แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

ตะวันลา***ที่วาวี #*
ธาตุดิน
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 11:38:12 น.
“ขออนุญาตครับท่าน”ชายหนุ่มพูดพลางหันมาพยักหน้าให้ทุกคนตามเขา เข้าไป
ในห้องซึ่งมีเพียงบุรุษสองคนนั่งคุยกันอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว สภาพภายในห้องจัดเป็นแบบห้องประชุมโต๊ะกลม ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ เขามีผมสีดอกเลากับประกายตาแจ่มใสบนใบหน้าขาว*กลมและแก้มอูมที่มีสีชมพูเปล่งปลั่งราวกับแก้วของอิสตรี  ซึ่งอโณทัยเดาเอาว่าต้องเป็นนายอำเภอแน่นอน  ส่วนชายคนที่นั่งถัดมา ข้าง ๆ กับร้อยแก้ว อโณทัยไม่อยากจะเดาเลยว่าเขาเป็น ผอ*  เพราะดูแล้วอายุเขาน่าจะไล่เลี่ยกับร้อยแก้ว เพียงแต่เขารูปร่างเพรียวบางกว่าและสีผมที่ออกจะมีสีขาวแซมอยู่บ้างเท่านั่น แต่ทว่าหน้าตาคมคายไม่แพ้ร้อยแก้วเลยทีเดียว  ประกายตาสีเข้มนั้นก็ดูยิ้มอย่างอบอุ่นอยู่ตลอดเวลา
 “เอ้า***เชิญ ๆ ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรกันมากมายนัก มากันเหนื่อย ๆ นั่งกันก่อนก็แล้วกัน” บุรุษซึ่งมีผมสีดอกเลาแซมพูดยิ้ม ๆ พร้อมกับบอกให้ทุกคนนั่งในที่ซึ่งเตรียมไว้ให้ล่วงหน้าแล้ว
 “นี่ท่านนายอำเภอยุทธภูมิ ศิลป์หฤศักดิ์ และนี่ก็ท่านผู้อำนวยการถมปัด ป้องทองไทยครับ”
ร้อยแก้วเป็นผู้แนะนำ ทุกคนทำความเคารพบุรุษทั้งสอง
 “สวัสดีค่ะ ดิฉันอโณทัย พิชัยฤทธิรงค์ค่ะ ที่จะมารายงานตัว ส่วนนี่เพื่อนค่ะ ตามมาส่งด้วย” อโณทัยแนะนำตัวเองและเพื่อนๆ แทนร้อยแก้ว
 “เอ้อ***ดี ๆ ฉะฉานดี ยังเด็กอยู่เลยนะเรา ตอนแรกได้ยินชื่อที่ ผอ*ถม เขาว่ายังนึกว่าเป็นผู้ชายอยู่เลย” นายอำเภอพูดสัพยอก ทุกคนพากันยิ้ม ๆ ไม่พูดอะไร
 “ก็ตอนนี้คงต้องให้ร้อยแก้วเป็นพี่เลี้ยงไปก่อนครับท่าน เพราะน้องเขายังใหม่อยู่” ถมปัดพูดเป็นภาษาเหนือกับนายอำเภอ
 “ดี***ดี***ตอนนี้บุคลากรของเรามีน้อย*** ดีได้คนเก่งมาอีกแรงจะได้ช่วยชาวบ้านเขาให้อยู่ดีกินดีกันเหนาะ” นายอำเภอพูดยิ้มๆ
“ครับท่าน”
“ก็ก่อนหน้าที่จะมาถึงนี่ก็ ผอ* เขาก็รายงานให้ทราบประวัติบ้างแล้วล่ะ แล้วเป็นไง โรงแรมที่เขาจัดไว้ให้นอนหลับสบายดีไหมล่ะ”
“ดีค่ะท่าน” อโณทัยตอบ
“แล้วมาเห็นที่นี่แล้ว ชอบไหม เคยมาเที่ยวเชียงรายกันรึยัง” ประโยคท้ายนายอำเภอถามทุกคน
“เพิ่งมาเป็นครั้งแรกค่ะ” อโณทัยตอบ
“ที่นี่สวยมากค่ะ” อรนัฐตอบ
“ข้างบนน่ะ สวยกว่านี้อีกนะ มีดอกไม้เมืองหนาวเยอะ สาว ๆ ล่ะคงชอบ เขาว่า
ผู้หญิงสวยคู่กับดอกไม้งาม” นายอำเภอพูดสัพยอกกับบรรดาสาว ๆ อย่างเป็นกันเอง ทุกคนหัวเราะ ทำให้อโณทัยรู้สึกผ่อนคลายกับบรรยากาศมากทีเดียว ร้อยแก้วที่นั่งอยู่ตรงข้ามลอบมองดูอโณทัยบ้างเล็กน้อย สีหน้าของเขายังเรียบเฉยอยู่เช่นเดิมผิดกับลุงผิงที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของเขา แกนั่งยิ้มแฉ่งอยู่ตลอดเวลา
“ยังไงก็ฝากร้อยแก้วดูแลน้องเขาด้วยนะ” นายอำเภอหันมาบอกกับร้อยแก้วที่นั่ง
ข้าง ๆ เขาก้มหัวรับแทนคำพูด
“คนนี้เขาแน่นประสบการณ์ มีอะไรล้วงให้หมด แต่ไม่ต้องล้วงลึกก็ได้” นายอำเภอหันมาบอกกับอโณทัยอย่างติดตลก
 “ค่ะท่าน” อโณทัยตอบยิ้ม
 “ว่าแต่อย่าร้องไห้กลับบ้านเสียก่อนล่ะ หนก่อนนะอยู่ได้ไม่ถึงอาทิตย์มังร้องกลับบ้าน ผู้ชายด้วยนะ” นายอำเภอเล่าให้ฟังพลางหันมามองกลุ่มของอโณทัยที่นั่งฟังกันเงียบ
 “สองอาทิตย์ครับท่าน” ถมปัดบอกยิ้ม ๆ
 “เออนั่นล่ะ ผมก็กะว่าจะได้เรี่ยวแรงเพิ่ม ไม่รู้ว่าร้อยแก้วอัดงานเขาแรงไปหรือเปล่า” ท่อนท้ายนายอำเภอหันมาหยอกร้อยแก้ว
“เอ้อ***แล้วอย่าไปหลงคำพูดร้อยแก้วเขามากนะไอ้หนูนา หมอนี่เขานุ่มลึก เล่นเอาสาวชาวเขาตามยั้นบ้านมาแล้ว” นายอำเภอพูดพลางหัวเราะเสียงดัง มีเพียงกลุ่มของอโณทัยที่นั่งอมยิ้ม ๆ กุลลดาปรายตามองร้อยแก้วที่ยังคงนั่งนิ่งเก๊กยิ้มที่มุมปากพลางนึกในใจให้เขาพูดอะไรออกมาบ้าง
“นี่ท่านเจอท่านปลัดหรือยังครับ” ร้อยแก้วเปลี่ยนเรื่องถามนายอำเภอ
“ผมเจอแล้ว ก็พอดีออกมาเจอ ผอ*ถม บอกว่าวันนี้ไอ้หนูนี่เขาจะมาก็เลยอยู่เจอซะเลย ก็กว่าผมจะกลับก็อาทิตย์หน้า” นายอำเภอตอบ พลางยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นดู
“ไป***ๆ เดี๋ยวเด็กเขาจะเบื่อเสียก่อน***หาว่าแก่แล้วยังพูดมากอีก ถมจะต้องไปประชุมอีกเหนาะ” ประโยคท้ายนายอำเภอหันไปที่ถมปัด
“ครับท่าน เดี๋ยวให้ร้อยแก้วพาน้องเขาไปพิมพ์ลายนิ้วมือที่สถานีตำรวจเลย จะได้เรียบร้อยทีเดียว” ถมปัดบอก
“อือ***ฝากบอกวงกตเขาด้วยละกันว่าผมลงไปกรุงเทพฯ”
“ครับท่าน” ร้อยแก้วรับคำ
“แล้วเดี๋ยวค่อยเจอกันนะไอ้หนู” นายอำเภอหันมาบอกกับอโณทัย ทุกคนไหว้ลานายอำเภอ ในขณะที่ทุกคนเดินออกจากห้อง ร้อยแก้วเดินลงไปส่งนายอำเภอกับถมปัดที่รถสักพักเขาจึงเดินกลับมาที่กลุ่มของอโณทัยซึ่งยืนรอกันอยู่ที่รถ เขาพยักหน้าให้ทุกคนขึ้นรถ
“เกือบเที่ยงแล้ว หิวกันรึยัง” เขาถาม พลางมองในกระจก
“เรื่อย ๆ ค่ะ” อโณทัยตอบแทนเพื่อน ๆ
“ไปกินข้าวกันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวจะเป็นลมกันหมด” ร้อยแก้วพูดติดตลก
 “กินอาหารพื้นเมืองเป็นไหม คุณกุล” เขาถามพร้อมกับมองกุลลดาในกระจก
 “ได้ค่ะ แต่แบบไม่เผ็ดมากนะคะ” กุลลดาตอบ
 “กุลเขากินเผ็ดไม่ได้ค่ะคุณร้อยแก้ว*** คุณหนู***” ประโยคท้ายอรนัฐกระเซ้าพร้อมกับเบียดตัวไปแหย่กุลลดา
 “ตายล่ะ****อาหารเย็นนี้แม่ครัวเขาเตรียมเผ็ดไว้ทั้งนั้นเลย ทำไงเนี่ย” ร้อยแก้วทำเสียงขู่กุลลดาที่นั่งเงียบอยู่ข้างหลังเขา

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *