แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

ตะวันลา...ที่วาวี(ห้า)
ธาตุดิน
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 11:33:41 น.
ตอนที่สอง..........
 รถวิ่งเลียบตามทางลูกรังสีส้ม สองข้างทางเป็นต้นไม้ดอกสีส้ม สีเหลือง สีแดง สลับแซมกันอยู่เป็นช่อๆ ตัดกับสีเขียวสดของใบ  ร้อยแก้วผ่อนความเร็วของรถลงเขาปลดเหลือเกียร์ต่ำเพราะทางลาดชันมาก รถจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าที่ทำการศูนย์ฯ  
“ถึงแล้วครับ เดี๋ยวเราทานอาหารเย็นกันก่อนแล้วค่อยเข้าที่พักละกัน”
“โอ้ย...สวยจังเลยค่ะ”
“ชอบมากรึไงยะยายกุลลดา” นรีรัศม์ทำเสียงล้อเพื่อน
“สวย ๆ แล้วก็อากาศดี ๆ อย่างนี้นะฉันว่ามันน่าจะทำให้โนมันลืมอีนังตุ้งได้นาแกว่าไหม” กุลดากระซิบ
“บ้าของมันไม่ได้ลืมกันง่าย ๆ แกก็พูดไป”
“ไม่เชื่อก็คอย....ไม่ใช่สถานที่อย่างเดียวนะ..คนด้วยแกดูซิ” ทั้งคู่หันไปมองร้อยแก้วกับอโณทัยที่เดินเคียงกันไป
“แต่แกว่าไหมมันดูเงียบ ๆ ยังไงก็ไม่รู้”
“นี่....ป่านนี้แล้ว จะให้เขาอยู่รอรับเจ้าหญิงอย่างแกเหรอ” กุลลดาว่า
“สองคนนี้ขยันนินทาจริง ๆ เลย” อรนัฐเข้ามาสมทบ
“ฉันรู้ว่าแกจะต้องสนับสนุนความคิดของฉัน” กุลลดาหันมาบอกกับอรนัฐ
“แล้วแกรู้ได้ไงว่าเขาจะชอบคนของเรา”
“ดูสายตาก็รู้แล้วย่ะ”  กุลลดาว่า
“ใช่...กาลเวลามันก็ช่วยยุยงส่งเสริมด้วย” นรีรัศม์ทำหน้าตาล้อเลียนเข้ากับเสียงเข้มๆอโณทัย หันมาทำหน้าตาดุใส่กลุ่มเพื่อนที่เดินตามเข้ามา ซึ่งเธอรู้ตัวดีว่ากำลังถูกโจมตีจากบรรดาพวกนี้อย่างเละแน่ทีเดียว
“จะรับชาหรือกาแฟค่ะเจ้า” เสียงใสที่ถามท่าทางจะเป็นแม่บ้านที่นี่
“ขอน้ำเปล่าดีกว่าค่ะ” อโณทัยตอบ
“เหมือนกันจ่ะ” อรนัฐและเพื่อน ๆ ตอบ
“ขอของว่าด้วยนะคุณเกียว” ร้อยแก้วบอกแล้วเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้าง ๆ อโณทัย
“คุณเกียวเป็นนักการที่นี่ครับอยู่มานานพอ ๆ กับศูนย์เลยทีเดียว เดิมทีเป็นเป็นป้าจาดแม่ของแก อายุมากแล้วเป็นโรคข้อเสื่อมด้วยเดินไกลไม่ค่อยไหวก็เลยให้คุณเกียวทำงานแทนสืบทอดกันมา” ร้อยแก้วเล่าให้ฟัง พอดีคุณเกียวเดินออกมา
“เออ...คุณเกียวนี่ คุณอโณทัยที่จะมาอยู่กับเรา นี่ก็เพื่อน ๆ ของเธอ” ร้อยแก้วแนะนำด้วยสำเนียงทางเหนือ
“สวัสดีค่ะ” อโณทัยยกมือไหว้
“สวัสดีค่ะเจ้า” เกียวรีบยกมือไหว้ตอบทุกคน
“มีอะไรก็บอกก็เตือนโนได้นะคะป้าเกียว” อโณทัยบอกกับเกียวที่ทำท่าทางอ่อนน้อมเสียเหลือเกินดูแล้วอายุอานามก็น่าจะประมาณ 40 กว่า ๆ  เกียวพยักหน้ารับหงึก ๆ
“มีตะโก้อย่างเดียวหรือครับคุณเกียว”
“เจ้า...ตอนนี้ในครัวกำลังทำบัวลอยน้ำขิงอยู่ค่ะเจ้า”
“เดี๋ยวค่ำ ๆ คงจะได้ทาน เชิญครับทุกคน” ร้อยแก้วเลื่อนจานขนมเป็นเชิงเชื้อเชิญโดยเขาหยิบก่อนเป็นคนแรก ขนมยังไม่ทันจะเข้าปากมีชายหน้าตาแป้น ๆ วิ่งหน้าตื่นเข้ามา
“นาย...ไอ้โยอะมันอาละวาดแล้วดันไปเผารถคุณทิพย์ล่ะนาย”
ร้อยแก้ววางขนมแล้วลุกพรวดออกไป แต่ไม่ลืมหันกับมาบอกกับอโณทัยให้นั่งรออยู่ตรงนั้น
เวลาครึ่งชั่วโมงมันเหมือนผ่านไปนานเนิ่นนานเสียเหลือเกิน...............ทั้งสี่สาวนั่งอ่านหนังสือพิมพ์กันเงียบ ๆ เหมือนจะรู้ว่ากำลังมีเรื่องใหญ่สำคัญกว่าการมาของพวกเธอเป็นแน่ แสงตะวันค่อย ๆ โพล้เพล้ลงทุกทียังไม่มีวี่แววของร้อยแก้วที่จะกลับมา

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *