แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

ดวงใจปีศาจ 4 (Demon's precious) (นิยายแนวเซ็กซี่+แฟนตาซีค่ะา)
Meena
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 13:21:54 น.
นับตั้งแต่เธียรธรรมหายตัวไปได้ราวๆ สองสัปดาห์ บ้านของหมอหนุ่ มยังมีผู้คนเข้าออก แต่หาได้เป็นผู้ป่วยไข้ที่ต้องการให้หมอหนุ ่มรักษาไม่ หากเป็นผู้คนที่ห่วงใยกับการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอ ยของเขาแวะมาเยี่ยมเยียนครอบครัวที่ตระหนกของหมอหนุ่มนั่นเอง

ผู้คนที่แวะเวียนมามีผู้คนหลายระดับ ไม่ว่ายากจน หรือร่ำรวย ส่วนมากเป็นบุคคลที่หมอหนุ่มให้การรักษาทั้งนั้น อีกส่วนเป็นเพื่อนบ้านใกล้เคียง ดาวจรัสมาอยู่เป็นเพื่อนคอยปรนนิบัติและเป็นกำลังใจให้สองแม่ลูกทุกวัน ลูกสาวข้าหลวงใหญ่แสนจะเป็นห่วงชายหนุ่มได้ขอร้องให้บิดาช่วยระดมไพร่พลตามหาผู้สาปสูญอีกแรง ซึ่งท่านข้าหลวงลีก็ตกลงช่วยเต็มที่

นางต้องหลิวเป็นสตรีที่มีจิตใจเข้มแข็ง ในชีวิตของหญิงวัยกลายคนผู้นี้ ผ่านความทุกข์ตรมมามากมาย หากนางต้องกันฟันทนต่อสู้เพื่อบุตรของนาง

…แต่ในเวลานี้สตรีผู้เข้มแข็งในสายตาใครๆ กำลังจะแตกสลาย...

ภายนอก... นางสามารถพบปะผู้คน ดำเนินชีวิตตามปรกติ แต่หากประกายตาของนางหม่นหมอง ร่างกายผ่ายผอมซูบซีด จิตใจไร้ชีวิต เหมือนหุ่นกระบอกแค่ตัวหนึ่ง ทุกคืนนางเปิดประตู และนั่งอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ของบ้านที่สามารถเห็นประตูทางเข้าบ้านได้ รอบุตรชายให้กลับมาถึงดึกดื่นค่อนคืน พลางอธิฐานต่อเหล่าทวยเทพให้บุตรชายกลับมาอย่างปลอดภัย จนเผลอหลับไป... สุดท้ายต้องสะดุ้งตื่นกลางดึกเพราะฝันร้ายต่างๆ นาๆ

นางซูบผอม...ไร้ชีวิต... ราวกับเป็นร่างไร้วิญญาณ

ส่วนเหมยน้อยเองก็ร้องหาพี่ชายทุกวัน น้องน้อยสงสัยเหลือเกินว่าพี่ชายไปไหน ทำไมไม่กลับบ้าน เมื่อนางถามถึง ทุกๆ คนได้แต่อึกอัก ตอบเลี่ยงไปว่าเธียรธรรมไปทำงานต่างเมือง ด้วยความที่ไม่ต้องการให้เด็กน้อยตกใจ

ด้วยความไร้เดียงสา เหมยน้อยเชื่อทุกคำพูด และเฝ้ารอให้พี่ชายกลับมาหา...

ทุกคืนลูกสาวตัวน้อยจะนั่งรอบุคคลที่คิดถึงกับมารดา จนนางต้องหลิวต้องบอกให้ไปนอนเมื่อเห็นว่าลูกสาวนั่งสัปหงก ใกล้นอนพับไปอยู่รอมร่อ

ก่อนนอนจิตใจของน้องน้อยมักพึมพำ บอกคำไปถึงพี่ชายเสมอว่า พี่ชายใหญ่กลับมาเร็วๆ นะ ก่อนที่ดวงตากลมใสจะปรือปิดเข้าสู่ห้วงนิทรา



ดวงใจปีศาจ(Demon's Precious)
บทที่ 4  สหายเก่าที่กลับมาอีกครั้ง
By Meena



ไม่กี่วันต่อมาเธียรธรรมก็สามารถเดินทางกลับบ้านโดยมีเปลวบุปผาไปด้วย ทั้งสองออกเดินทางตั้งแต่รุ่งสาง เพราะถึงระยะทางไม่ไกลมาก แต่ชายหนุ่มยังไม่สามารถเดินเหินได้รวดเร็วนัก จึงคาดการณ์ว่าพวกเขาอาจจะต้องใช้เวลาในการเดินทางมากกว่าปรกติ

เช้าวันนี้เหมาะกับการเดินทางเป็นอย่างยิ่ง ท้องฟ้าเป็นสีฟ้ากระจ่างใส ไร้เมฆ แสงอรุณรุ่งอบอุ่น เสียงนกร้องเป็นท่วงทำนอง เป็นดนตรีแห่งธรรมชาติ อากาศเย็นสบาย พืชไพรสีเขียวชอุ่มชุ่มชื่นด้วยหยาดน้ำค้างยามเช้า

ตอนออกไปจากกระท่อม เธียรธรรมหันไปมองเรือนเล็กที่เขาใช้พักอยู่หลายวันอีกที ถึงแม้จะแสนพะวงหาครอบครัว หากแต่ชั่วแว่บหนึ่งของการต้องออกจากสถานที่นี้เขารู้สึกใจหายวูบ ...

“มีอะไรหรือ*”

หมอหนุ่มหันไปหาเจ้าของเสียงใส หน้าแดงนิดหนึ่งเมื่อสตรีเจ้าของกระท่อมมองมา “ไม่-ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ”

เปลวบุปผาเอียงคอสงสัยกับท่าทีแปลกๆ ของมนุษย์หนุ่ม ก่อนพยักหน้ารับ ไม่ซักไซ้อะไรต่อ



สองหนุ่มสาวออกเดินทางโดยมีเปลวบุปผานำทางไปจนถึงถนนบริเวณใกล้หน้าผาที่เธียรธรรมเคยพลัดตก ซึ่งเป็นระยะทางไกลพอควรเมื่อเดินจากกระท่อม พอหาจุดตั้งต้นได้ชายหนุ่มจึงเป็นฝ่ายนำทาง

ระหว่างทางทั้งสองจำเป็นต้องหยุดพักเป็นช่วงๆ เพราะอาการบาดเจ็บของหมอหนุ่มยังมีอยู่ (และอีกเหตุผลคือเธียรธรรมอดไม่ได้ที่จะเก็บสมุนไพร)

“เจ้าเรียนเรื่องการแพทย์จากไหน*” ปีศาจสาวอดไม่ได้ที่จะถาม เมื่อเห็นเขาช่างคล่องแคล่วในการคัดสรรพืชที่มีสรรพคุณทางยาขณะที่พวกนางกำลังพักระหว่างทาง

เธียรธรรมยิ้มเขินๆ เมื่อรู้ว่าตนเองเผลอสนใจสมุนไพรอย่างลืมตัว “ข้าอ่านจากหนังสือที่ท่านพ่อทิ้งไว้ให้น่ะ”

“ท่านพ่อของท่าน*” เปลวบุปผาฉุกคิดขึ้น ได้ฟังเรื่องของครอบครัวของเธียรธรรมมามาก แต่เขาไม่เคยพูดถึงบิดาของเขาเลย

ชายหนุ่มพยักหน้า หันความสนใจไปยังสมุนไพรอีกชนิดหนึ่ง “ท่านพ่อเสียไปเกือบยี่สิบปีก่อน ตั้งแต่ข้ายังเด็กนัก สมบัติชิ้นเดียวที่ท่านทิ้งไว้ให้คือตำราแพทย์มากมาย”

เปลวบุปผาพยักหน้า ไม่ขัดบทสนทนา

“ท่านแม่สอนให้ข้ารู้หนังสือ จึงทำให้ข้าสามารถศึกษาตำราที่ท่านพ่อทิ้งไว้ให้ ท่านแม่พูดเสมอว่า 'วิชาการแพทย์คือวิชาที่เอาไว้ช่วยเหลือผู้คน' ”

“พ่อกับแม่ของเจ้าต้องเป็นคนดีมาก”

หมอหนุ่มหยุดมือจากพืชไพรราวกับคำพูดนางทำให้เขาสะดุด “ท่านแม่พร่ำสอนเสมอให้ข้ากับเหมยน้อยเป็นคนดี ส่วนท่านพ่อ...” เขาไม่รู้จะพูดอะไรเกี่ยวกับบิดาตนเอง ความทรงจำอันเลวร้ายคอยหลอกหลอนเขาเสมอ ถึงตัวเขาเองเป็นบุตร แต่เขาไม่สามารถบอกกับใครได้เลยว่าบิดาผู้ล่วงลับ ‘เป็นคนดี’

เปลวบุปผาเห็นริมฝีป

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ความคิดเห็นที่ 1
พงษ์
IP : 221.128.114.133

12 มี.ค. 2549
เวลา 4:17:47 น.
'.......

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *