แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

แผนรัก &l*; ฉบับ 2 &g*; [[ สายสืบหัวใจ ]] ..........ตอนที่ &nbs*;4
ณัฐณิชา
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 13:54:49 น.
หญิงสาวนั่งกระสับกระส่ายผุดลุกผุดนั่งเหงื่อเริ่มซึม ถึงแม้ว่าตอนนี้ภายในห้องจะเปิดแอร์เย็นฉ่ำอยู่ก็ตาม ใจหนึ่งอยาก
จะลุกออกจากห้องที่ติดป้ายไว้ข้างหน้าว่า  ‘ห้องบรรณาธิการ ’    ใต้ป้ายเขียนชื่อไว้ว่า   ‘ ก้องภพ บริบูรณ์พิทักษ์ ’  

ไหมล่ะยัยเข็มทำหล่อนซะแล้ว ตอนแรกที่เขมิกาบอกชื่อบริษัทหล่อนยังไม่เอะใจสักเท่าไหร่ เพราะรินลดาไม่รู้เสียด้วยซ้ำ
ว่าบริษัทของก้องภพชื่อเสียงเรียงนามอย่างไร รู้เพียงแต่ชื่อนิตยสารที่ผลิตอยู่แค่นั้นมารู้ก็เมื่อเห็นป้ายด้านในบริษัทติดหรา
ตัวใหญ่เชียว

                   บริษัทxxx      นิตยสารมาดาม&ร้อยฝัน

ถึงว่าล่ะก่อนออกจากบ้านตาขวากระตุกชอบก๊ล  แอบ*ไปเฉ่งยัยเข็มกลับโดนกลับโดนเฉ่งกลับคืนมาเสียนี่

“  ไอ้รินกว่าฉันจะฝากงานนี้ให้แกให้หืดแทบขึ้นคอ ต้องไปอ้อนวอนพี่สาเสียแทบแย่โฆษณาแกเสียดิบดีจนพี่เขาสนใจ ถ้าแก
ไม่สัมภาษณ์ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน “   โชคดีนะที่หยิบแว่นตาโยนใส่กระเป๋ามาด้วย หมอนั่นคงจำหล่อนไม่ได้หรอกน่า

จากที่นั่งกระสับกระส่ายกังวล ในชั่วโมงแรกผ่านไป  ……ยังไม่มา .. หึหึ  ชั่วโมงที่สอง…..ผ่านไป …ก็ยังไม่มา… ชั่วโมงที่สาม
กำลังจะผ่านไป

แต่ความอดทนของหญิงสาวสิ้นสุดแค่นั้น  กร่นว่าก้องภพในใจ อีตาเกย์บ้านัดหล่อนมาสัมภาษณ์งานทั้งทีให้รอตั้งสามชั่วโมง
แล้วป่านนี้ก็ยังไม่ยอมมาอีก หนอยคิดจะแกล้งฉันหรือไงเนี่ย แย่ ๆ นิสัยแย่มาก ไม่รู้จักเวล่ำเวลา

หญิงสาวหยิบกระเป๋าผุดลุกขึ้นความอดทนสิ้นสุดเดินหน้ามุ่ยไปที่ประตู มือที่เอื้อมไปกำลังจะเปิดประตูชะงัก เมื่อประตูเปิดออก
มาเสียก่อน หญิงสาวที่ยืนหลังประตูไม่ทันได้ตั้งตัวเพราะอยู่ใกล้เกินไป ทำเอาประตูที่เปิดโดนหน้ารินลดาเต็ม ๆ จนแว่นที่ใส่อยู่
กระเด็น

“  โอ๊ย !  ”  รินลดาเอามือกุมหน้าผากตัวเองหลังจากที่เซไปสองสามก้าวด้วยความเจ็บ โชคดีที่ดั้งของหล่อนไม่โด่งมาก ไม่อย่างงั้น
ป่านนี้คงหักไปแล้ว

“  เป็นยังไงบ้างคุณ ” เสียงผู้มาใหม่แสดงอาการเป็นห่วง แต่หญิงสาวแว้ดขึ้นเมื่อเห็นหน้าคนก่อเหตุ

“  คุณก็ลองมาโดนดูสิ อูย เจอทีไรประทุษร้ายฉันทุกที อีตาบ้า ซาดิสม์ชะมัด ” ประโยคแรกแว้ดใส่ก้องภพ ส่วนประโยคหลังรำพึง
รำพันกับตัวเองเบา ๆ

“  ผมขอโทษ…..ใครจะรู้ว่าคุณจะอุตริมายืนอยู่ตรงนี้ไหนผมดูซิ  ” ไม่ว่าเปล่าก้องภพเดินเข้ามาเอามือปัดมือหญิงสาวที่ยังกุมหน้า
ผากตัวเองอยู่ออก แล้วเอามืออีกข้างสำรวจ

“  เฮ้ย! จะทำอะไรของคุณน่ะ ”   คนอุตริร้องพร้อมกับปัดมือชายหนุ่มออกจากใบหน้าตัวเองเพราะตอนนี้หน้าของก้องภพห่างจาก
หน้าหล่อนไม่ถึงคืบ

“  อืมม ไม่เป็นอะไรมาก แค่รอยแดง ๆ  ”  

“  แหงสิ ถ้าเป็นอะไรมากกว่านี้รับรองฉันฟ้องคุณแน่ ๆ ข้อหาทำร้ายร่างกาย  ”

“ ถ้าแว้ดได้แบบนี้แสดงว่าไม่เป็นอะไรมาก  อ้าวคุณ จะไปห้องน้ำหรืออย่านานนะผมไม่ชอบรอใครนาน ๆ ”  ก้องภพถามหน้าตา
เฉยเหมือนไม่รู้ว่าตอนนี้หล่อนกำลังโมโห เมื่อเห็นหญิงสาวเดินดุ่ย ๆ ไปที่ประตู

“  ใช่ค่ะ กำลังจะไปห้องน้ำแต่จะไปเข้าห้องที่บ้านฉันเองน่ะค่ะ ขอตัวนะคะ อ้อฉันก็ไม่ชอบรอใครนาน ๆ เหมือนกัน และอีกอย่าง
ฉันน่ะเกลียดนักพวกซาดิมส์ ”

“  เอ… คุณไม่สัมภาษณ์แล้วเหรอ  ไหนคุณสาบอกว่านัดคนมาสัมภาษณ์งานใช่คุณหรือเปล่า ” ชายหนุ่มยังคงถามน้ำเสียงราบเรียบ
เหมือนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร พร้อมกับเดินผ่านหน้าหล่อนไปนั่งประจำที่ของตัวเองพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ ทำให้รินลดาหัน
ขวับเดินเข้าไปใกล้ ๆ

“ คงไม่แล้วล่ะค่ะ หมดอารมณ์อยากได้งานตั้งแต่ชั่วโมงที่สองที่รอแล้วค่ะ ตอนนี้ดิฉันขอตัวค่ะ   ”  หญิงสาวค้อนให้ก้องภพ
หนึ่งหน จากนั้นหมุนตัวหันหลังกลับกำลังจะเดินไปที่ประตู หนอยตาเกย์บ้า  

“  ผมรู้สึกว่าเคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า  ” ก้องภพหรี่ตามองหญิงสาว

“    อะไรกันคู๊ณ ฉะ ฉันเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรกเพิ่งจะเคยเห็นหน้าคุณเป็นครั้งแรกนี่แหละค่ะ  ” รินลดาทำใจดีสู้เสือยิ้มอย่าง
ระแวงไม่วายตอบต่อ    “   อ๋อฉันรู้แล้ว คงจะเป็นมุขที่คุณใช้บ่อย ๆ กับสาว ๆ ล่ะสิมุขนี้เชยแล้วค่ะคราวหน้าขอมุขอื่นนะคะ”
หญิงสาวคิดว่าก้องภพจะเซ้าซี้ อุตส่าห์ประมวลคำปฏิเสธไว้ในสมอง เป็นฉาก ๆ

“  อย่างงั้นเหรองั้นผมคงเข้าใจผิดจริง ๆ  นั่นแหละนะแต่คุณพูดผิดไปอย่างคนอย่างผมไม่จำเป็นต้องใช้มุขนี้ ”  คำพูดกับสายตา
ของชายหนุ่มช่างค้านกันอย่างสิ้นเชิง แต่ในเมื่อก้องภพบอกว่าเข้าใจผิดเรื่องอะไรที่หล่อนจะไปรื้อฟื้น

“  เอ๊า มานั่งสิคุณจะยืนโชว์หุ่นอยู่ทำไมจะสัมภาษณ์งานไม่ใช่เหรอ  ”  ชายหนุ่มว่าพร้อมกับหยิบใบสมัครของหล่อนขึ้นมาอ่าน

หญิงสาวงงไปสักครู่ก่อนจะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามก้องภพสายตามองตามนิ้วมือเรียวที่กำลังเปิดแฟ้มเอกสาร กับขนตางอน
ที่บอกตามตรงว่างอนกว่าหล่อนแน่นอน   สักพักชายหนุ่มถึงเงยหน้าขึ้นมาทำหน้าเฉยเหมือนรู้ว่าถูกจับได้ว่าหล่อนจ้องมองอยู่แต่
ไม่พูดอะไร นั่งเอนพนักเก้าอี้มองหญิงสาวก่อนจะเอ่ยเบา ๆ

“  ผมอ่านจากประวัติคุณแล้ว  รู้สึกว่าคุณจะทำงานที่ไหนไม่ยืดสักเท่าไหร่นะ  คุณ……รินลดา บริษัทxx ทำได้เดือนเดียว บริษัทxx
ทำได้อาทิตย์ อีกสองบริษัททำได้สองวัน อย่างนี้คุณว่า….. ผมจะเอายังไงดี  ”

“ โอเคค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว งั้นลาก่อนค่ะ  ”  หญิงสาวผุดลุกไม่รอฟัง

“  เดี๋ยว….คุณเข้าใจว่ายังไง  ”

“  ก็เข้าใจว่าฉันไม่มีคุณสมบัติพอที่จะทำงานที่นี่ไงคะ   ”

“  อืม อย่างนั้นเหรอ เอาเป็นว่าผมตกลงรับคุณเข้าทำงานแล้วกัน เริ่มงานพรุ่งนี้เลย ”

“  แต่…ฉัน….ไม่…ทำ…แล้วค่ะ  ” หญิงสาวเน้นช้า ๆ ชัด ๆ ทีละคำ คิดว่าฉันอยากทำนักเหรอไง

“  ทั้ง ๆ ที่ผมให้เงินเดือนคุณหมื่นห้ามากกว่าที่คุณเรียกมาในใบสมัครตั้งห้าพันเนี่ยน่ะเหรอ …อืม  งั้นตามใจคุณแล้วกัน  ”
หมื่นห้าหมอนี่ให้เงินเดือนหล่อนตั้งหมื่นห้าเชียวจากหน้าบึ้งเมื่อกี้เริ่มเปลี่ยนเป็นยิ้ม

“ เดี๋ยวค่ะ คุณก้องภพคือว่าเมื่อกี้นคงจะเบลอไปนิ๊ดสสค่ะ สงสัยประตูที่คุณกระแทกหน้าฉันเมื่อกี้ทำให้ฉันยังมึนไม่หาย  ฉันเอ่อ
ฉันจะบอกคุณว่าตกลงต่างหากค่ะ ” ไม่รู้ยังไงหล่อนเห็นรอยยิ้มที่ยิ้มอย่างรู้ทันของก้องภพแวบหนึ่งก่อนจะเลือนหาย

“  ดี ”

“  หมดธุระแล้ว ตอนนี้คุณออกไปคุยรายละเอียดกับคุณอรสาที่อยู่ข้างนอก ผมมีงานต้องทำต่อ ” ชายหนุ่มบอกแค่นั้น จากนั้นก็
ไม่สนใจหล่อนอีกเลย จนหญิงสาวลุกขึ้นอย่างงง ๆ เดินไปที่ประตู จึงได้ยินเสียงทุ้ม ๆ ลอยมา

“  อย่าลืมเก็บแว่นของคุณไปด้วยล่ะ  แล้วเรื่องเมื่อกี้ผมขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ  “

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

“  ฮ่า ๆๆๆ  ฉันว่าแล้วไอ้รินอย่างแกแค่เอาเงินมาล่ออะไร ๆ แกก็ลืมไปหมด ” เขมิกาหัวเราะเสียงดังเมื่อหลังจากเพื่อนตัวดีกลับ
จากไปสัมภาษณ์งานมาหญิงสาวบึ่งรถไปบ้านของเขมิกาทันทีพร้อมกับเล่าเรื่องราวให้เพื่อนฟัง

“  แหม ตั้งหมื่นห้าเชียวนะแกไม่ตกลงก็โง่แล้ว ไอ้วุฒิปริญญาตรีที่จบอย่างทุลักทุเลอย่างฉัน ได้ขนาดนี้นับว่าเยอะแล้วนะ ”

“  ฉันว่าคุณก้องภพไม่บ้าก็ต้องเมาแน่ ๆ  ที่รับแกเข้าทำงาน  แล้วแกจะบอกยัยอินหรือเปล่า ”

“  อีกอาทิตย์พอยัยอินกลับมาก็หมดภารกิจสายสืบลับของฉันแล้ว ฉันคงไม่บอกหรอก ”

“  แต่ฉันว่าตาเกย์นั่นจำฉันได้แน่ ๆ   ”

“  อู๊ย อย่างแกใครจะจำไม่ได้ก็แย่แล้ว เจอกันวันแรกก็เล่นทุ่มเขาเสียเดี้ยงขนาดนั้น ยังไม่พอแกยังส่งยาแก้ริดสีดวงไปให้เสียด้วย
เป็นฉันก็จำไม่ลืม ”

“  แต่วันนั้นที่ฉันปลอมตัวฉันใส่วิกนะแก   ”

“  แกก็ทำเฉยไปซี้ จะไปเดือนร้อนทำไมล่ะ ในเมื่อคุณก้องภพก็ยังเฉยได้  ”

“  แต่ฉันหวั่น ๆ ใจยังไงก็ไม่รู้ เหมือนว่าจะมีเรื่องยุ่งยากตามมา   ”

“ ฉันว่าแกอย่าเพิ่งไปคิดมากอะไรเลยนะ ตอนนี้แกคิดแค่อย่างเดียวว่าตอนนี้แกมีงานทำแล้ว เข้าใจ๋ “  

“  ก็คงต้องอย่างนั้นแหละ ” เมื่อเห็นรินลดาพยักหน้า เขมิกาก็ฉุดข้อมือเพื่อนให้ลุกขึ้น

“  งั้นไปกันเถอะ ”

“ ไปไหน ”

“  เอ๊า ก็ไปฉลองงานใหม่ของแกไง  แล้วแกก็ต้องเป็นคนเลี้ยงด้วยนะ อากิมย้ง ”

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

หญิงสาวเริ่มมาทำงานที่นี่ได้ 3 วันแล้วในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ประสานงานทั่วไป ตั้งแต่มาทำงานรินลดายังไม่ได้เจอหน้าก้องภพเลย
เลียบ ๆ เคียง ๆ ถามพี่อรสาที่รินลดาทำความสนิทสนมได้อย่างรวดเร็วด้วยความช่างพูดของตัวเองได้ความว่าพานายแบบไปถ่าย
ปกหนังสือที่สิงค์โปร ทำให้รินลดาตาโต

“  พานายแบบไปถ่ายปกที่สิงค์โปรเหรอคะ พี่สา  ”

“  ใช่จ้ะ เด็กใหม่เด็กปั้นของบอกอ รู้สึกว่าจะไปเจอตอนบอกอไปเที่ยวผับน่ะจ้ะ หล่อด้วยนะ ” อรสาบอก

เจอกันในผับที่เที่ยวเหรอพวกบาร์เกย์หรือเปล่าเนี่ย     “  หล่อด้วยเหรอคะ   ”  รินลดาทวนคำ

“  ใช่จ้ะถ้าไม่หล่อจะได้ลงปก ‘ ร้อยฝัน’  เหรอจ้ะ  ”

“  รินมีปัญหาอะไรหรือเปล่าจ้ะทำไมต้องตาโตแบบนั้น หรือว่าอยากเห็นนายแบบ ”   อรสาอดถามไม่ได้เมื่อเห็นหญิงสาวทำตาที่ยิบหยีให้พยายามโตเท่าไข่ห่าน

“ ปะ ..เปล่าค่ะ รินก็แค่ถามไถ่เรื่องทั่ว ๆ ไปของเจ้านายค่ะ  ”      

“  เอ่อ แล้วคุณณนต์นี่เป็นอะไรกับบอกอคะพี่สา รินเห็นสนิทกันจังเลย ”

“  อ๋อ คุณณนต์เหรอจ้ะ คุณณนต์เป็นแฟน….”  เสียง*ศัพท์บนโต๊ะทำงานของอรสาดังขึ้นหญิงสาวยิ้มนิดหน่อย “  พี่รับ*ศัพท์
ก่อนนะเดี๋ยวค่อยคุยกันต่อ  ”  

ว่าแล้วมั้ยล่ะ คุณณนต์เป็นแฟนของก้องภพจริง ๆ ด้วย หล่อนคิดไว้ไม่ผิดเลย สมองของรินลดาประมวลภาพได้เป็นฉาก ๆ เมื่อเห็น
คนอื่นยุ่ง ๆ อยู่รินลดาก็เลยหันมาสนใจทำงานของตัวเอง

นั่งทำไปได้สักพักรู้สึกถึงเรียวขาสวย ๆ ของหญิงสาวคนหนึ่งเดินผ่านหน้าหล่อนไปหยุดที่โต๊ะทำงานของอรสา อดไม่ได้ที่จะต้องเงย
หน้าขึ้นมามอง รินลดาจำได้ผู้หญิงคนนี้ คนที่ชื่อน้ำใส หญิงสาวพยายามเงี่ยหูฟัง

“  นายบ๊วยยังไม่กลับจากสิงคโปร อีกเหรอคะคุณสา ไหนบอกจะมาวันนี้ไงคะ ”  

“  ยังเลยค่ะคุณน้ำ คุณน้ำมีธุระอะไรด่วนกับบอกอหรือเปล่าคะ  ”

“  เปล่าค่ะ น้ำเซ็ง ๆ เบื่อ ๆ คนบางคนค่ะ นึกว่านายบ๊วยกลับมาเสียแล้วอีก งั้นน้ำกลับก่อนดีกว่าค่ะ ไว้วันหลังค่อยแวะมาใหม่ ”

“  เดี๋ยวค่ะคุณน้ำ ต้นฉบับล่ะคะพรุ่งนี้จะปิดเล่มแล้วนะคะ ”  อรสาทำหน้าที่ทวงต้นฉบับนิยายแทนก้องภพกับน้ำใสเสียเลย

“  แหมคุณสาคะ ขนาดนายบ๊วยไม่อยู่นะคะเนี่ย ยังมีคนทวงต้นฉบับแทนอีกไม่ต้องห่วงค่ะ เสร็จแล้วค่ะแต่น้ำลืมเอามา พี่สาให้
เด็กแวะไปเอาที่บ้านของน้ำก็ได้ค่ะ   ” น้ำใสยิ้มให้อรสานิด ๆ เมื่อหญิงสาวพยักหน้ารับรู้  จากนั้นหมุนตัวเดินกลับสายตาสะดุดเห็น
เด็กสาวที่นั่งโต๊ะใกล้ ๆ อย่างคลับคล้ายคลับคลา จึงเดินเข้าไป

ตายแน่ คุณน้ำใสต้องจำหล่อนได้แน่ ๆ รินลดาขยับตัวอย่างอึดอัด แต่ไม่กล้าเงยหน้าขึ้น จนเรียวขาสวยมาหยุดที่โต๊ะทำงานของ
ตัวเอง

“  ฉันเคยเห็นเธอที่ไหนหรือเปล่า  ”  น้ำใสยืนกอดอกพินิจพิเคราะห์เด็กสาวตรงหน้าคุ้นจริงๆ  นะเนี่ย

“   คงจะไม่มั้งคะ คือรินเพิ่งมาทำงานที่นี่ได้แค่ 3 วันเองค่ะ ”

“  จริงเหรอ แต่ทำไมฉันถึงคุ้น ๆ หน้าเธอจัง ” น้ำใสหรี่ตาเล็กน้อย   “ คุ้นมากเลย ต้องเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแน่ ๆ ”

“  คงไม่หรอกค่ะคุณน้ำ น้องรินเพิ่งมาทำงานค่ะ คุณน้ำคงยังไม่เคยเห็นหรอกค่ะ ” เสียงอรสาเป็นเหมือนระฆังช่วยชีวิตของหล่อน

“  เหรอ น้ำคงเข้าใจผิดไปเอง งั้นน้ำกลับก่อนดีกว่าค่ะคุณสา  ”  ปากของน้ำใสบอกว่าเข้าใจผิดแต่สายตายังจ้องหญิงสาวไม่วางตา
สักครู่ถึงได้หมุนตัวกลับเดินออกไปจากบริษัทด้วยมาดนางพญา

รินลดาถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่พี่สาช่วยไว้ทันไม่อย่างนั้นคุณน้ำใสต้องจับได้แน่ ๆ

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“  รินจ้ะ จะทุ่มแล้วยังไม่กลับเหรอ ขยันจังเลย ” อรสาถามเมื่อเริ่มเก็บข้าวของบนโต๊ะเสร็จเตรียมตัวกลับ แต่มองเห็นรินลดายัง
นั่งทำงานอยู่

“  ใกล้เสร็จแล้วค่ะพี่สา รินเพิ่งมาทำงานมันก็เลยช้าไปหน่อยค่ะ ”

“  อย่าดึกมากนะจ้ะ อันตราย เป็นสาวเป็นนางพี่กลับก่อนนะ  ”

หลังจากที่อรสาขอตัวกลับบ้านแล้ว หญิงสาวใช้สายตาสอดส่องไปทั่วออฟฟิศ ที่ตอนนี้ไม่เหลือใครแล้วในบริษัท ก่อนจะเก็บงานบนโต๊ะ
หยิบกล้องตัวเล็กของตัวเองที่ใช้อยู่เป็นประจำขึ้นมา เปิดประตูเข้าไปในห้องบอกออย่างเบามือ กระหยิ่มยิ้มย่องเดินสำรวจห้องทำงานของชายโสด  เผื่อจะมีรูปของนายแบบนุ่งน้อยห่มน้อยซ่อนไว้ในห้องก็ได้ เดินสำรวจไปรอบ ๆ

ห้องทำงานไม่มีอะไรที่ผิดปกติเอาเสียเลย ก็เหมือนห้องทำงานธรรมดาทั่ว ๆ ไปอดยิ้มไม่ได้เมื่อมองไปที่โต๊ะทำงานของชายหนุ่มเห็นขวดยาริดสีดวงวางไว้อยู่บนโต๊ะ รินลดาเดินเข้าหยิบขวดยาขึ้นมาเขย่า ๆ แหมยังไม่ได้ทานสักเม็ดเลยแฮะท่าทางอาการจะยังไม่กำเริบ จากนั้นเดินสำรวจต่อไปสุดท้ายได้แต่ยืนเกาหัวแกรก  ๆ  เมื่อไม่ได้เรื่องอะไรเลยได้แต่บ่นกับตัวเองดัง ๆ

“  ไม่เห็นมีอะไรที่บ่งบอกว่าใช่เลย ดูยากชะมัด เฮ้อ กลับดีกว่า ”  ว่าแล้วก็หมุนตัวกลับ

รินลดาใจหายวาบนายก้องภพมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้เขากำลังยืนเอาไหล่พิงขอบประตูมองน้าหล่อนอยู่อย่างประเมิน



xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



หลังจากที่หายไปน้าน นาน นาน แสนนาน อิอิ

เพราะว่ามัวแต่รีไรท์ เรื่อง แผนรัก [[ พิชิตใจชายในฝัน]]  อยู่

ต้องแก้แล้วแก้อีกเสียจน ปวดหัวค่ะ ต้นฉบับถึงจะผ่าน

ก็เลยทำให้ไม่มีเวลามาอัพตอนใหม่เลยค่ะ

ตอนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เลยได้เวลาอัพเสียที หายไปนานแถมยังมาอัพก็สั้นเสียอีก

ก็อย่าเพิ่งบ่นกันนะค๊าาา  ต่อไปจะรีบแต่งเก็บไว้เป็นสต๊อกเลยค่ะจะได้ไม่หายไปนาน

บอกไปไม่รู้จะทำได้หรือเปล่า อิอิ

อีกอย่าง ถ้าหนังสือตีพิมพ์เมื่อไหร่จะแวะเข้ามาบอกข่าวค่ะ อย่าลืมอุดหนุนกันนะคะ

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *