องราวของน้ำใส วันไหนทะเลาะกับปราณนต์ น้ำใสก็จะมาเกาะแกะเขา แล้วเล่า ๆๆๆ
จนเขารำคาญ แต่มีหรือน้ำใสจะใส่ใจ ก้องภพอยากจะแขวะจะว่า หล่อนไม่แคร์อยู่แล้ว

"  ก็อีตาณนต์น่ะสิ ฉันอยากจะรู้นัก ทำไม๊ ทำไม เป็นคนเฉยชาเหลือเกิน เป็นแฟนกันก็เกือบปีแล้ว ไม่คืบหน้า
ไปถึงไหนก็ยังเป็นแค่แฟน ดูอย่างน้องจ๊ะจ๋ากับคุณพีสิ แต่งงานแต่งการเรียบร้อยโรงเรียนกันตพลไปแล้ว
แต่ดูฉันสิ ยังอยู่เหมือนเดิม"

น้ำใสเอ่ยถึงจิณณาญาติผู้น้องของตัวเองกับพีรพัฒน์พี่ชายของปราณนต์ที่ตอนนี้แต่งงานกันไปเกือบครึ่งปีแล้ว
และตอนนี้จิณณาย้ายไปทำงานกับสามี

"  อ๋อ แกก็เลยอิจฉาน้องจ๋า แล้วก็กลัวจะขึ้นคานว่างั้นเถอะ แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ไปบีบคอเจ้าณนต์ให้มา
ขอแกแต่งไว ๆ อย่างนั้นเหรอ "  ก้องภพพยักหน้าเข้าใจ

" บ้าเหรอใคร ใครจะให้นายไปทำบ้า ๆ แบบนั้นถึงแม้ว่าฉันอยากจะทำก็ตามเหอะ  ก็แค่ให้นายน่ะไปกระตุ้น
ต่อมสมองเพื่อนนายหน่อยสิ  ว่าบรรจุไปด้วยอะไรทำไมถึงเซ่อซ่าชักช้าอย่างนี้"  

"  เสียใจว่ะไอ้น้ำ ถ้าไอ้เจ้าณนต์พร้อมกันคงขอแกแต่งงานเองนั่นแหละ  ในเมื่อมันยังเฉยก็แปลว่ามันยังไม่พร้อม "

"  เฮ้อ แล้วเมื่อไหร่ล่ะ*  ตายยากซะจริงอีตาปลาเน่านี่พูดปุ๊ปก็โผล่มาปั๊ป "
น้ำใสทำหน้าเซ็ง และยิ่งหน้าเบ๊ไปใหญ่เมื่อเห็นชายหนุ่มที่หล่อนกำลังพูดถึงเดินเข้ามาภายในร้าน เหลียวมอง
ไปทั่วนิดหน่อยก่อนจะ ยิ้มเดินตรงเข้ามานั่งเก้าอี้ตรงข้าม ก้องภพกับน้ำใส

"  มาทำไมยะ  " น้ำใสหาเรื่องชายหนุ่มผู้มาใหม่

"  คุณงอนผมทีไรคุณก็มาหานายภพทุกทีแหละ งอนผมมา 2 วันแล้วนะเมื่อไหร่จะเลิกงอนซะที  "

"  ใคร ใคร๊  ใครงอนใครไม่ทราบ ฉันไม่ได้ง๊อน  " น้ำใสขึ้นเสียงสูง

" หาใหม่ดีมั้ยเนี่ย งอนเก่งแบบนี้ " ชายหนุ่มบ่นอุบกับตัวเอง

"  บ่นอะไรอีตาปลาเน่า เมื่อกี้น่ะ  น้ำได้ยินแว่ว ๆ นะ อะไรใหม่ ๆ  "

ก่อนจะเกิดศึกระหว่าง ชายหนุ่มกับน้ำใส ก้องภพตัวกลางจึงไกล่เกลี่ย
" ไอ้ปราณนต์ ไอ้น้ำ แกสองคนนี่ เลิกทะเลาะกันแบบเด็ก ๆ ได้แล้ว ฉันรำคาญเสียจริง ๆ เลย  "  

ก้องภพว่าอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อชายหนุ่มทั้งสองคนหันไปมองหญิงสาวคนเดียวในโต๊ะอย่างเอ็นดู เมื่อหญิงสาวทำหน้างอ

รินลดามองพฤติกรรมของทั้ง 3 คนในร้านอาหาร อืมม คนมาใหม่ จะเป็นแฟนของใครกันแน่ ของผู้หญิงคนนั้นหรือของ
นายก้องภพ ถ้าเป็นแฟนของผู้หญิงคนนั้นทำไมนั่งเสียห่างเหินไกลกันแบบนั้น

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


" ผู้หญิงคนใหม่ล่าสุด ชื่อว่าน้ำใส แต่ยังไม่แน่ใจในความสัมพันธ์ เพราะรู้สึกว่า ถึงแม้นายก้องภพจะควงใครอยู่ก็ตาม
แต่ถ้าเป็นเรื่องของผู้หญิงที่ชื่อน้ำใสแล้วล่ะก็ เขาจะรีบไปทันที สายตาเวลามองน้ำใสนะ ดูแล้วไม่เหมือนกับสองสาว
น้องลูกเกตุกับน้องโดนัทที่ฉันส่งรูปไปให้เธอดูก่อนหน้านี้ คนนี้ดูจะพิเศษกว่าคนอื่น  อาจจะเป็นแฟนตัวจริงที่นายก้องภพ
คิดจะเอามาบังหน้าก็ได้  ส่วนเรื่อง ความสวยก็อย่างในไฟล์ที่ส่งไปให้ทางอีเมล์นั่นแหละ อ้ออีกอย่างรู้สึกว่าบ้านจะอยู่
ติดกันเสียด้วย  ฉันว่าหมอนี่รู้สึกว่าคู่ควงแต่ละคนจะสวยระดับดารา นางแบบทั้งนั้น เธอจะให้ฉันทำยังไงต่อ "
  รินลดาส่งข้อความจาก msn ตอบอินทุอร  

"  ติดตามดูผู้หญิงที่ชื่อน้ำใส เป็นพิเศษ อ้อตามคุณภพด้วย  แค่นี้ก่อน ฉันต้องรีบไปเปลี่ยนชุดที่จะถ่ายแบบเซ็ตถัดไป  "  

พอ msn ของอินทุอร *ff line  รินลดา ถึงได้เอนตัวลงนอนหงายอย่างเหน็ดเหนื่อย

เฮ้อ หมื่นห้า กับความลำบากลำบนตามเกย์คนนึงเนี่ย คุ้มหรือเปล่าเนี่ย ก่อนจะยิ้ม คุ้มสิ เพราะค่าอาหาร ค่าน้ำ ค่าไฟ
ของหล่อนเดือนนี้  รินลดาส่งบิลรวมไปเก็บเงินกับอินทุอรหมดแล้วนิ ฮิฮิ  ยังไงซะยัยอิน คงไม่สงสัยหรอกน่า  
ก่อนจะเอนตัวลงนอนหงายลงบนเตียงอย่างสบายอารมณ์

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

โปรดติดตามตอนต่อไป

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
นิภาพร
IP : 61.91.96.122

9 ก.พ. 2549
เวลา 8:27:55 น.
คุณณัฐณิชาคะ อยากอ่านตอนจบของแผนฯภาคแรกมากค่ะ สนุกดี อยากทราบว่า
นสพ.อะไรค่ะที่เอาไปลงแล้ววางแผงยังคะ...ตอบด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2
บี
IP : 61.7.167.230

23 ก.ย. 2550
เวลา 16:46:56 น.
โกยเงินดอลล่าร์($)เข้ากระเป๋า
วิธีหารายได้จากการโพสเวปบอร์ด และส่งอีเมล (บริษัทนี้มี intel เป็นหุ้นส่วน)
ด่วน!!!! แค่คุณรับ--ส่งอีเมลล์เป็นก็มีรายได้ทุกสัปดาห์แบบไม่มีขีดจำกัด บอกต่อรับ $1/คน /เดือน ทุกๆเดือน
บอกต่อ 100 คน ก็รับเดือนละ $1 ใครอยู่ใต้คุณ ไม่ว่าจะเป็นลูกคุณ ลูกของลูก ลูกของลูกของลูก ก็ได้ $1ทั้งหมด
ถ้ามีคนสมัครต่อคนละ 5 คน ก็จะมีรายได้ $3900 ต่อเดือน (136,500 บาท) จริงๆ ไม่ได้พูดเล่น

ถ้าหาได้ 5 คนในอาทิตย์เดียวก็รับโบนัสเลย $100

ผมเริ่มลองได้อาทิตย์เดียว ชื่อผมก็ขึ้นบอร์ดรายชื่อผู้มีสิทธิรับโบนัสแล้วครับ

ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจะมีงานอะไรทำง่ายขนาดนี้มา ก่อน เพราะผมไม่ชอบงานขาย คุยไม่เก่ง ชวนคนไม่เป็น
และงานนี้ไม่มีการรักษา ยอดใดๆ ทั้งสิ้น เขาไม่ได้ชวนเราไปขายสินค้าใดๆ เลย แต่งานนี้รับส่ง-เมลล์เป็น
และตามโพสต์กระทู้-เวปบอร์ดเป็นก็ได้ตังค์แล้วครับ รีบสมัครด่วนนะครับ มาก่อนมี สิทธิก่อนครับ รวยก่อนนะครับ

รายละเอียด
1. แค่รับ-ส่ง email เป็น โพสเวปบอร์ดเป็น คุณก็สามารถร่วมงานกับเราได้ ผู้สนใจต้องสมัครสมาชิกก่อน  
2. ได้เวปเป็นของตัวเอง เอาไปใช้โพสประกาศ
3. ไม่ต้องซื้อสินค้า ไม่ต้องรักษายอดใด ๆ
4. ค่าตอบแทนคิดตามผลงาน จ่ายผ่านบัญชีทุกสัปดาห์ ไม่จำกัดรายได้  ขยันมาก ได้เงินมาก
5. สามารถใช้คอมฯที่ใด ๆ ทำงานก็ได้
6. การันตีรายได้ 20,000 บาท/เดือน ถ้าทำตามคำแนะนำ (ทำทุกวัน 2-3 ชม.หลังเลิกงานก็ดี)

ที่สำคัญ คุณทำได้แน่นอน
ทำเล่นๆ - ไม่ได้ตังค์
ทำตั้งใจ - สัปดาห์ละ $100
ทำจริงจัง-สัปดาห์ละ $200 +++ มากเท่าไหร่ก็ได้ ไม่มีจำกัด

ถึงตรงจุดนี้คุณคงจะเข้าใจแล้วนะครับ
ต่อเรื่องการรับเงิน จ่ายเงินก็ไม่ใช่เรื่องยาก ทางผมจะแนะนำให้ในทุกขึ้นตอน เพียงคุณพร้อมที่จะทำ เท่านั้นเอง
หากคุณต้องการสมัคร หรือต้องการรายละเอียดเพิ่มเติม ให้คุณเข้าไปที่เวปไซต์
หรือคุณสามารถคุยกับผมได้ผ่าน Msn :   r i c h t e a m t h a i @hotmail.com ในหลายช่วงเวลาครับ

สุดท้ายขอให้ทุกท่านโชคดี มีเงินใช้ครับ

เข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติม ที่ http://bigkkkk.12cent.de

*
ขออภัยสำหรับท่านที่ได้รับเมลล์ด้วยความบังเอิญ

บริษัทนี้เป็นบริษัทยักษ์ใหญ๋ที่มี intel เป็นหุ้นส่วน และโดเมนที่เป็น * ทุกโดเมนทั่วโลก เป็นของบริษัทนี้ทั้งหมด ดังนั้น จึงมีการจ่ายผลตอบแทนที่งดงาม คุ้มค่า คุ้มเหนื่อยครับ

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *