แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

ดวงใจปีศาจ 2 (Demon's precious) (นิยายแนวเซ็กซี่+แฟนตาซีค่ะ)
Meena
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 13:25:40 น.
หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเรื่องชายที่นอนหมดสติอยู่ตรงหน้า

"ตายแล้วเหรอ*" น้ำเสียงสตรี ไม่มีความรู้สึก

นางคุกเข่าลงข้างๆ ไม่กลัวเสื้อผ้าจะเปรอะเปื้อนโคลน มองดวงหน้าของร่างไร้สติ

ร่างกายเขาบอบช้ำอย่างหนัก มีรอยกิ่งไม้เกี่ยว ทำให้เนื้อมีแผลแดงยาวมากมายทั่วตัว เสื้อผ้าขาดวิ่น มีหินก้อนใหญ่อยู่ใต้ศีรษะ เลือดสีแดงไหลเป็นทาง

ตอนตกลงมาศีรษะของเธียรธรรมกระแทกหินใหญ่อย่างจัง!

หญิงสาวหลับตา เพ่งสมาธิไปที่ร่างที่นอนอยู่ตรงหน้า

เขายังไม่ตาย หากสัมผัสของพลังชีวิตอ่อนแรงเต็มที

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ มนุษย์ผู้นี้ต้องตายแน่นอน

มนุษย์ผู้นี้มีจิตใจดี มีดวงวิญญาณที่ใส บริสุทธิ์ ดุจดวงแก้ว

ถ้าดวงวิญญาณนี้ต้องดับลง ก็น่าเสียดาย

"ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่ให้เจ้าตาย"


ดวงใจปีศาจ(Demon's Precious)
บทที่ 2
ปีศาจ
By Meena


เธียรธรรมรู้สึกราวล่องลอยอยู่ในอากาศ หากแต่มือมิด อึดอัด ร้อนรุ่มปานอยู่ในนรกอเวจี

เขาไม่รู้ว่าตนอยู่ที่ใด ไม่รู้ว่าตนเองเป็นหรือตาย

ชายหนุ่มพยายามต่อสู้ พยายามยึดสติเอาไว้ ถึงแม้ว่าทุกครั้งที่เขารู้สึกตัวจะรู้สึกว่าร่างกายเจ็บปวดราวกับแขนขาถูกฉีกกระชาก เจ็บปวดทุกครั้งที่สูดหายใจ  แต่เขาต้องพยายาม …

… แต่ว่าทุกครั้งที่สติกลับคืนมา มันก็จะหลุดลอยไปอีก



หญิงสาวมองบุคคลที่นางพยายามจะช่วยชีวิต บัดนี้นางได้ย้ายเขาเข้ามาในถ้ำ ที่พักของนาง  แต่ท่าทางของเขายังดูทรมาน ทุรนทุราย นางเอามือเรียวแตะที่หน้าผากนิดหนึ่งก็ต้องชักมือกลับอย่างรวดเร็ว

อะไรกัน ทำไมเนื้อตัวของมนุษย์ผู้นี้ร้อนดังโดนไฟสุม

คิ้วเรียวของสตรีขมวด มนุษย์ตรงหน้าเป็นผู้มีจิตใจดีงาม มีเมตตากับสัตว์โลกด้วยกัน มีดวงวิญญาณแสนพิสุทธิ์ จนนางไม่ต้องการปล่อยให้แตกดับไป

เปรียบเหมือนเห็นสิ่งมีชีวิตที่สวยงาม หายากยิ่ง กำลังจะดับสูญ…

แต่นางไม่รู้เรื่องอาการเจ็บป่วยของมนุษย์เลย แล้วนางจะช่วยเขาได้อย่างไร!

หญิงสาวสะบัดแขนเสื้อลงข้างตัว น่าขัดใจ!

นางเป็นปีศาจ บำเพ็ญญาณมาเกือบพันปี ให้มันรู้ไปสิว่าอาการเจ็บป่วยแค่นี้จะจัดการไม่ได้!

หญิงสาวแหวกสาบเสื้อของผู้ไร้สติ เผยอกกำยำแข่งแกร่งอย่างชายที่มีรอยฟกช้ำเต็มไปหมด นางทาบมือเนียน แตะต้องสัมผัสผิวกายที่ร้อนรุ่มด้วยพิษไข้

หลับตา เพ่งสมาธิ

แสงสีแดงอ่อน เจือจากราวหมอกควันพวยพุ่งอยู่รอบกายปีศาจ แล้วไหลสู่กายมนุษย์ราวกับถูกดูด

ปีศาจแมงมุมค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก้มมอง

สีหน้าของผู้ไร้สติที่เคยยับย่นด้วยความเจ็บปวดบาดแผลคลายออก  อาการหายใจติดขัดเมื่อครู่หายไป เปลี่ยนเป็นสงบ ผ่อนคลาย ราวกับชายหนุ่มเพียงหลับไปเท่านั้น

นางใช้ข้อนิ้วของมือข้างที่วางอยู่กับอกชายหนุ่ม ไล้สัมผัสผิวหนังเรียบลื่น แผ่วเบา ไปตามแผงอกเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของชายฉกรรจ์

จากอกกว้าง

ขึ้นไปลำคอ

เรื่อยไปถึงริมผีปาก…

รอยยิ้มพอใจแต้มมุมปาก นางใช้ฤิทธิ์สมานอวัยวะที่บอบช้ำ สกัดไม่ให้ร่างกายของมนุษย์ธรรมดาตรงหน้าเสียหายไปมากกว่านี้ ความร้อนจากพิษไข้ลดลง คงใช้เวลาให้เขาฟื้นตัวไม่นานนัก

"แค่มนุษย์คนเดียว ทำไมเจ้าต้องเสียเวลากับด้วยมัน 'เปลวบุปผา'*" เสียงทุ้มเย้ยหยัน ดังขึ้น

ปีศาจแมงมุมนาม 'เปลวบุปผา' หันขวับไปทางต้นเสียงทันที

ปีศาจมาใหม่มีรูปร่างเป็นชายหนุ่ม สูงใหญ่ ไหล่กว้างผึ่งผายสง่า เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อดั่งนักรบชั้นยอด โครงหน้าคมสันสมชายชาตรี เส้นผมสีน้ำตาลเข้มส่องประกายดั่งขนสัตว์อย่างดี ดวงตาสีทองส่องประกายกร้าว กลิ่นอายน่าเกรงขามเยี่ยง 'จ้าว' ของเผ่าพันธุ์พยัคฆ์แผ่ซ่านทุกอณู

"เหนือพยัคฆ์" เปลวบุปผาเอ่ยนามของผู้มาใหม่ น้ำเสียง สีหน้าเจือชิงชัง

ถึงปีศาจเสือตนนี้จะบำเพ็ญตนจนเก่งกล้า น่าเกรงขามเพียงไร แต่นางก็หากลัวไม่

ถึงนางจะไม่มีพวกพ้อง แต่เมื่อเทียบกัน อิทธิฤทธิ์ของนางไม่ได้ด้อยกว่าเลย

… นางเกลียดมันเข้ากระดูก…

และนางจะไม่มีวันอภัยให้กับสิ่งที่มันเคยทำ!!

"มาทำไม" ปีศาจสาวถามห้วน น้ำเสียงไม่ต้อนรับ ไม่แม้จะมองหน้า

ผู้มาใหม่เดินเข้ามาใกล้ "มาหาเจ้า แล้วก็เห็นเจ้าประคบประหงม ไอ้มนุษย์อ่อนแอนี่อยู่" มองมนุษย์ผู้ชายที่นอนอยู่แล้วยิ้มหยัน เอื้อมมือไปตบหน้าสิ่งมีชีวิตอ่อนแอไร้สติ ซ้ายที ขวาที อย่างเหยียดหยาม

"อย่ายุ่ง" เปลวบุปผาเตือนเสียงเฉียบ

เหนือพยัคฆ์มองนางนิดหนึ่ง แล้วใช้หลังมือสะบัดเข้าที่แก้มคนเจ็บอีกหนึ่งฉาด ทำให้หน้าบอบช้ำหันตามแรงตบ

เปลวบุปผาขยับตัวลุกทันที หมายซัดผ่ามือขวาเข้าที่กลางลำตัวปีศาจเสือ

เหนือพยัคฆ์คาดแล้วว่านางจะต้องตอบโต้แน่ เขาเบี่ยงตัวจับมือขวานางไว้ด้วยมือแกร่งข้างหนึ่ง ออกแรงดึง ร่างอรชรถลันเข้ามาปะทะอกกว้าง เขาใช้มืออีกข้างรวบเอวบาง แล้วดันตัวนางให้แผ่นหลังแนบเข้ากับผนังถ้ำ รุกแนบตัวของเขาเองเข้ากับนาง อย่างรวดเร็ว รุนแรง!

ดวงหน้าทั้งสองใกล้กันแค่คืบ!

ชาย หญิง แนบชิด ร่างแกร่งดุจชายชาตินักรบของเหนือพยัคฆ์สัมผัสได้ถึงร่างน้อยตรงหน้า รับรู้ถึงกลิ่นเนื้อนาง หอมเย้ายวน รวยระริน

สะโพกกลมกลึง เอวเล็กอ้อนแอ้น ทรวงอกของนางที่แนบกับอกของเขาบ่งบอกถึงความเต็มอิ่มของอิสตรีใต้อาภรณ์…

เหนือพยัคฆ์กวาดสายตามอง

ดวงหน้านางงดงามดั่งนางสวรรค์… ผิวกายนวลเนียนราวแสงเดือน… ตรงระหว่างเนินอกมีปานสีแดง ลักษณะ
คล้ายดอกไม้…ซึ่งเป็นที่มาของนาม 'เปลวบุปผา'

เขาอยากได้นาง…

ปรารถนานาง…

เปลวบุปผาขบกรามแน่น เบือนหน้าหนี อยู่ใกล้ศัตรูทำให้นางรู้สึกขยะแขยง

"ข้าต้องได้เจ้า" เหนือพยัคฆ์กระซิบที่ข้างหู เสียงทุ้มต่ำ

"ปล่อยข้า!" นางพยายามผละออก

ยิ่งดิ้น ปีศาจหนุ่มยิ่งออกแรงกดนางเข้ากับผนังถ้ำ "ลองคิดดูสิ ถ้าเจ้ายอมข้า เราสองคนจะร่วมมือกัน เป็นใหญ่เหนือปีศาจใดๆ" เขากดลิ้นร้อนลงไป ลิ้มรสเนื้อนางที่หลังใบหู "ลูกของข้ากับเจ้าจะสืบต่อความยิ่งใหญ่ของเรา"

เปลวบุปผาใช้ผ่ามือข้างที่ว่างซัดทันที! หมายปลิดชีพศัตรูให้ดับด้วยมือ

เหนือพยัคฆ์ปัดป้อง หมุนตัวออกห่างร่างนวล

"เจ้าฆ่าสหายคนเดียวของข้า! ข้าจะฆ่าเจ้า แก้แค้นให้นาง!!" เปลวบุปผาตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด

ภาพครั้งเก่าย้อนกลับ เปลวบุปผาเคยมีสหายสนิทเป็นมนุษย์ สหายสนิทเพียงคนเดียว แต่นางและครอบครัวถูกเหนือพยัคฆ์ล่า ร่างเหยื่อมนุษย์ถูกตะปบให้เคลื่อนไหวไม่ได้

เปลวบุปผามาถึงสายเกินไป เขี้ยวสัตว์ป่าฉีกกระชากเนื้อหนังเปราะบางจนขาดรุ่งริ่ง เลือดแดงฉานกระจายทั่วบริเวณ กลิ่นคาวคละคลุ้งตลบอบอวน ทุกคนตายอย่างอนาถ

เหนือพยัคฆ์ยืนกอดอก มองความเกลียดชังฉายชัดนั้น ริมฝีปากเหยียดเป็นร้อยยิ้มเย้ยหยัน "นางขวางทางข้า ต้องตาย"

"เจ้า!"

"จำไว้ ข้าต้องได้เจ้าในที่สุด" จ้าวแห่งพยัคฆ์ทิ้งท้ายก่อนหายตัวไป

เปลวบุปผาแค้นเคืองนัก

ถึงปีศาจเสือตนนี้จะบำเพ็ญตนจนเก่งกล้า น่าเกรงขามเพียงไร

ถึงนางจะไม่มีพวกพ้อง

แต่นางก็หากลัวไม่

เพราะ… นางเกลียดมันเข้ากระดูก…

และนางจะไม่มีวันอภัยให้กับสิ่งที่มันเคยทำ!!



_______________________________________
ติดตามตอนต่อไป
19 มิถุนายน 2548
Special Thanks* All reader
_______________________________________
คุยกันน้ำลายแตกฟองกับ Meena หน่อยนะค้า

นี่เป็นตอนที่สองค่ะ  

เท่าที่ตั้งใจ เรื่องนี้ข้าพเจ้าอยากให้ออกมาแนว เซ็กซี่ + แฟนตาซี  ^_^ หวังว่าจะชอบนะคะ  

ขอบคุณคุณ  ชนกหมาย + คุณE..v..e + คุณนักอ่านธรรมดา ทุกกำลังใจ ทุก comment มั่กๆ ค่ะ ซึ้งงงงง T_T


ขอความเห็นหน่อยยยยย บอกหน่อยว่าคุณอยากให้ใครเป็นพระเอก
1. แบบเรียบร้อยอย่างพี่เธียร
2. หรือแบบลุยประชิดอย่างพี่เหนือพยัคฆ์
^__^

เอ้อมาถึงตรงนี้ต้องพูดกันหน่อยนะคะ เนื่องจากมีน้องๆ นักเรียนหรือนักศึกษา อ่านใน เวปต่างๆ มีนิยายหลายๆเรื่องมีบรรยายความสัมพันธ์ทางกาย (เรื่องของเราก็มี)  แต่ขอให้ทุกคนแยกให้ออกนะคะ ว่าจินตนาการกับชีวิตจริงค่อนข้างต่างกัน

1. เรื่องความสัมพันธ์ทางกายต้องป้องกันให้ดี อย่าลืมคุมกำเนิดถ้าไม่พร้อมมีลูกนะคะ *P
2. หรือ ถ้าใครโดนผู้ชายประชิดตัวอย่างนางเอก เตะไข่ จิ้มลูกตาไปเล้ยยยย (อย่าระทวย) โอกาสเสียตัวมีถึง 99.99%  >_<  เคยอ่านเรื่องป้องกันตัวมาจาก Mthai น่ะค่ะ

อย่าลืมมมมค่า เม้นหน่อยยยยย โหวดด้วยยยยยยยย เราต้องการกำลังจายยยยยยย

ขอบคุณค่ะ  จุ๊บๆ
Meena

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
พงษ์
IP : 221.128.114.133

12 มี.ค. 2549
เวลา 4:13:47 น.
...สู้ๆ..เป็นกำลังใจให้ครับ..

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *