แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

ตะวันลา***ที่วาวี &*b*p;(สาม)
ธาตุดิน
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 11:36:52 น.
“กุลกินน้ำเปล่าก็ได้พี่ถ้าจะกรุณา” กุลลดาตอบงอน ๆ แบบรู้ทัน เพื่อน ๆ พากันหัวเราะในอาการของกุลลดาที่ถูกร้อยแก้วแกล้ง
 “ล้อเล่นน่ะครับ ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าวันนี้เขาจะทำอะไรต้อนรับ”
 “พวกเราไม่ค่อยเลือกกันหรอกค่ะพี่ อะไรก็ได้ยกเว้นพวกห่วงสวย****” อรนัฐพูดพลางปลายตามองกุลลดาที่ตอนนี้โดนเพื่อน ๆ เผาอีกแล้ว ร้อยแก้วยิ้มพลางเลี้ยวรถเข้าจอดแอบข้างทาง
 “ถึงแล้วหรือคะ” อโณทัยถาม
 “ครับ” เขาตอบ ทุกคนมองดูร้านอาหารที่สร้างเป็นเพิงเล็ก ๆ หลายร้าน แต่ละร้านตั้งห่างกันไม่มาก ทุกร้านมุงหลังคาด้วยตับจาก ด้านข้างเปิดโล่ง ข้างทางมีรถจอดอยู่ประมาณ ** กว่าคันเห็นจะได้ หลังจากที่ร้อยแก้วพาทุกคนทานอาหารกลางวันเสร็จ เขาก็ขับรถพาสาวขึ้นดอยทันที
 “คงต้องรีบกันหน่อยนะครับ ประเดี๋ยวมืดค่ำจะลำบาก คนข้างบนจะเป็นห่วง”
 “ไม่เป็นไรค่ะ ตามใจคุณร้อยแก้วละกัน”
 “แหม****พูดอะไรก็ว่าง่ายไปหมด”
 “เป็นธรรมดาค่ะ ต้องเชื่อถือเจ้าถิ่นไว้ก่อน เดี่ยวเขาไม่ให้อยู่ล่ะแย่เลย ใช่ไหมพวกเรา” อโณทัยหาเพื่อน
 “แม่นแล้วล่ะ****ว่าอะไรก็ต้องว่าตามกัน” กุลลดาเปรยตามเพื่อน
 “ต้อนรับอยู่ทุกเมื่ออยากเห็นหน้ากันอยู่บ่อยๆ ไป” ร้อยแก้วทำตาหวานใส่กุลลดาในกระจก ทำเอาสาวอมยิ้มแก้มตุ่ย
 “เอาล่ะสาว ๆ หาที่ยึดกันไว้แน่น ๆ นะ”
 “อุ้ย***อะไรน่ะ”
 เบื้องหน้าที่ทุกคนเห็นมันเป็นลำธารกว้างประมาณ เกือบ ** เมตรเห็นจะได้ ด้านขวามีฝายที่กั้นน้ำเป็นชั้นปูนให้น้ำไหลลงมาเป็นน้ำตก ด้านซ้ายเป็นคูน้ำธรรมชาติมีแก่งหินน้อยใหญ่ให้น้ำได้ไหลเซาะไปเรื่อย  ร้อยแก้วจอดรถกลางลำน้ำที่กำลังไหลเชี่ยวเพื่อให้สาว ๆ ได้ชมทัศนียภาพสองข้างลำน้ำ ที่บนฝายซึ่งเป็นลานน้ำกว้างมีเด็กรุ่นหนุ่มหน้าตาละไมกำลังเล่นน้ำกันอยู่ * -* คน ทุกคนหันมามองรถที่กำลังจะวิ่งตัดผ่านลำน้ำแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก  คงหันไปวิ่งเล่นกันอยู่ตามเดิม ร้อยแก้วค่อย ๆ เลื่อนรถออกไปอย่างช้า ๆ เพื่อให้สาว ๆ  ได้เก็บทัศนียภาพได้มากที่สุด
 “สวยจังเลย ครั้งแรกในชีวิตที่นั่งรถผ่านลำธารแบบนี้ เคยเห็นแต่ในสารคดี สวยมาก ๆ”
“นั่นซิ***นึกว่าจะมีแต่ในหนังซะอีก”
 “อิจฉาไอ้โนจังเลยอ่ะ”
 “บ้า***แกก็****เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ”
 “ก็แกได้อยู่ที่สวย ๆ แบบนี้น่ะซิ อิจฉา ๆ”
 “ก็ลาออกจากบริษัทมาอยู่กับฉันเป็นไง”
 “อื่ม***เป็นความคิดที่ดี”
 แสงแดดในยามบ่ายเริ่มทำให้ทุกคนหนังท้องตึงหนังตาหย่อนลงทุกที รถจี๊ปคันเก่าแล่นลัดเลาะผ่านเขาลูกแล้วลูกเล่า ข้ามห้วยข้ามลำน้ำ ทำเอาคนในรถที่ทำท่าว่าจะหลับ ก็นั่งสัปหงกกันแทน ร้อยแก้วชำเรืองมองอโณทัย
 “หลับก็ได้นะครับ” เขาหันมาพูดเบา ๆ กับอโณทัย
 “ไม่เป็นไรค่ะ”
 “อากาศร้อนกระทบเย็นมันจะทำให้เพลียง่ายยิ่งขึ้นเขาลงเขาด้วย ถ้าไม่ชินจะรู้สึกเหมือนไม่สบาย”
 “คงจะใช่ค่ะ เหมือนลมออกหูอู้ ๆ ยังไงก็ไม่รู้”
 “ลองเปิดล็อคหน้าดูสิครับ มีลูกอมอยู่หรือเปล่า ผมเห็นลุงผิงแกซื้อติดรถไว้อยู่ เผื่อจะช่วยได้******มีไหม” เขาหันไปมอง
 “มีค่ะมี****แต่โนไม่ค่อยชอบลูกอมสักเท่าไหร่”
 “หน่อยเดียวไม่ทำให้ฟันผุหลอกครับ”
 “ไม่แน่นะ****ตอนเด็ก ๆ โดนไปหาหมอฟันเข็ดเลยค่ะ”
“เป็นธรรมดา ผมก็เคยปวดฟันเดินรอบบ้านเลย ย่าผมต้องหาเกลือมาให้อมประทังปวด หายแล้วก็ไม่วายเอาใหม่อีก” เขาพูดแล้วก็หันมาอมยิ้มกับอโณทัย
“เอ๊ะ นั่นเขากำลังทำอะไรกันคะ”
“อ้อ รถคุณทิพย์คงมีปัญหา ไม่เป็นไรหรอกครับ ชาวบ้านเขาช่วยกันได้”
“เราไม่ลงไปดูหน่อยหรือคะ”
“เกะกะเขาเปล่า ๆ  ครับ”  
ร้อยแก้วจอดรถตรงทางแยกบีบแตร  ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดกางเกงยีนส์สีดำเก่า ๆ กับเสื้อยีดสีเทา พลางใบหน้าด้วยหมวกแก๊ปสีดำหันมาโบกมือให้ร้อยแก้ว เป็นทำนองว่าเหตุการณ์ไม่หนักหนาอะไรมาก
 “คุณทิพย์แกเป็นลูกชายคนกลางของพ่อเลี้ยงทะนง เอาไว้ว่าง ๆ ผมจะพาขึ้นไปคารวะแก” ร้อยแก้วบอก ขณะเลี้ยวรถแยกมาอีกทางหนึ่ง
 “อยู่บนดอยหรือคะ”
 “ครับ พ่อเลี้ยงแกทำไร่ชา หน้าหนาวเขาจะมีงานจิบน้ำชาทุกปีก็ประมาณกลาเดือนธันวา ก่อนปีใหม่เล็กน้อย”
 “หรือคะ”
 “ข้างบน เขาก็จะเชิญเราทุกปีนะ จัดแบบเรียบ ๆ แต่น่ารักครับ มีการแสดงของเด็กชาวเขา ดนตรีพื้นเมือง อาหารพื้นเมือง ทำกันสด ๆ เลย ถ้าเห็นนะจะไม่กล้ากินเลยก็ได้ หมูหันวัวหัน ที่นี่เขาจะทำอร่อยมาก จะไม่เหมือนกับหมูหันทางใต้นะครับ”
 “ไม่ค่อยกล้ากินสักเท่าไหร่น่ะค่ะ เห็นเป็นตัว ๆ แล้ว ไม่เอาดีกว่า ยิ่งลูกหมูยิ่งน่าสงสารใหญ่”
 “เคยได้ยินประวัติหมูหันไหมครับ”
“ไม่ค่ะ” อโณทัยหันมาทำหน้าสงสัย
“สมัยเด็กคุณย่าเล่าให้ผมฟังว่ามีชายยากจนคนหนึ่งอาศัยอยู่กับลูกชายเล็ก ๆ ประมาณ *-* ขวบ ที่บ้านของเขาเลี้ยงหมูแม่ลูกอ่อนด้วย แล้ววันหนึ่งบ้านเกิดโดนไฟไหม้ ทุกอย่างถูกเผาจนหมด โชคดีที่แม่หมูพาลูกของมันออกมาวิ่งเล่นนอกบ้าน แต่ก็มีลูกหมูจอมซนตัวหนึ่งที่ถูก ไฟครอกตาย” ร้อยแก้วหยุดนิดหนึ่งหันมามองอโณทัย

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *