เสือพบสิงห์
พัฒนศักดิ์ ทรัพย์ทวี
IP : 202.28.47.11

12 ก.ย. 2550
เวลา 10:16:23 น.
เสือและสิงห์ ถูกจับกินตายเกลื่อน คนกับสัตว์ต่อสู้กันดุเดือด  เด็ดหัวแล้วจับกิน ทิ้งซากให้เห็นกลางเมืองเชียงใหม่ ไม่นานมานี้ ข้าพเจ้าได้มีโอกาสไปสัมมนาที่จังหวัดเชียงใหม่ ไอ้ที่ว่าเสือสิงห์ตายเกลื่อนถูกคนจับกินนั้น ก็ไม่ใช่เหตุระทึกขวัญอะไร อันที่จริงเพราะข้าพเจ้าเมา เลยพูดไปเรื่อยเปื่อยอย่างนั้น ที่จริงแล้วเป็นเบียร์สิงห์ กับเบียร์ลีโอ ที่เราต่างกระดกกันตั้งแต่เชียงราย           ยันเชียงใหม่
เสียงเปิดขวด เปิดกระป๋อง ดัง ฟู้....ฟิ๊ด...จากเพื่อนร่วมทางเป็นระยะ เหมือนเกิดการแข่งขัน ทำให้เกิดอาการหน้าแดงก่ำไปตลอดทาง เห็นใจก็แต่คนขับรถของเรา ที่ต้องคอยจอดรถให้บรรดานักฆ่าเสือทั้งหลายลงไปเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องกันวุ่นวายตลอดทาง ข้าพเจ้าจึงแกล้งชวนให้เขาดื่มบ้าง “สักกระป๋องไหมพี่”  “หากพี่คนขับง่วงก็หลับสักงีบก็ได้ ถึงเชียงใหม่เมื่อไหร่ เดี๋ยวข้าพเจ้าปลุกให้เอง”
ด้วยพยามสรรหาเรื่องมาคุย เพราะบรรดาสมาชิกทั้งหลายบนรถต่างหลับใหลด้วยความเย็นของแอร์บนรถและฤทธิ์สุราหลายลัง กลิ่นละมุดนี้คลุ้งไปทั้งคัน  ก็กลัวเหมือนกันว่าคนขับรถจะแอบหลับไปจริงๆ…
เมื่อเดินทางใกล้ถึงเชียงใหม่ เสียงก๊าซที่ดันออกจากกระป๋องจึงดังขึ้นอีก ฟุต..ฟิต..เรียกน้ำลายสอให้ได้แตกฟองเหมือนเคย
รถจอดหน้าที่พัก สิ่งแรกที่ต้องขนลงก็หาใช่เป็นสัมภาระ หากแต่เป็นขวดและกระป๋องเบียร์กว่าครึ่งร้อย ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา เห็นเราต่างอมยิ้ม หัวเราะคิกคัก ไม่รู้ว่าตลก หรือว่าสมเพชรึอย่างไรบอกไม่ถูก  แต่ข้าพเจ้ารู้สึกยังโชคดีอยู่ที่มีคนขับรถมาด้วย ให้เขาขับอย่างเดียว เราก็ปลอดภัย ส่วนไอ้ที่อยากดื่ม อยากเมา ก็เมากันไปให้เต็มที่ไปเลย..
หลังจากร่วมรับประทานอาหารเที่ยง หนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน เหมือนแกล้งกันจัดโปรแกรมให้เราเข้าสัมมนาตอนบ่ายสอง วิทยากรเข้ามาบรรยายตามเวลา แอร์ก็เย็น...ง่วงก็ง่วง...เมาก็เมา  วิทยากรก็บรรยายไปเกือบสามชั่วโมง  
ข้าพเจ้าก็พึ่งสร่างเมาตอนวิทยากรท่านเล่าว่า ท่านมีหน้าที่ดูแลเรื่องวินัยนักศึกษา ต้องอุทิศเวลาส่วนตัวเกือบทั้งหมดให้งาน เวลาเกิดปัญหาจึงต้องพร้อมตลอด บางทีเด็กไปตีกัน                        ตอนเที่ยงคืน ขึ้นโรงพักโทรมาหา เราก็ต้องไป  โทรศัพท์นี้นะต้องเปิดทิ้งไว้ตลอดทั้งวันทั้งคืน                    บางครั้งท่านอธิการโทรมาตั้งแต่เช้า ก็ต้องลุกจากเตียงมาตอบคำถาม อยากไปเต้นเอวรูปิดใจจะขาดก็ยังไม่เคยได้ไป
ท่านเล่าเรื่องการทุ่มเททำงานหลายครั้งท่านผู้ใหญ่มีปัญหาอะไรก็เรียกใช้แต่เราตลอด เมื่อก่อนเคยคิดว่า “อะไร ..อะไร ก็ตู” คนอื่นมีตั้งเยอะไม่รู้จักใช้  ท่านวิทยากรแนะนำว่า ไม่ควรคิดเช่นนั้น หากท่านถูกเรียกใช้งานบ่อย ๆ นั่นแสดงว่า ผู้ใหญ่มองเห็นความสามารถของท่าน และไว้ใจให้จัดการกับสิ่งที่มอบหมายได้ แสดงว่าท่านได้รับความไว้วางใจแล้ว  
ดังนั้นอะไรที่ไม่เคยทำหรือมอบหมายให้ทำ ท่านต้องอดทนและพยายามที่จะต้องใช้ความสามารถจัดการทำมันให้สำเร็จจนได้
บางครั้งงานอาจทำให้เราหงุดหงิด หรือเกิดอารมณ์เสีย ดังนั้นท่านทั้งหลายจึงต้องใช้ความอดทน อันนี้ต้องฝึกฝน
อย่างเช่นมีอยู่ครั้งหนึ่ง ส่งรายงานเกี่ยวกับการเสียชีวิตของนักศึกษา รายงานแจ้งไปว่า ปี 2548  ปี 2549 นักศึกษาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ 8 คน ปี 2550 เสียชีวิต 8 คน ท่านอธิการเรียกเข้าไปพบ และถามเราด้วยน้ำเสียงไม่ไว้ใจว่า ...ข้อมูลนี้มั่วมาหรือเปล่าทำไมสามปีเด็กมันตาย 8 คนเท่ากันทุกปี เป็นไปได้ไง (ทำงานชุ่ย...หรือเปล่า) เราเห็นหน้าคนถามที่ทั้งดูกวน *ต...เสียจริง ๆ ใจนะโกรธ..โกรธ...โกรธ...ไม่คิดว่าจะโดนคำถามอย่างนี้
เขาย้ำอีกครั้ง “ว่ายังไง...ไหน...ว่ามาซิ”
วิทยากรท่านนั้นเล่าต่อไปว่า โกรธจนมือสั่นอยากเดินเข้าไปตบหัวล้านอธิการสักฉาด!  ทำได้แต่ นิ่งไว้อย่างเดียว  คิดอยู่นานว่าจะตอบอย่างไร ** “ขอประทานโทษค่ะท่าน...กรุณารอสักครู่นะคะ  ดิฉันจะต่อสายให้ท่านคุยกับยมบาลในนรกก็แล้วกัน ว่าทำไมเด็กของเรามันถึงได้ตายเท่ากันทุกปี” จ๊าก#@...
โชคดีที่ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกไป สุดท้ายคุยกันไปคุยกันมารู้เรื่อง ก็ไม่มีอะไร  ไอ้ตัวเราเอง  .....น่ะซิกลายเป็นคนที่โกรธอยู่ฝ่ายเดียว
ท่านวิทยากรย้ำว่า บางครั้งในการทำงาน อาจก่อให้เกิดความหงุดหงิดโดยไม่รู้ตัว หากเกิดขึ้นแล้วก็จงเก็บมันไว้ในใจ หากพูดออกไปทั้งที่ยังโกรธอยู่ มีหวังจะตีกันตาย  ดังนั้น ถ้าโกรธจนทนไม่ได้ ก็ต้องย้ายอารมณ์ คือ ออกมาจากสถานที่แห่งนั้นเสียให้อารมณ์เย็นลงเสียก่อนแล้วค่อยกลับเข้าไปใหม่ หรือเงียบลูกเดียว  เพราะคำพูดที่พูดออกไปแล้ว มันแก้ไขยาก ยิ่งเราเป็นผู้น้อย ก็รังแต่จะเสียเปรียบ โบราณท่านว่า “ลงเรือแป๊ะ ก็ต้องตามใจแป๊ะ” ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวโดนแป๊ะถีบตกเรือไม่รู้ด้วยนะเออ....ดังนั้นจึงต้องฝึกความอดทน คือฝึกจากเหตุการณ์จริงเมื่อถึงเวลานั้นก็จงบอกกับตัวเองเสมอว่านี่คือการฝึก...แล้วเราก็จะต้องผ่านมันไปให้ได้
ข้าพเจ้าได้ความรู้มาเท่านี้เองล่ะครับ เพราะสติพึ่งกลับมาเมื่อใกล้เวลาจบการสัมมนาพอดี
เช้าวันใหม่ เรามีโปรแกรมไปไว้พระธาตุดอยสุเทพ ซึ่งสามารถเดินเท้าจากที่พักบนดอยลงไปพระธาตุซึ่งอยู่ถัดไปด้านล่างเพียง 150 เมตร  ข้าพเจ้าเองก็โขยกเขยกลงมาจนได้ ผ่านร้านขายของที่ระลึกหลายร้าน เห็นแบบจำลองเศียรพระพุทธรูปมาขายนักท่องเที่ยว มีฝรั่งสองคนมือซ้ายถือกระป๋องเบียร์ มือขวาคีบบุหรี่กำลังยืนต่อรองราคาสินค้ากับคนขายอย่างออกรสออกชาติ ไม่รู้ว่ามาสัมมนาเหมือนอย่างข้าพเจ้าด้วยหรือไม่
ข้าพเจ้าเองก็สอดรู้สอดเห็นไปกับเขาว่าสินค้าส่วนใหญ่ที่ฝรั่งเขาซื้อไปนั้นจะเอาไปทำอะไร  ก็ได้ความว่าประโยชน์ของเศียรพระพุทธรูปบ้านเรา ฝรั่งเขาซื้อไปก็มีประโยชน์เช่นเดียวกับแจกันดอกไม้ หรือของที่ระลึกซึ่งเอาไปติดฝาบ้านแบบเดียวกับนาฬิกากุ๊ก*่ ทำให้คิดถึงข่าวที่เคยได้ยินว่า มีฝรั่งบางคนซื้อศิลปวัตถุของเราไปโดยเฉพาะเศียรพระพุทธรูปเอาไปตั้งในตู้โชว์ขายร่วมกับรองเท้าสตรีบ้าง เอาไปต่อกับหุ่นเรซิ่นใส่เสื้อแขวนโชว์บ้าง  นึกไปแล้วก็ใจหาย เอาเถอะรีบเดินจากไปเสียดีกว่า เพราะอาการปากสุนัขเริ่มมาอีกแล้ว
ระหว่างทางเดินคุยไปกับหนุ่มใหญ่ ใคร ๆ ก็เรียกเขาว่า “หนาน” หรือ “หนานชาติ” หนานคนเหนือจะใช้เรียกเป็นคำนำหน้าคนที่เคยบวชเรียนมาแล้ว ส่วนพระคนเหนือเรียกว่า “ตุ๊” หรือ “ตุ๊เจ้า”
เขาเล่าว่ากลับไปเยี่ยมตุ๊ลุงที่วัด เพิ่งซื้อแหวนทองวงใหญ่กำลังเห่อเลยใส่ไปอวด เจอตุ๊ลุงก็ยกมือไหว้ทักทายสวัสดี  “สวัสดีครับตุ๊ลุง”  พร้อมบิดข้อมือที่พนมไหวหันหัวแหวนวงใหม่อวด    ตุ๊ลุง   ถามตุ๊ลุงว่า “เอ..วันนี้ไม่ทราบวันอะไร...ครับตุ๊ลุง”  บิดข้อมืออีกครั้งกลัวตุ๊ลุงจะไม่เห็นแหวนทอง
ตุ๊ลุงก็ตอบกลับมาว่า “วันนี้...วันอา...ทิสs”  ตุ๊ลุงตอบแบบเอาลิ้นดันขอบฟัน                             ทำริมฝีปากเผยอๆ  อ้ายหนานมองเห็นฟันเลี่ยมทองของตุ๊ลุงซี่เบ่อเร่อเหลืองอร่ามเป็นเงางาม
ตุ๊ลุงยิ้มกว้างตอบอีกครั้ง “วันนี้...วันอา...ทิสs”
ฮา..ฮา..ฮา..ไมล่ะทองตุ๊ลุงก็มี ฟันทองซี่ใหญ่ด้วย
“วันนี้...วันอา...ทิสs”5555
ส่วนหนานชาติ แม้วันนี้เขาจะไม่ได้เป็นพระแล้ว ก็ยังมีอารมณ์ตุ๊เจ้าให้เห็นอยู่บ่อย ๆ เช่น รับโทรศัพท์แฟนเขายังตอบว่า “เจริญพร” ข้าพเจ้าว่าจริง ๆ แล้วการรับโทรศัพท์แบบนี้ก็เท่ดีเหมือนกันนะ
วันก่อนหนานชาติเมา ชอบกดโทรศัพย์ไปคุยกับสาวๆ คุยกันอยู่เป็นนานตัวเองก็ไม่ยักกะรู้ว่าใครเป็นใครดอดถามออกไปว่า   “เออ...ไม่ทราบว่าอาตมากำลังคุยอยู่กับใครจ๊ะ” แหม..น่าอิจฉาจริงพ่อหนาน พอเมาได้ที่ก็ออกอาการอย่างนี้ทุกทีเป็นประจำ ... แล้วไอ้คนที่คุยด้วยมันจะงงไหมนี่     เจริญพรจ้า เอ้า...ชน 555555

+ + +ร่วมกันแสดงความคิดเห็น + + +

 


 
ความคิดเห็นที่ 1
cccc
IP : 61.7.166.29

22 ก.ย. 2550
เวลา 22:18:51 น.
อ้วนไปแล้วนะตัวเองลองดูทางนี้สีอาจมีทางแก้

++อึดอัดกับหุ่น++ ไขมันเยอะ++ สุขภาพไม่ดี++ ไม่รู้จะ ทำยังไง++
แก้ปัญหารูปร่างและสุขภาพ ด้วยโภชนาการจากธรรมชาติ
ปลอดภัย100% ผ่านการ อย. 60 ประเทศและประเทศไทย
สามารถลดน้ำหนักได้ตั้งแต่ 5 - 40 กก. ภายในเวลา 1 - 6 เดือน
ได้ผล100% ภายใน 30 วัน รับประกันด้วยระบบคืนเงินเต็มจำนวน
มีผู้ดูแลติดตามผลตลอดระยะเวลาเพื่อไห้ใด้ผลลัพธ์ 200 %
เริ่มต้นจากที่บ้านคุณเอง แค่วันละ 5 นาที
-สนใจอยากรู้รายละเอียด และลงทะเบียน เข้าไปดูที่
http://www.owow4u.com/slender

ร่วมกันแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
แสดงความคิดเห็น *
สามารถพิมพ์ข้อความได้อีก ตัวอักษร
- สำหรับสมาชิกจะได้รับสิทธิในการเลือกสีพื้นหลังและแนบไฟล์ได้
- บุคคลทั่วไป การเลือกสีพื้นหรือแนบไฟล์จะไม่มีผลใดๆ เกิดขึ้น หากอยากได้สิทธิพิเศษในการโพสต์ก็คลิก
สมัครสมาชิก เลย
กรอกข้อมูลส่วนตัว
ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก กรอกข้อมูลที่นี่
โดย *
อีเมล์
สมัครสมาชิก คลิกที่นี่
- ใส่สีพื้นได้
- ได้นามแฝงประจำบอร์ด ไม่ซ้ำใคร
- อัพโหลดไฟล์ได้
สมาชิกกรอกข้อมูลที่นี่ ระบบจะดึงข้อมูลส่วนอื่นๆ มาให้โดยอัตโนมัติ
แนบไฟล์
แทรกรูปภาพได้ไม่เกิน 500 K, ไฟล์อื่นๆ (.zip, .swf) ไม่เกิน 0 K
รูปภาพต้องเป็น *.jpg หรือ *.gif เท่านั้น
ชื่อล็อกอิน *
รหัสผ่าน *