แผนที่เว็บไซต์ Sitemap หน้าแรกWebboard หน้าแรกHomepage   ดูดวง  Webindex thai

ตะวันลา...ที่วาวี(แปด)
ธาตุดิน
IP : 203.188.30.205

28 ธ.ค. 2548
เวลา 11:26:30 น.
ยิ่งมืดอากาศก็ยิ่งเย็นจับขั้วหัวใจ  แต่ดูพวกเจ้าถิ่นเขาจะเฉย ๆ ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนกันหมด ในขณะที่แขกผู้มาเยือนทั้ง 4 ต่า งนั่งเอามือกอดอก  ไม่วายที่ประสงค์และจักรจะคะยั้นคะยอให้กลุ่ มสาว ๆ จิบแอลกอฮอล์ ซึ่งในที่สุดพวกเธอก็ต้องยอม
 “อยู่บ้านป่า อย่ากริ่งเกรงใจ ตามใจเจ้าบ้าน แล้วท่านจะดีเอง” ประสงค์ซึ่งดูจะพูดมากกว่าเพื่อนพูดเปรย ๆ  ใบหน้าเขานั้นแดงเป่งเหมือนลูกตำลึงสุดทีเดียว  ส่วนร้อยแก้วซึ่งมานั่งไม่นานก็ชักจะหน้าแดงไปตาม ๆ กัน  
 “แกเบา ๆ ก็ได้นะโน  คอไม่แข็งเดี๋ยวก็ตายเหนาะ....” อรนัฐหันมากระซิบกับอโณทัย
 “เออ...รู้แล้ว แต่ฉันหนาวมาก” อโณทัย กระซิบตอบ
 “เหมือนกัน....แกดูยัยนรีกับนังกุลซิ  ระรื่นเชียว”  ทั้งคู่หัวเราะกันคิกคัก ๆ  เพื่อนฝั่งตรงข้ามรู้ทันทีว่ากำลังถูกสองคนนี้นินทาก็ทำถลึงตาใส่  ไม่นานนักกุลลดาก็เริ่มหน้าแดงคุยจ้อเก่งกว่าเพื่อน ซึ่งผิดกับอโณทัยที่นั่งมองหน้าเพื่อนยิ้ม ๆ   ร้อยแก้วตักอาหารให้อโณทัย
 “ทานเยอะ ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรงพาเพื่อนทัวร์นะ”  ร้อยแก้วหันมาบอกเบา ๆ
 “ขอบคุณค่ะ”  เธอพูดน้อยอีกเช่นเคย
 “น้อง ๆ  มีแฟนกันรึยังล่ะครับเนี่ย”  ประสงค์ถามทีเล่นทีจริง
 “ยังเลยค่ะ” กุลลดากับนรีรัศม์ ตอบพร้อมกัน
 “แหม...เสียดายจัง...ถ้าผมหัวใจยังว่างน่ะ  ผมว่าจะขอสมัครสักหน่อยเชียว”
 “แม่อีหนูที่บ้านก็เอาให้รอดก่อนเหนาะ พี่สงค์”
 “อึ้ยส์...อยู่ตรงนี้อย่าพูดถึงก๊ะนายร้อยแก้ว  มันเสียวหัวใจ”  ทุกคนพากันหัวเราะกับกิริยาตลก ๆ ของประสงค์   ร้อยแก้วนั้นแอบลอบชำเรืองมองอโณทัยอยู่เนือง ๆ  เขานั่งเอียงคอเอาหลังเอนพิงติดกับพนักเก้าอี้ มือหนึ่งจับแก้วเหล้าหมุนอยู่ไปมา ฟังทรรศนะของแต่ละคน  โดยที่เขาเองก็ถูกกุลลดาและนรีรัศม์ลอบสังเกตกิริยาอยู่เช่นกัน  เมื่อถึงแก่เวลาอันสมควรร้อยกับจักรก็พาทุกคนไปส่งยังที่พัก ส่วนประสงค์นั้นไม่ต้องพูดถึง ได้ที่กว่าทุกคน ร้อยแก้วสั่งให้เด็กนำไปส่งที่บ้านพักของเขา
 “หนาวมากไหม”  ร้อยแก้วถามอโณทัยเบา ๆ พอได้ยินกันสองคน ส่วนเพื่อนเธอเดินเกาะกลุ่มไปกับจักรที่เดินนำห่างออกไปประมาณ 10 เมตร  
 “หนาวค่ะ  ที่นี่หนาวมากจริง” หล่อนพยักหน้าหงึก ๆ ตอบเขาเบา ๆ  เช่นกัน  มือกอดอกอยู่ก็กอดแน่นเข้าไปอีก แล้วก็ห่อปากจู๋
 “นี่เพิ่งจะเริ่มหนาวเท่านั้นนะ  อีกสักระยะมันจะหนาวมากกว่านี้อีก น้ำค้างเป็นน้ำแข็งเชียวล่ะ”
 “โอย...ถ้าขนาดนั้น โนคงจะแข็งตายแน่ ๆ  เลยค่ะ  เป็นคนทนความเย็นนาน ๆ ไม่ค่อยไหวเหมือนชาวบ้านเขาเสียด้วย”  เจ้าตัวพูดเสียงสั่น ๆ  เดินหลังเริ่มงอ หัวไหล่หดห่อเข้าหากัน สองมือนั้นรัดรอบอกแน่นกว่าเดิม ปลายนิ้วที่จิกผ่านร่มผ้าเข้าไปก็ยังไม่ค่อยรู้สึกเจ็บเท่าที่ควร   ร้อยแก้วเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้เขาถอดเสื้อคลุมตัวโคล่งของเขาเอามาดโอบคลุมให้หล่อนแทน
 “อุ้ย...” อโณทัยตกใจหยุดเดินหันมามองหน้าเขา
 “ห่มให้ร่างกายอุ่นไว้ก่อน เดี๋ยวจะไม่สบายนะ”  
 “แต่คุณจะหนาวนะคะ...อย่าเลย”  หล่อนบอกเสียงสูงทำท่าจะปลดเสื้อคืนให้เขาอย่างเกรงใจ  มองใบหน้าอันแดงก่ำจากการร่ำสุราของเขา ซึ่งเขากำลังจ้องเธออยู่เหมือนกัน  หญิงสาวรีบหลบสายตา  เขาก็เหมือนจะรู้สึกตัวรีบกดเสื้อคลุมให้กระชับร่างที่กำลังสั่นเทิ้มพร้อมกับโอบรัดเบา ๆ เหมือนจะถ่ายพลังอันอบอุ่นให้  กลิ่นไอบุรุษเพศผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์  มันฉุนอยู่ที่ปลายจมูกซึ่งบัดนี้มันเย็นเฉียบจะเป็นน้ำแข็งอยู่รอมร่อ  อโณทัยขืนตัวเบี่ยงออกเล็กน้อย แต่กระนั้นเขาก็รู้สึกได้ นึกตำหนิตัวเองอยู่ในใจ อะไรคนเราเพิ่งเจอกันวันแรกก็ทำการอันไม่สมควรเสียแล้ว แล้วเธอจะคิดยังไงเล่านี่  นึกแล้วก็อยากจะต่อยหน้าตัวเองเสียนัก
 “ขอโทษครับ ผมนี่แย่จัง”  เขาพูดพร้อมกับออกเดินนำแก้เขิน
 “คุณจะหนาวนะคะ”  หล่อนย้ำพูดพร้อมกับดึงเสื้อที่เขาห่มให้กระชับให้แน่นขึ้นอีก
 “ไม่เป็นไรหรอก  กินเหล้าเข้าไปหลายแก้วมันทำให้ร้อนอยู่ได้เหมือนกัน” ร้อยแก้วพูดปนหัวเราะกลั้วอยู่ในปาก
 “อากาศที่นี่มันก็เป็นอย่างนี้แหล่ะครับ ต้นไม้เยอะ เวลาอากาศเย็นก็จะเย็นมาก เวลากลางวันก็จะอบอุ่น” เขาเดินเอามือล้วงกระเป๋าทั้งสองข้าง ประมาณ 10 นาที  เขาก็พาเธอมาสมทบกับกลุ่มเพื่อน ๆ ที่จักรพามาถึงก่อนแล้วสักอึดใจ  จักรยื่นกุญแจห้องให้หล่อนพลางว่า
 “ผมสอนวิธีทำน้ำอุ่นให้แล้วนะครับ  อาจจะยุ่งยากหน่อยเพราะที่นี่จะใช้ถังแก๊ส”
 “ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ” หล่อนบอกกับจักรพร้อมกับถอดเสื้อคลุมส่งคืนให้ร้อยแล้ว  แสงไฟจากหน้าบ้านส่องสว่างจนเห็นใบหน้าแดงด้วยฤทธิ์สุราของเขาอย่างถนัดถนี่  เขารับมันมาถือไว้เช่นนั้น
 “นอนให้สบายนะครับ รับประกันความปลอดภัยหายห่วง แล้วก็อย่าลืมห่มผ้ากันนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไม่มีแรงเที่ยว” จักรว่า
 “เช้าผมจะมารับ” ร้อยแก้วบอก
 “ค่ะ...ขอบคุณมากนะคะคุณจักร”  ประโยคหลังหล่อนหันมาบอกกับจักร แล้วก็เดินเข้าไปข้างในบ้าน ซึ่งแบ่งซอยเป็นห้อง ๆ ในห้องจะมีเตียงเหล็กอยู่ 2 เตียง หล่อนเข้าไปชะโงกดูเพื่อน ๆ ที่กำลังจัดเสื้อผ้าเข้าตู้กันอยู่
 “มาพอดี แหม...น่าอิจฉาจังเลย”  กุลลดาเอ่ย
 “ทำไมอีกล่ะ”
 “ไม่ต้องมาทำเป็นไก๋เลย...ไก๋เลย” กุลลดาเย้าต่อ
 “ไอบ้า...พวกแกนี่คิดอะไรกันก็ไม่รุ” อโณทัยทำเสียงฉุนเพื่อน
 “นี่...อะโน.... แกเข้าไปดูห้องน้ำเสียก่อนไป”
 “ทำไมเหรอ” เจ้าตัวทำหน้าสงสัย
 “อยู่คนเดียวตายแน่ ๆ แกอะโน” อรนัฐว่าพลางพาอโณทัยไปดูห้องน้ำที่อยู่ห้องถัดไป ดูแล้วมันก็เป็นเครื่องทำน้ำอุ่นธรรมดา แต่ว่าสายที่ต่อลงมานั่นมันเป็นสายสงแก๊สยาวลงมาเชื่อมติดอยู่กับถังใบใหญ่
 “เอ้ย ๆ อะไรวะเนี่ย” อโณทัยร้องออกมา  เสียงแก๊สที่ดังฟู่ เพราะเพื่อนเปิดเอาไว้ให้ มันทำให้อโณทัยหน้าถอดสีออกมาทีเดียว
 “เออ...เมื่อกี้ที่คุณจักรบอกฉันก็ยังไม่ได้คิดอะไร โอย....แล้วฉันจะทำยังไงวะเนี่ย” เจ้าหล่อนสบถหยาบเบา ๆ  เดินหน้ามุ่ยตามอรนัฐออกมาอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าใดนัก
 “แกไปอาบก่อนแล้วกัน”
 “ไม่เอา ฉันกลัว” อโณทัยว่าอย่างขลาด ๆ
 “อย่าบ้านักเลยน่า พวกฉันก็อยู่ทั้งคน แกจะกลัวแป๊ะอะไร” กุลลดาว่า  และกว่าทุกอย่างจะผ่านไปเรียบร้อย  ก็เล่นเอาอโณทัยหายหนาวไปพักใหญ่  ทั้งสามสาวพากันซุกตัวนอนอยู่ภายใต้ผ้าห่มอย่างรวดเร็ว  โดยไม่ได้คำนึงว่าอโณทัยจะยังคิดอะไรอยู่  ไม่นานนักโสตประสาทของเจ้าหล่อนก็ว่างเปล่าไร้ความรู้สึกที่จะนึกคิดอะไรได้อีก

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 
ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 999 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 500 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *